Αιρεται η ρητρα μονιμοτητας των εκπαιδευτικων σε ιδιωτικα σχολεια
Αναστάτωση και στο χώρο της ιδιωτικής εκπαίδευσης έχει προκληθεί μετά από την έκδοση της εγκυκλίου Φ.18/ 93893 /Δ5/2013 του Υπουργείου Υγείας, με την οποία το εργασιακό καθεστώς των εκπαιδευτικών των ιδιωτικών σχολείων θα διέπεται από το γενικό δίκαιο των ιδιωτικών υπαλλήλων. Ένα από τα κυριότερα σημεία τριβής, που προκύπτουν από τα οριζόμενα στην εγκύκλιο, είναι η άρση της «ρήτρας» μονιμότητας, που ίσχυε μέχρι σήμερα για τους εκπαιδευτικούς του ιδιωτικού τομέα. Η εξέλιξη αυτή, καταγγέλλεται από τους εργαζόμενους, ανοίγει την πόρτα σε απολύσεις και μάλιστα με δραματικά συρρικνωμένες αποζημιώσεις. Η Πανελλήνια Ομοσπονδία τους καταγγέλλει το Υπουργείο Παιδείας ότι μετατρέπει την ιδιωτική εκπαίδευση σε οίκο εμπορίου, ενώ έχει προαναγγείλει κινητοποιήσεις από τον ερχόμενο Σεπτέμβριο, αν δεν ανακληθεί η Εγκύκλιος. Μεταξύ άλλων καταγγέλλει ότι επιπλέον, η ΟΙΕΛΕ προχώρησε ήδη σε κατάθεση αίτησης ακύρωσης και αναστολής των διατάξεων της Εγκυκλίου στο Συμβούλιο της Επικρατείας.
Η ανακοίνωση των εκπαιδευτών
«Τα πρώτα χρόνια της Χούντας των συνταγματαρχών η ανομία στα ιδιωτικά σχολεία είχε χτυπήσει κόκκινο. Θεωρώντας ότι ευνοούνται από την επιβολή της δικτατορίας (άλλωστε πάντοτε η ασυδοσία των ισχυρών ανθεί σε περίοδο ολοκληρωτικών καθεστώτων) οι σχολάρχες απέλυαν σωρηδόν ιδιωτικούς εκπαιδευτικούς, συχνά για πολιτικούς λόγους, και σε πολλά σχολεία, όπως διαπιστώνουμε μελετώντας τον εκπαιδευτικό τύπο της εποχής, οι συνάδελφοι παρέμεναν για μήνες απλήρωτοι. Το καθεστώς έκανε τα στραβά μάτια και επέτρεπε την ασυδοσία. (Μήπως οι εικόνες αυτές σας θυμίζουν κάτι;) Μάλιστα οι «Λυκειάρχες» (έτσι ονομάζονταν τότε οι σχολάρχες) είχαν ζητήσει την υπαγωγή των ιδιωτικών εκπαιδευτικών σε καθεστώς ιδιωτικών υπαλλήλων και θα το πετύχαιναν, εάν η πολιτική κατάσταση στη χώρα δεν είχε αρχίσει να μεταβάλλεται σταδιακά. (Σημείωση: σήμερα, με το Μνημόνιο 2 οι ιδιοκτήτες των ιδιωτικών σχολείων δεν είναι καν «Λυκειάρχες» – δηλ. κατέχοντες ιδιότητα εκπαιδευτικού – αλλά οποιοσδήποτε έχει χρήματα δύναται να ανοίξει ένα σχολείο).
Πράγματι, το 1970 η κατάσταση είχε αρχίσει να αλλάζει. Σταδιακά η αντίσταση των πολιτών γινόταν ολοένα και πιο οργανωμένη και έκανε αισθητή την παρουσία της. Η κυβέρνηση των συνταγματαρχών, όχι επειδή έτρεφε κάποια ξεχωριστή αγάπη στους ιδιωτικούς εκπαιδευτικούς, αλλά επειδή έβλεπε ότι απειλούνταν η «γαλήνη και η τάξη» που το καθεστώς ήθελε να επιβάλει συνοδευόμενη με μια επίφαση νομιμότητας και κοινωνικής δικαιοσύνης επέβαλε τον Α.Ν. 651/70, ο οποίος στο άρθρο 57 καθόριζε τα των εργασιακών σχέσεων των ιδιωτικών εκπαιδευτικών και προέβλεπε υπογραφή τριετών συμβάσεων στους νεοπροσλαμβανόμενους, η οποία στη συνέχεια θα έπρεπε να ανανεωθεί αυτοδικαίως, εκτός κι αν ο ιδιοκτήτης είχε κάποια ένσταση για την καταλληλότητα του εκπαιδευτικού, οπότε είχε δικαίωμα να κάνει προσφυγή στο αρμόδιο υπηρεσιακό συμβούλιο εντός του τελευταίου έτους της τριετίας. Επομένως, οι απολύσεις των ιδιωτικών εκπαιδευτικών γίνονταν υπό την εποπτεία του κράτους κι έπρεπε να συνδέονται με το εκπαιδευτικό έργο.
Ο Υπουργός Παιδείας κ. Αρβανιτόπουλος ξεπέρασε και τη Χούντα σε σκληρότητα απέναντι στους ιδιωτικούς εκπαιδευτικούς. Έδωσε τη δυνατότητα στους σχολάρχες να απολύουν ελεύθερα όποιον θέλουν, χωρίς κανένα περιορισμό, εκτελώντας τις εντολές των επιχειρηματικών κύκλων που διαφεντεύουν το Υπουργείο Παιδείας. Αυτή είναι η κατάντια της σημερινής κυβέρνησης, που ξεπερνά σε αυταρχισμό, σκληρότητα και αμοραλισμό ακόμη και ένα ολοκληρωτικό καθεστώς προκειμένου να υποστηρίξει τους μόνους, πλέον κοινωνικούς της συνοδοιπόρους. Τους προνομιούχους των επιχειρηματικών συντεχνιών που νέμονται κατ’ αποκλειστικότητα τον πλούτο της χώρας.»
Σταύρος Λίτσας «Η άρση της «ρήτρας» μονιμότητας θα βελτιώσει το εκπαιδευτικό έργο»
Από την πλευρά του ο κ. Σταύρος Λίτσας, καθηγητής Μαθηματικών και Διευθυντής στα Σχολεία «Άξιον» της Ξάνθης, υποστήριξε ότι η επίμαχη εγκύκλιος δεν θίγει καθόλου τα εκπαιδευτικά θέματα των ιδιωτικών σχολείων, αφού το Υπουργείο Παιδείας συνεχίζει να εποπτεύει το εκπαιδευτικό πρόγραμμα, και εκτίμησε πως η άρση της «ρήτρας» μονιμότητας κινείται προς τη σωστή κατεύθυνση. Κατά τον ίδιο, η ρήτρα μονιμότητας «είχε ως αποτέλεσμα, όταν ένα ιδιωτικό σχολείο ήθελε να βελτιώσει το επίπεδο των εκπαιδευτικών του, να μην μπορούσε». «Ως εκ τούτου», συνέχισε, «αυτή τη στιγμή το ιδιωτικό σχολείο μπορεί να αντικαταστήσει έναν εκπαιδευτικό που υστερεί με έναν καλύτερο οποιαδήποτε ώρα θέλει». Κάτι τέτοιο, όπως επισήμανε, θα οδηγήσει στη βελτίωση της ποιότητας του έργου των ιδιωτικών σχολείων, δίνοντας παράλληλα ευκαιρίες σε νέους και ικανούς ανθρώπους, με πλούσια προσόντα, που βρίσκονται στην ανεργία. «Η μονιμότητα συγκρούεται πάντα με τα κίνητρα προόδου», σημείωσε κλείνοντας, «όταν υπάρχουν κίνητρα προόδου, η μονιμότητα δε χρειάζεται και αυτό το πράγμα βελτιώνει πάρα πολύ τις παροχές υπηρεσιών».
Ακολουθήστε το paratiritis-news.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις.
