Αγγελικη Κεφαλα: «Η διατηρηση των ελληνικων εθιμων ειναι σημαντικη, αλλα εξισου σημαντικο ειναι να ανοιξουμε την καρδια μας και να αποδεχτουμε τις ομορφιες των εθιμων της χωρας που ζουμε»

Η Αγγελική Κεφαλά γεννήθηκε και μεγάλωσε στις Σέρρες. Σπούδασε στην Κομοτηνή στο Τμήμα Ελληνικής Φιλολογίας του Δημοκρίτειου Πανεπιστημίου Θράκης, με μεταπτυχιακό στο Τμήμα Γλώσσας, Φιλολογίας και Πολιτισμού Παρευξείνιων Χωρών του ΔΠΘ.

Τα τελευταία έξι χρόνια ζει στο Βελιγράδι και εργάζεται ως Ξένη Λέκτορας στο Τμήμα Νεοελληνικών Σπουδών του Πανεπιστημίου του Βελιγραδίου. Παράλληλα, είναι Υποψήφια Διδάκτορας στο Τμήμα Επιστημών της Εκπαίδευσης στην Προσχολική Ηλικία του ΔΠΘ.

Σήμερα μας μιλά για το Πάσχα των παιδικών της χρόνων, αλλά και τον εορτασμό του Πάσχα στη Σερβία.

—Τι μυρωδιές και εικόνες σας κατακλύζουν όταν ανακαλείτε το Πάσχα των παιδικών σας χρόνων; 

Όταν σκέφτομαι το Πάσχα των παιδικών μου χρόνων, οι μυρωδιές και οι εικόνες με ταξιδεύουν αμέσως στο χωριό μου στην Καρδίτσα. Αν και μεγάλωσα στις Σέρρες, οι αναμνήσεις μου είναι έντονα συνδεδεμένες με το μικρό χωριό του μπαμπά μου, τη Μέλισσα ή Νταούτ, όπως το έλεγε ο παππούς μου. Με το που έκλειναν τα σχολεία, φεύγαμε για το χωριό. Η Μεγάλη Εβδομάδα ήταν γεμάτη ζωή: τα πρωινά με δουλειές για τους μεγάλους και ατελείωτο παιχνίδι για εμάς, και τα απογεύματα στην εκκλησία. Το Μεγάλο Σάββατο, ντυμένοι με τα καλά μας και κρατώντας τις λαμπάδες, πηγαίναμε στην Ανάσταση και μέναμε μέχρι το τέλος της λειτουργίας. Στο σπίτι μάς περίμεναν η μαγειρίτσα και τα κεφτεδάκια. Η προετοιμασία των ημερών κορυφωνόταν την Κυριακή, όπου ψήναμε το αρνί και το κοκορέτσι στην αυλή μας, τσουγκρίζαμε τα αυγά και τρώγαμε όλοι μαζί.

―Τι σημαίνει για εσάς το Πάσχα τώρα και πόσο διαφορετικά το βιώνετε μακριά από την Ελλάδα;

Το Πάσχα είναι η αγαπημένη μου θρησκευτική γιορτή, καθώς το έχω συνδέσει με ευτυχισμένες στιγμές και πολύτιμες παιδικές αναμνήσεις. Για εμένα έχει βαθιά σημασία, καθώς μέσα από αυτό αναβιώνουν παραδόσεις και αξίες με τις οποίες μεγάλωσα. Ζώντας σε μια ορθόδοξη χώρα, κοντά στην Ελλάδα, έχω τη χαρά να το γιορτάζω την ίδια περίοδο με τους Έλληνες. Αυτό με βοηθά να νιώθω πιο κοντά στις ρίζες μου. Τις περισσότερες χρονιές κατάφερα να ταξιδέψω στην Ελλάδα για λίγες μέρες και να περάσω τις γιορτές με την οικογένειά μου.

―Πώς γιορτάζεται το Πάσχα στη Σερβία; 

Οι Σέρβοι γιορτάζουν το Πάσχα με τρόπο παρόμοιο με εμάς, οικογενειακά και με πολύ φαγητό. Από όσο γνωρίζω, δεν υπάρχει κάποια ελληνική κοινότητα που να διοργανώνει παραδοσιακές εκδηλώσεις, ωστόσο σημαντικό ρόλο διαδραματίζει η εκκλησία. Οι λειτουργίες γίνονται τόσο στα ελληνικά όσο και στα σερβικά, και αξίζει να αναφέρω τον πατέρα Παναγιώτη, που εδώ και χρόνια μάς κάνει να νιώθουμε ότι γιορτάζουμε σαν να είμαστε στο σπίτι μας. Η διατήρηση των εθίμων είναι ανάγκη για όλους εμάς που ζούμε μακριά. Αν και η καθημερινότητα –ιδίως σε μια πρωτεύουσα– μπορεί να δυσκολεύει την τήρηση των παραδόσεων, προσπαθούμε να κρατάμε τα έθιμά μας ζωντανά: είτε μέσα από την προετοιμασία παραδοσιακών φαγητών είτε μέσω της συμμετοχής στις ακολουθίες που γίνονται στην ελληνική εκκλησία. Έτσι, διατηρούμε την ουσία του Πάσχα και τη σύνδεση με την πατρίδα μας.

Οι Σέρβοι αγαπούν ιδιαίτερα την Ελλάδα, την επισκέπτονται συχνά και αντιμετωπίζουν τα ελληνικά πασχαλινά έθιμα με θαυμασμό και ενδιαφέρον. Τα βρίσκουν πλούσια, ξεχωριστά και σε πολλές περιπτώσεις εντυπωσιακά. Αν και γιορτάζουν και εκείνοι το Πάσχα με θρησκευτική ευλάβεια, οι δικές τους παραδόσεις είναι πιο λιτές. Κάποιες μικρές διαφορές που θα μπορούσα να αναφέρω είναι ότι οι Σέρβοι βάφουν τα αυγά τη Μεγάλη Παρασκευή και τα παιδιά παίρνουν κεριά από την εκκλησία και όχι λαμπάδες από τους νονούς. Ωστόσο, οι κοινές θρησκευτικές τελετές και η σημασία της οικογένειας κάνουν και το σερβικό Πάσχα πολύ ξεχωριστό. Αυτές οι μικρές διαφορές, μέσα στην κοινή ορθόδοξη πίστη, δίνουν την ευκαιρία για όμορφες συγκρίσεις και γόνιμο πολιτισμικό διάλογο

―Πώς αντιμετωπίζουν οι Σέρβοι το ελληνικό Πάσχα; 

Οι Σέρβοι αγαπούν ιδιαίτερα την Ελλάδα, την επισκέπτονται συχνά και αντιμετωπίζουν τα ελληνικά πασχαλινά έθιμα με θαυμασμό και ενδιαφέρον. Τα βρίσκουν πλούσια, ξεχωριστά και σε πολλές περιπτώσεις εντυπωσιακά. Αν και γιορτάζουν και εκείνοι το Πάσχα με θρησκευτική ευλάβεια, οι δικές τους παραδόσεις είναι πιο λιτές. Κάποιες μικρές διαφορές που θα μπορούσα να αναφέρω είναι ότι οι Σέρβοι βάφουν τα αυγά τη Μεγάλη Παρασκευή και τα παιδιά παίρνουν κεριά από την εκκλησία και όχι λαμπάδες από τους νονούς. Ωστόσο, οι κοινές θρησκευτικές τελετές και η σημασία της οικογένειας κάνουν και το σερβικό Πάσχα πολύ ξεχωριστό. Αυτές οι μικρές διαφορές, μέσα στην κοινή ορθόδοξη πίστη, δίνουν την ευκαιρία για όμορφες συγκρίσεις και γόνιμο πολιτισμικό διάλογο.

―Αν μπορούσατε να φέρετε ένα στοιχείο του ελληνικού Πάσχα στη χώρα που ζείτε, ποιο θα ήταν αυτό;

Δεν θα επέλεγα να μεταφέρω κάτι συγκεκριμένο από το ελληνικό Πάσχα, καθώς ήδη υπάρχουν αρκετές ομοιότητες στον τρόπο που γιορτάζεται εδώ. Πιστεύω πως με λίγη προσπάθεια μπορούμε να τιμήσουμε τα έθιμα της χώρας όπου ζούμε, διατηρώντας παράλληλα και τα δικά μας. Η διατήρηση των ελληνικών εθίμων είναι σημαντική για εμάς, αλλά θεωρώ ότι είναι εξίσου σημαντικό να ανοίξουμε την καρδιά μας και να αποδεχτούμε τις ομορφιές των εθίμων της χώρας που ζούμε. Μέσα από τον αλληλοσεβασμό και την αλληλεπίδραση των δύο πολιτισμών, μπορούμε να δημιουργήσουμε μια πλούσια και πολυδιάστατη εμπειρία για το Πάσχα, γεμάτη αγάπη και κατανόηση.

Ακολουθήστε το paratiritis-news.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις.