40 χρονια Δημοκριτειο 40 χρονια Νομικη Σχολη

Τα 40 χρόνια αποδείχτηκαν πολύ λίγα, για να ασθενήσουν οι μνήμες και να διαγραφούν οι εικόνες από τη νοσταλγική περίοδο της νιότης των πρώτων φοιτητών, που υποδέχτηκε η Νομική Σχολή στα μέσα της δεκαετίας του ‘70. Σε αυτό συμφώνησαν όλοι όσοι είχαν την ευκαιρία να επιστρέψουν στην αγαπημένη τους φοιτητούπολη κατά το τριήμερο που μας πέρασε, για να γιορτάσουν πανηγυρικά τα 40 χρόνια από την ίδρυση του ακριτικού Πανεπιστημίου και της Νομικής Σχολής της Κομοτηνής. Μαζί τους κι εμείς που παρακολουθήσαμε τη γιορτή βήμα βήμα…Από την πρώτη συνάντηση των παλιών συμφοιτητών μέχρι σχεδόν την αποχώρησή τους… Αποδελτιώνοντας σπάνια ενσταντανέ φωτογραφιών, εικόνων, συναισθημάτων, αποτιμήσεων, αξιολογήσεων και απόψεων, πολύτιμες παρακαταθήκες όλα τους για μας, την Κομοτηνή, τη Ροδόπη και τη χώρα…

Στα βήματα της γιορτής λοιπόν, ευθύς αμέσως…

 

Ημέρα πρώτη

Συνάντηση στο κτίριο της Παλιάς Νομικής

Η γιορτή ξεκίνησε το απόγευμα της Παρασκευής από το κτίριο, που αντίκρισαν για πρώτη φορά, φτάνοντας στην Κομοτηνή το Σεπτέμβριο του 1974, οι πρώτοι φοιτητές της Νομικής. Ήταν το κτίριο της Παλιάς Νομικής, το οποίο στέγασε τα όνειρα και τις ανησυχίες τους, τις ελπίδες και τους προβληματισμούς τους, τη δημιουργικότητα που κουβαλούσαν και την αγάπη τους για πρόοδο. Το κτίριο από το οποίο θα έβγαιναν καταξιωμένοι νομικοί, δημοφιλείς καλλιτέχνες, άνθρωποι της τέχνης και των γραμμάτων, που έμελλε να κατακτήσουν στο πανελλήνιο.
 
Η επιστροφή σε αυτό το κτίριο, λοιπόν, μετά από τέσσερεις δεκαετίες για τους περισσότερους, δε θα μπορούσε να μη συνοδεύεται δέος, συγκίνηση, αλλά και ενθουσιασμό. Τα συναισθήματα- μερικά από τα οποία καταγράψαμε- διαδέχονταν το ένα το άλλο, την ώρα που μία συναρπαστική διαδικασία αναγνώρισης των παλιών συμφοιτητών… πίσω από τις πρώτες ρυτίδες και τα αραιωμένα μαλλιά, βρισκόταν σε πλήρη εξέλιξη. Όμως, οι αγκαλιές και τα δάκρυα συγκίνησης δεν άργησαν να αντικατασταθούν με την αγωνία και την προσμονή για την έναρξη του νοσταλγικού ταξιδιού στα όμορφα φοιτητικά χρόνια της δεκαετίας του ’70.

Πρώτη συγκίνηση – Πρώτες δηλώσεις

Ισμήνη Στεργιανίδου, λέκτορας στη Νομική Σχολή ΔΠΘ «Είμαστε ένα από τα καλύτερα πανεπιστήμια της χώρας και η Νομική Σχολή είναι ένα από τα κοσμήματα αυτού του πανεπιστημίου»

Για εκείνα τα χρόνια που στήθηκε το πανεπιστήμιο τα οποία ήταν χρόνια πιο απλά και πιο αθώα, έκανε λόγο η λέκτορας πλέον και φοιτήτρια τότε της Νομικής κ. Ισμήνη Στεργιανίδου, μέλος της οργανωτικής επιτροπής των εκδηλώσεων. Η διαφορά του τότε με το σήμερα, σύμφωνα με την κ. Στεργιανίδου είναι ότι τότε υπήρχε ένα μέλλον διαφορετικό για τους αποφοίτους, όμως «σήμερα το πανεπιστήμιο ήδη είναι ένα μεγάλο πανεπιστήμιο, η Nομική Σχολή είναι μία μεγάλη αναγνωρισμένη και διεθνώς καταξιωμένη σχολή με χιλιάδες αποφοίτους που διαπρέπουν και στο εσωτερικό και διεθνώς, οι οποίοι κατά γενική ομολογία τιμούν το πτυχίο τους και τις σπουδές τους σε αυτή τη μακρινή πόλη, όπου για πρώτη φορά πριν από 40 χρόνια ήρθαν να γεμίσουν με νιότη και χαρά αυτή την πόλη. Τολμώ να πω πως με απόλυτη βεβαιότητα ότι είμαστε ένα από τα καλύτερα πανεπιστήμια της χώρας και η Νομική Σχολή είναι ένα από τα κοσμήματα αυτού του πανεπιστημίου. Πάντα τα καλύτερα έρχονται και ειδικά για εμάς που έχουμε να κάνουμε πάντα με νέα παιδιά, τα καλύτερα είναι μπροστά μας».

 
Θεοχάρης Δαλακούρας, καθηγητής της Νομικής Σχολής ΔΠΘ «Η πόλη έμαθε από τους φοιτητές και οι φοιτητές από την πόλη και δημιουργήθηκε ένα εξαιρετικό σύνολο»

Ως «ευχής έργον» και ως «διαδικασία τιμής» για το ΔΠΘ και την Κομοτηνή χαρακτήρισε αυτό το αντάμωμα των πρώτων φοιτητών του Πανεπιστημίου ο καθηγητής της Νομικής Σχολής και μέλος της οργανωτικής επιτροπής των εκδηλώσεων κ. Θεοχάρης Δαλακούρας. Ο κ. Δαλακούρας τόνισε ότι αποτελεί μεγάλη χαρά να υποδέχονται μετά από 40 χρόνια σε μια καταξιωμένη πλέον Νομική, όλους τους παλαιούς συμφοιτητές, όλον εκείνο τον κόσμο που ξεκίνησε βήμα βήμα την εδραίωση και την καταξίωση αυτής της σχολής. «Θέλω να ελπίζω ότι πάντα θα υπάρχει το καλύτερο γιατί αυτό είναι και η αναζήτηση της ανθρώπινης φύσης», ανέφερε συμπληρώνοντας ότι «εκείνα τα χρόνια ήταν πιο αγνά, πιο καθαρά, πιο άδολα. Το περιβάλλον ήταν, επίσης, τέτοιο. Η πόλη ήταν μια μικρή πόλη, χωρίς πολλές υποδομές χωρίς δεδομένα για να αγκαλιάσει τους φοιτητές. Όμως, και η πόλη έμαθε από τους φοιτητές και οι φοιτητές από την πόλη, δημιουργήθηκε ένα εξαιρετικό σύνολο. Θέλω να ελπίζω ότι τις επόμενες δεκαετίες θα έχουμε και πάλι τη χαρά με νέους ανθρώπους και νέες διαδικασίες να χαιρόμαστε τέτοιου είδους συναντήσεις».

 

Θανάσης Ξυνίδης, δικηγόρος Ξάνθης, πρόεδρος του Συλλόγου Αποφοίτων Νομικής Σχολής Κομοτηνής «Πρωταγόρας» «Εμάς πάντα η Κομοτηνή θα μας καθορίζει τη συμπεριφορά γιατί ήταν μια πολύ καλή εμπειρία»

Ένα υπέροχο συναίσθημα συγκίνησης δήλωσε ότι ένιωσε ο κ. Θανάσης Ξυνίδης, πρόεδρος του Συλλόγου Αποφοίτων Νομικής Σχολής Κομοτηνής «Πρωταγόρας» για την πραγματοποίηση αυτής της εκδήλωσης, στην οποία έτυχε να συμβάλει και ο ίδιος. «Την Κομοτηνή την αγαπάμε όλοι, αγαπάμε το πανεπιστήμιο, χαιρόμαστε που θα βρεθούμε με τους παλιούς μας φίλους και νομίζω ότι εμάς πάντα η Κομοτηνή θα μας καθορίζει τη συμπεριφορά γιατί ήταν μια πολύ καλή εμπειρία. Παρ’ όλες τις αδυναμίες που είχε το πανεπιστήμιο το ’74 περάσαμε υπέροχα», υπογράμμισε ενώ για το μέλλον του πανεπιστημίου δήλωσε ότι «το ΔΠΘ έχει από μόνο του μια δυναμική, μια κουλτούρα που δείχνει ότι είμαστε πάντα δίπλα στο πανεπιστήμιο, είμαστε φοιτητές, παλαιοί φοιτητές του ΔΠΘ πάνω από όλα. Εμείς ιδρύουμε το Σύλλογο Αποφοίτων της Σχολής τον «Πρωταγόρα» για να δώσουμε προίκα στο πανεπιστήμιο τους αποφοίτους του, για να στέκονται αυτοί οι άνθρωποι δίπλα στο πανεπιστήμιο σε ό,τι χρειαστεί. Είναι άνθρωποι σε θέσεις κλειδιά και μπορούν να βοηθήσουν».

 

Παρούλα Νάσκου-Περάκη, καθηγήτρια Διεθνούς Δικαίου στο τμήμα Διεθνών Σπουδών ΠΑΜΑΚ «Είναι πρωτοτυπία ότι οι μισοί περίπου από τους διδάσκοντες της Νομικής είναι παλαιοί φοιτητές του ΔΠΘ»

Μια από τους πρώτους 26 βοηθούς που προσελήφθησαν το φθινόπωρο του 1974 για να βοηθήσουν τη νέα Νομική Σχολή ήταν η κ. Παρούλα Νάσκου-Περάκη, καθηγήτρια Διεθνούς Δικαίου στο τμήμα Διεθνών Σπουδών στο Πανεπιστήμιο Μακεδονίας, η οποία μάλιστα υπηρέτησε το πανεπιστήμιο στα 20 πρώτα χρόνια λειτουργίας του ως καθηγήτρια στη Νομική Σχολή. «Ήρθαμε τότε εδώ 26 βοηθοί και 200 φοιτητές. Μας είπαν ότι το κτίριό μας είναι μόνο αυτό το γωνιακό, με τις δύο αίθουσες διδασκαλίας και τα γραφεία, ενώ στο βάθος υπήρχε η κοσμητεία και ο πρόεδρος της Νομικής. Δεν υπήρχε τότε το δεύτερο κτίριο, το οποίο χτίστηκε αργότερα», ανέφερε για το ξεκίνημα της Νομικής Σχολής. Η ίδια αποκάλυψε μάλιστα ότι η έλευση των φοιτητών δημιούργησε μια αναστάτωση στην πόλη για δύο λόγος. Ο πρώτος είναι γιατί μετά τη μεταπολίτευση ήρθαν στην πόλη νέοι, ζωντανοί, με πορείες, εορτασμούς και πλακάτ, κάτι που τρόμαξε τον κόσμο που μόλις είχε βγει από μια δύσκολη επταετία. Ο δεύτερος λόγος, σύμφωνα με την κ. Νάσκου-Περάκη, ήταν ότι οι Κομοτηναίοι είχαν στεναχωρηθεί, γιατί το κτίριο αυτό προοριζόταν να στεγάσει το νέο γυμνάσιο της πόλης, το οποίο τελικά παρέμεινε στο κτίριο απέναντι. «Ωστόσο τα πράγματα αλλάξανε. Είχαμε τους Κομοτηναίους που εργαζόταν στο πανεπιστήμιο, ήδη ένας από τους καθηγητές είχε παροτρύνει να προσληφθεί κόσμος από την πόλη. Τα χρόνια ήταν όμορφα και ήσυχα, τα μαθήματα πήγαιναν καλά. Το πανεπιστήμιο, βέβαια άργησε πολύ να αυτονομηθεί, καθώς τα πρώτα χρόνια οι καθηγητές πηγαινοερχόταν από Αθήνα και Θεσσαλονίκη. Άρα οι 26 εδώ βοηθοί είχαμε όλη τη δουλειά στις πλάτες μας, όμως δούλεψε αρκετά καλά το τμήμα μας», θυμήθηκε η κ. Νάσκου-Περάκη, η οποία αναφέρθηκε και στην πρωτοτυπία του πανεπιστημίου μας, στο οποίο οι μισοί περίπου από τους διδάσκοντες της Νομικής είναι παλαιοί φοιτητές του ΔΠΘ.

 

Πορεία στο Κέντρο της Κομοτηνής

Ένα ταξίδι, που δεν θα μπορούσε παρά να ξεκινήσει με αναπαράσταση πορείας της άκρως πολιτικοποιημένης φοιτητιώσας νεολαίας εκείνης της εποχής, η οποία αναστάτωνε με τον παλμό και τη μαχητικότητά της το κέντρο της Κομοτηνής. Μία τέτοια πορεία, με τα ίδια ή παραφρασμένα συνθήματα, που φώναζαν τότε τα «οργισμένα νιάτα» της Νομικής, ξεκίνησε από την είσοδο της παλιάς σχολής για να διασχίσει την Ν. Ζωίδη και να καταλήξει μπροστά από το Σπαθί. Κάθε βήμα και μια γλυκιά ανάμνηση από το χθες, κάθε σύνθημα και αναζωπύρωση δυνατών συναισθημάτων που προκαλούσε ίλιγγο.

Η κεντρική εκδήλωση του εορταστικού τριημέρου- Ιστορικές αναμνήσεις και προβολή αρχειακού υλικού, ομιλίες και συναυλία με τον Κώστα Λειβαδά και την Ελένη Τσαλιγοπούλου

Οι επισκέπτες της πόλης μας στη συνέχεια, έχοντας περάσει με επιτυχία το πρώτο τεστ αντοχής- όχι μόνο σωματικής, αλλά κυρίως ψυχικής και συναισθηματικής- μετέβησαν οδικώς στο Μέγαρο Μουσικής, όπου θα λάμβανε χώρα η δεύτερη δοκιμασία. Επρόκειτο για την κεντρική εκδήλωση του εορταστικού τριημέρου, η οποία ξεκίνησε με την παρουσίαση αρχειακού υλικού από τα χρόνια της ίδρυσης του Πανεπιστημίου, για να συνεχίσει με χαιρετισμούς και να ολοκληρωθεί με τη συναυλία του Κώστα Λειβαδά και της Ελένης Τσαλιγοπούλου. Από τη στιγμή, που έκλεισαν τα φώτα, για να εμφανιστούν στη σκηνή τα φωτογραφικά στιγμιότυπα του αρχειακού υλικού, πολλοί πίστεψαν ότι το συγκινησιακό κλίμα που πλημμύριζε απειλητικά την αίθουσα θα οδηγούσε πολλούς από τους παριστάμενους στην κατάρρευση. Όταν πρόκειται, όμως, για μια γενιά προικισμένη με ανεξάντλητη ενέργεια, έξυπνο χιούμορ και διάθεση να σαρκαστεί κάθε βίωμα του παρόντος ή του παρελθόντος, η συγκίνηση περιορίζεται σε μικρές δόσεις, υποκύπτουσες στο χαρμόσυνο και ενθουσιώδες που αρμόζει στην τελετή επανένωσης των παλαιών φοιτητών.
 
Εξαίρεση ενδεχομένως στον κανόνα αυτό ήταν ο χαιρετισμός του Ομότιμου Καθηγητή και πρώην αντιπρύτανη του Ιδρύματος, κ. Ιωάννη Βούλγαρη, ο οποίος συγκλόνισε με το λόγο του και προκάλεσε έντονα συναισθήματα στους παριστάμενους πρώην φοιτητές του. Κατά τα άλλα, τόσο ο κ. Κωνσταντίνος Ρέμελης, νυν Πρύτανης του Δημοκριτείου και μέλος εκείνης της πρώτης φουρνιάς φοιτητών της Νομικής Κομοτηνής, όσο και οι άλλοτε συμφοιτητές του, που πήραν το λόγο, μεταξύ των οποίων ο Λάκης Λαζόπουλος και ο Γιώργος Φλωρίδης, κατάφεραν μέσα από το χιούμορ και την αναδρομή σε διασκεδαστικές και ευτράπελες καταστάσεις εκείνης της εποχής, να ελαφρύνουν την ατμόσφαιρα, πριμοδοτώντας τον ενθουσιασμό και τη γοητευτική αναπόληση.

Κωνσταντίνος Ρέμελης, πρύτανης Δημοκριτείου Πανεπιστημίου Θράκης «Η Νομική Κομοτηνής, σχολή με υψηλότατο επίπεδο έρευνας και διδασκαλίας»

Ειδικότερα ο κ. Ρέμελης έκανε εκτενή αναφορά στην πορεία του Δημοκριτείου, από τα δύσκολα πρώτα χρόνια της ίδρυσης και της έναρξης λειτουργίας του, μέχρι την επέκτασή του στις τέσσερεις πόλεις της Θράκης, που το καθιστούν τρίτο μεγαλύτερο ανάμεσα στα ελληνικά πανεπιστημιακά ιδρύματα και μέχρι την πρόσφατη εξωτερική αξιολόγηση της Νομικής Σχολής, που κάνει λόγο για μία σχολή με υψηλότατο επίπεδο έρευνας και διδασκαλίας, για αμεσότερη επικοινωνία διδασκόντων και διδασκομένων και για ιδιαίτερα καινοτόμες εκπαιδευτικές διαδικασίες και δράσεις.

Ο κ. Ρέμελης δεν παρέλειψε να αναφερθεί στην αμοιβαία καχυποψία μεταξύ των πρώτων φοιτητών και των ντόπιων κατοίκων της Κομοτηνής, καχυποψία που όπως παρατήρησε εξαφανίστηκε τάχιστα και έδωσε τη θέση της στη φιλόξενη αγκαλιά και στη ζεστασιά, που πρόσφερε η πόλη. «Οι μικρές ανθρώπινες ιστορίες ανάμεσα σε κατοίκους και φοιτητές εκτυλίσσονται καθημερινά», υπενθύμισε, «και είναι χαραγμένες ανεξίτηλα στη μνήμη όλων μας». «Είναι βέβαιο πως η ιστορία δε θα ασχοληθεί ποτέ μαζί τους», επισήμανε, «αλλά καμιά φορά αξίζουν περισσότερο από την ίδια την ιστορία».

 
Ιωάννης Βούλγαρης, Ομότιμος Καθηγητής και πρώην αντιπρύτανης του Δημοκρίτειου Πανεπιστημίου Θράκης «Τα πέτρινα χρόνια περάσανε»

Χειμαρρώδης και παθιασμένος στο λόγο του, σαρκαστικός αλλά και αυτοσαρκαστικός, ο Ομότιμος Καθηγητής και πρώην αντιπρύτανης του Δημοκρίτειου Πανεπιστημίου Θράκης, κ. Ιωάννης Βούλγαρης, ήταν το πρόσωπο που συγκλόνισε τους αποφοίτους που παρίσταντο στην κεντρική εκδήλωση. «Τα πέτρινα χρόνια περάσανε», υπογράμμισε με έμφαση, ανατρέχοντας στα δύσκολα πρώτα βήματα της Νομικής, δύσκολα τόσο για τους διδάσκοντες όσο και για τους διδασκόμενους, που προσπαθούσαν να στήσουν ένα καινούργιο πανεπιστήμιο, με την αγωνία και το φόβο μήπως δεν αναγνωριστούν οι τίτλοι σπουδών. «Σήμερα πια το πανεπιστήμιο χειραφετήθηκε», επισήμανε, παραπέμποντας μεταξύ άλλων στο γεγονός ότι από τα «σπλάχνα» του προέρχονται ο νυν πρύτανης, κ. Κωνσταντίνος Ρέμελης, και η κοσμήτορας της Νομικής, κ. Μαρία Γιούνη. «Όλοι αυτοί, οι οποίοι αμφέβαλαν για το κατά πόσον θα αναγνωρίζονταν τα διπλώματα», συνέχισε, «πρέπει να ξέρουν ότι το πανεπιστήμιο είναι γνωστό σε όλη την Ελλάδα αλλά και στις τέσσερεις γωνιές του πλανήτη. Από το 1990 δεν υπάρχει κυβέρνηση, που να μην έχει υφυπουργό και υπουργό από το Δημοκρίτειο, ενώ στο Δικηγορικό Σύλλογο Αθηνών διαδέχεται ο ένας στον άλλο».
 
«Θέλουμε και ευχόμαστε το πανεπιστήμιο, που είχε όραμα και το συνεχίζει, να δώσει όραμα στην Ελλάδα μας για να ξαναγίνει αυτή που ήταν»

«Όταν παλέψαμε για να στήσουμε αυτό το πανεπιστήμιο, είχαμε ένα όραμα», σχολίασε καταλήγοντας, «αλλά δυστυχώς μερικοί στο δρόμο μας το χάλασαν». «Είτε από μέσα είτε απ’ έξω μάς το χάλασαν», προσέθεσε, επισημαίνοντας όμως ότι «εμείς θέλουμε και ευχόμαστε το πανεπιστήμιο, που είχε όραμα και το συνεχίζει, να δώσει όραμα στην Ελλάδα μας για να ξαναγίνει αυτή που ήταν».

Τα χειροκροτήματα δεν έλεγαν να σταματήσουν…

Με την ολοκλήρωση του χαιρετισμού του κ. Βούλγαρη, η αίθουσα του Μεγάρου σείστηκε, όλοι σηκώθηκαν από τις θέσεις τους και ξέσπασαν συγκινημένοι σε χειροκροτήματα. Χειροκροτήματα που δεν έλεγαν να σταματήσουν, αγγίζοντας σε διάρκεια το ενάμισι λεπτό…
Εκ μέρους της τοπικής κοινωνίας, την επετειακή εκδήλωση του Δημοκριτείου και της Νομικής Σχολής χαιρέτησαν ο Μητροπολίτης Μαρώνειας και Κομοτηνής, κ.κ. Παντελεήμων, ο περιφερειάρχης, κ. Άρης Γιαννακίδης, και ο δήμαρχος Κομοτηνής, κ. Γιώργος Πετρίδης. Απευθυνόμενος στους παλαιούς φοιτητές της Νομικής, ο Σεβασμιότατος αναγνώρισε ότι «είστε οι καλύτεροι πρεσβευτές της περιοχής μας, αλλά και της πατρίδας μας στο εξωτερικό», ενώ ευχήθηκε στο Δημοκρίτειο να συνεχίσει να προσφέρει, να ευαισθητοποιεί και να κινητοποιεί την κοινή γνώμη, να αποδεικνύει ότι αποτελεί ισχυρό πυλώνα προόδου, υπεύθυνο φορέα αφύπνισης της εθνικής μας αυτοσυνειδησίας, εργαστήρι που σμιλεύει το σεβασμό στην ιδιοπροσωπεία και τον κοινωνικό αυτοπροσδιορισμό, εχέγγυο δηλαδή ασφάλειας και συνεργασίας κάθε μέλους της κοινωνίας μας για το παρόν αλλά και για το μέλλον».
Το «μεγάλο ευχαριστώ» και την «ευγνωμοσύνη» της τοπικής μας κοινωνίας προς το Δημοκρίτειο Πανεπιστήμιο εξέφρασαν στους χαιρετισμούς τους ο κ. Γιαννακίδης και ο κ. Πετρίδης αντίστοιχα. Ο κ. Γιαννακίδης αναγνώρισε ότι η ίδρυση του Πανεπιστημίου συνέδραμε στην πολιτιστική και αναπτυξιακή αναγέννηση αυτής της περιοχής, ενώ ο κ. Πετρίδης σημείωσε ότι «η Κομοτηνή απευθύνει σε όλους πρόσκληση ευγνωμοσύνης για όλα όσα ζήσαμε αντάμα ντόπιοι και φοιτητές».
Παρότι, η διαδικασία των χαιρετισμών «ξέφυγε» σε διάρκεια από την αρχική πρόβλεψη, συμπληρώνοντας σχεδόν δύο ολόκληρες ώρες, εντούτοις κανείς δε φάνηκε να κουράζεται και να δυσφορεί. Το καλλιτεχνικό πρόγραμμα, που ακολούθησε, προσέφερε άλλο ένα νοσταλγικό ταξίδι στους θεατές, ενώ η πρώτη μέρα της επανένωσης έκλεισε με νυχτερινή έξοδο κατά παρέες και περπάτημα στους κεντρικούς δρόμους και στα σοκάκια της πόλης.

Ημέρα δεύτερη
Αναβίωση φοιτητικής γενικής συνέλευσης στο αμφιθέατρο της Νέας Νομικής

Το πρόγραμμα της δεύτερης μέρας των εορταστικών εκδηλώσεων ξεκίνησε με την αναβίωση φοιτητικής γενικής συνέλευσης στο αμφιθέατρο της Νέας Νομικής. Θα ήταν ένας πραγματικός άθλος, αν αυτή η γενική συνέλευση των αποφοίτων κατάφερνε να πλησιάσει την ατμόσφαιρα εκείνων των γενικών συνελεύσεων, στα πρώτα φοιτητικά και έντονα πολιτικοποιημένα χρόνια τους. Επρόκειτο άλλωστε για γενικές συνελεύσεις με ένταση και συχνά επεισοδιακές, με φοιτητές που υπερασπίζονταν με πάθος αλλά στη βάση πολιτικών επιχειρημάτων τις θέσεις, τις ιδέες και τα ιδανικά τους. Πιο ήπια αυτή τη φορά, με περισσότερο χιουμοριστική διάθεση αλλά διατηρώντας πολιτικά χαρακτηριστικά στο περιεχόμενο των συζητήσεων, οι μετέχοντες στη γενική συνέλευση του Σαββάτου συζήτησαν για τον νεοσύστατο Σύλλογο Αποφοίτων και Φοιτησάντων Νομικής, που φέρει το όνομα «Πρωταγόρας», ενέκριναν το καταστατικό του και εξέλεξαν πρόεδρο και διοικητικό συμβούλιο, ενώ προβληματίστηκαν για το ρόλο που μπορεί να παίξει αυτός ο Σύλλογος, αν θα έχει αναφορά στο μέλλον και παρεμβατικότητα σε ό,τι συμβαίνει σε πολιτικό και κοινωνικό επίπεδο στη χώρα μας.
 
Η πρώτη απόφαση του νεοσύστατου Συλλόγου Αποφοίτων «Πρωταγόρας»

Μάλιστα στο πλαίσιο αυτής της γενικής συνέλευσης, εκδόθηκε και η πρώτη ομόφωνη απόφαση του Συλλόγου «Πρωταγόρας», κατόπιν πρότασης του κ. Βασίλη Μπάνου. Η απόφαση αφορούσε στην ανησυχητική επέκταση του νεοναζισμού στη χώρα μας και στην Ευρώπη, διακρίνοντας ως υποχρέωση του νομικού κόσμου, κυρίως από τη σκοπιά των επιστημόνων, να μελετήσει τις αιτίες της δημιουργίας του φαινομένου και να αξιολογήσει τα αποτελέσματά του, καθώς επίσης να διακηρύξει την προσήλωσή του στο σκοπό της στερέωσης και της διεύρυνσης των ανθρώπινων δικαιωμάτων.

Οι μετά τη γενική συνέλευση δηλώσεις

Γιώργος Φλωρίδης, πρώην υπουργός Προστασίας του Πολίτη-απόφοιτος Νομικής Σχολής Δ.Π.Θ. «Χαιρόμαστε να βλέπουμε το Δημοκρίτειο να προοδεύει, να κατατάσσεται υψηλά στα αξιολογημένα πανεπιστήμια και να παίζει σημαντικό ρόλο στα πράγματα της χώρας»

Από τους πλέον γνωστούς αποφοίτους της Νομικής Σχολής του Δ.Π.Θ., καθώς έχει διατελέσει υπουργός Προστασίας του Πολίτη και αναπληρωτής υπουργός Οικονομικών, ο κ. Γιώργος Φλωρίδης εξέφρασε τη συγκίνησή του για την έπειτα από 40 χρόνια επιστροφή του σε γνώριμα και αγαπημένα μέρη: «Αισθάνομαι πολύ ωραία. Όλο αυτό που ζούμε εδώ είναι πολύ συγκινητικό και ανανεωτικό. Υπάρχει το χιούμορ, η γλυκιά νοσταλγία, η διάθεση για το τώρα, το μετά… Μετά από 40 χρόνια δεν λέμε να το βάλουμε κάτω και αυτό είναι πολύ σπουδαίο. Συναντηθήκαμε εδώ και διαπιστώσαμε ότι έχουμε τα ίδια μυαλά που είχαμε και τότε. Αγαπάμε την Κομοτηνή, όλοι μας θεωρούμε ότι τα καλύτερα μας χρόνια ήταν εδώ. Ελπίζω ότι πολύ γρήγορα θα ξαναβρεθούμε. Αυτό το πανεπιστήμιο, που εμείς ήμασταν οι πρώτοι του φοιτητές, χαιρόμαστε να το βλέπουμε να προοδεύει και να κατατάσσεται υψηλά στα αξιολογημένα πανεπιστήμια, να παίζει σημαντικό ρόλο στα πράγματα της περιοχής».
 
«Το αίτημα για Δημοκρατία επανέρχεται αλλά με άλλο περιεχόμενο»

Όσο για τα σημερινά αιτούμενα του δημοκρατικού πολιτεύματος που εμφανίζεται σε κρίση ο κ.Φλωρίδης μας είπε: «Νομίζω ότι τα θεμέλια που βάλαμε το 1974 είναι πολύ γερά. Οι συνθήκες βέβαια τότε ήταν διαφορετικές, υπήρχε το αίτημα της δημοκρατίας. Νομίζω ότι αυτό το αίτημα επανέρχεται αλλά με άλλο περιεχόμενο. Η δημοκρατία, για να μπορέσει να ζήσει και να βοηθήσει τη χώρα χρειάζεται να γίνει πιο διαφανής, αξιοκρατική και δίκαιη».

Μαρία Ζερβάκη, πρώην αντινομάρχης Αθηνών-απόφοιτος Νομικής Σχολής Δ.Π.Θ. «Οι απόφοιτοι του Δημοκριτείου αποδέχονται ότι υπάρχουν φόβοι για την ποιότητα της δημοκρατίας και αυτό αποδίδει τη σημερινή πραγματικότητα στην Ελλάδα»

Γνωστή στον χώρο της μάχιμης δικηγορίας αλλά και από την ενασχόλησή της με τα κοινά, καθότι πρώην αντινομάρχης Αθηνών, η Μαρία Ζερβάκη αποτελεί και αυτή ένα από τα χαρακτηριστικά παραδείγματα αποφοίτων του Δ.Π.Θ., που αξιοποίησαν δημιουργικά τις σπουδές τους και βρέθηκαν στο προσκήνιο της πολιτικής ζωής του τόπου. Η κ. Ζερβάκη δήλωσε ιδιαίτερα συγκινημένη «γιατί σαράντα χρόνια μετά ξαναβρισκόμαστε, επιμένουμε και με τις αποφάσεις που πήραμε σήμερα συνεχίζουμε στον αγώνα για καλύτερες συνθήκες για όλη την κοινωνία. Κάτι που δεν αφορά μόνο το πανεπιστήμιο αλλά και τη χώρα μας γενικότερα».

Αναφερόμενη στο ποίημα με το οποίο έκλεισε τη σύντομη ομιλία της στη γενική συνέλευση που αναβίωσαν οι πρώτοι του Δημοκριτείου, σύμφωνα με το οποίο απαιτείται σήμερα εγρήγορση και αντίδραση η κ. Ζερβάκη ανέφερε ότι « διάβασε το συγκεκριμένο ποίημα γιατί αποδίδει την πραγματικότητα σήμερα στην Ελλάδα. Πάντα είχαμε έναν κοινό τόπο επικοινωνίας με τους συμφοιτητές ανεξαρτήτως παρατάξεων και πολιτικών τοποθετήσεων και οι σημερινές ψηφοφορίες αποδεικνύουν ότι αυτό διατηρείται. Όπως είδατε όλα έγιναν ομόφωνα αποδεκτά. Άρα όλοι οι απόφοιτοι του Δημοκριτείου, αποδέχονται ότι υπάρχουν φόβοι για την ποιότητα της δημοκρατίας και αυτό αποδίδει τη σημερινή πραγματικότητα στην Ελλάδα. Πιστεύω από δω και πέρα οι προσπάθειές μας να έχουν καλύτερο αποτέλεσμα. Σε πολλά σημεία βέβαια, πολιτικά, έχουν σημειωθεί αποτυχίες».
 
«Μακάρι, στην Ελλάδα των μνημονίων να δουλέψουμε με τέτοιο τρόπο ώστε να δικαιώσουμε την επανάσταση του Σπάρτακου και τον θάνατό του»

Εμπνεύστρια της πρότασης να ονομαστεί ο Σύλλογος Φοιτητών Νομικής αντί «Κώστας Βάρναλης «Σπάρτακος», η κ. Ζερβάκη, με την αφορμή του εορτασμού των 40 χρόνων από την ίδρυση του Δ.Π.Θ., επανέφερε επιχειρήματα από το θεωρητικό οπλοστάσιό της εκείνης της εποχής στη γενική συνέλευση, εξηγώντας και σε μας την πρότασή της. «Πριν από σαράντα χρόνια είχα κάνει πρόταση να ονομαστεί ο Σύλλογος Φοιτητών Νομικής «Σπάρτακος», αυτό αναβίωσε σήμερα. Τότε μειοψήφησε η πρόταση και ο σύλλογος ονομάστηκε «Κώστας Βάρναλης». Από τότε σε όλες τις συναντήσεις το θέμα επανέρχεται. Θεωρώ ότι επιτέλους δικαιώθηκε η πρόταση αυτή. Ίσως να μην την επανέφερα αλλά, ζώντας στην Ελλάδα των μνημονίων, αν μη τι άλλο, θεωρώ ότι μας εκφράζει η ιστορία του Σπάρτακου και επειδή έχει χρησιμοποιηθεί αρκετά αυτό το όνομα, μακάρι να δουλέψουμε με τέτοιο τρόπο ώστε να δικαιώσουμε την επανάστασή του και τον θάνατό του. Ήταν από τη Θράκη και αξίζει και αυτός τιμή».

Θεόφιλος Ξανθόπουλος, δικηγόρος, πρώην Πρόεδρος του Δικηγορικού Συλλόγου Δράμας (2005-2014) και υποψήφιος ευρωβουλευτής με τη ΔΗΜΑΡ «θα κάνουμε ό,τι περνάει από το χέρι μας και για να βοηθήσουμε το πανεπιστήμιο ως εκπαιδευτικό οργανισμό και την πόλη που μας διαμόρφωσε καθοριστικά»

Ένας από τους αποφοίτους της Νομικής Σχολής του Δ.Π.Θ. είναι και ο δικηγόρος Δράμας σήμερα και λίγο πριν υποψήφιος ευρωβουλευτής με τη ΔΗΜΑΡ κ. Θεόφιλος Ξανθόπουλος, ο οποίος αποτίμησε το γεγονός της γιορτής και της ευρείας σύναξης των αποφοίτων του ως κατωτέρω: «Είμαστε η λεγόμενη γενιά της μεταπολίτευσης που ξαφνικά βρεθήκαμε το 1975 στην Κομοτηνή, σε ένα πανεπιστήμιο που μόλις ξεκινούσε. Δεν είχαμε επίγνωση ότι ανοίγαμε δρόμους, στο διάστημα όμως της παραμονής μας εδώ διαμορφωθήκαμε και όλοι μας θεωρούμε την Κομοτηνή δεύτερη πατρίδα μας. Αυτό το υπόγειο νήμα που μας συνδέει όλους φαίνεται σε αυτή τη συγκέντρωση ότι είναι πάρα πολύ ισχυρό. Με μία απλή πρωτοβουλία της οργανωτικής επιτροπής μαζευτήκαμε περίπου 500 φοιτητές από εκείνη την περίοδο. Αυτό σημαίνει επίσης ότι η Κομοτηνή μας χάραξε ανεξίτηλα και δεν μπορούμε να ξεχάσουμε αυτό που ζήσαμε τα χρόνια της δημιουργικής μας παρουσίας εδώ αλλά και μια υπόσχεση, ότι θα κάνουμε ό,τι περνάει από το χέρι μας και για να βοηθήσουμε το πανεπιστήμιο ως εκπαιδευτικό οργανισμό και την πόλη που μας διαμόρφωσε καθοριστικά».
 
«Όλη μαζί η χώρα πρέπει να βρει τον βηματισμό της και την έξοδο από το τέλμα που έχει περιπέσει για να μπορέσει και η Κομοτηνή να βρει την ανάπτυξη που της αναλογεί»

Σχετικά με την εξέλιξη της Κομοτηνής στο διάβα του χρόνου, ο κ. Ξανθόπουλος μας είπε τα εξής: «Ακριβώς λόγω της επαγγελματικής μου ιδιότητας έρχομαι τακτικά στο Εφετείο. Υπάρχουν δύο Κομοτηνές, είναι η Κομοτηνή των φοιτητικών μου χρόνων και η Κομοτηνή που εξελίσσεται. Κάθε φορά που έρχομαι βλέπω την καινούρια και αντιμετωπίζω την παλιά. Είναι σαφές ότι έχει εξελιχθεί πολύ, ότι ξεπέρασε τα προβλήματα της υπανάπτυξης που διαμόρφωναν το τοπίο τη δεκαετία του ’70 και του ’80. Είναι πλέον μια σύγχρονη πόλη, έχει άλλης τάξης και άλλης ποιότητας προβλήματα, τα οποία βεβαίως δεν μπορούν να αποσπαστούν από το γενικότερο πρόβλημα. Σε μία χώρα που καταρρέει η Κομοτηνή δεν μπορεί να αποτελέσει νησίδα ανάπτυξης. Άρα νομίζω ότι όλη μαζί η χώρα πρέπει να βρει τον βηματισμό της και την έξοδο από το τέλμα που έχει περιπέσει για να μπορέσει και η Κομοτηνή να βρει την ανάπτυξη που της αναλογεί».

 

Γεύμα στην πισίνα
 
Το μεσημέρι του Σαββάτου, με τον καιρό σύμμαχο και με τη διάθεση στα ύψη, οι παλαιοί συμφοιτητές αντάμωσαν το αναψυκτήριο του θερινού ΔΗΠΕΘΕ, δίπλα στο πάρκο της Περιφέρειας. Το φαγητό και η ζωντανή μουσική, που περιλάμβανε η εκδήλωση, πέρασαν αναπόφευκτα σε δεύτερη μοίρα.

 

Στο προσκήνιο επανήλθαν οι αλησμόνητες στιγμές του παρελθόντος, που ανασύρονταν η μία μετά την άλλη στις μνήμες των παρευρισκομένων και τροφοδοτούσαν τις μακροσκελείς συζητήσεις ανά τραπέζι και ανά παρέα.

«Diamond» σε ρόλο ντισκοτέκ της δεκαετίας του ’70

Ο τελευταίος σταθμός αυτού του νοσταλγικού ταξιδιού ήταν στο κέντρο διασκέδασης «Diamond», που μετατράπηκε για την ανάγκη του ανταμώματος σε ντισκοτέκ της δεκαετίας του ’70.

 

Τα πολύχρωμα φώτα άρχισαν να παίζουν ρυθμικά, τα ντεσιμπέλ της μουσικής διαρκώς αυξάνονταν και ένα ξέφρενο ντίσκο πάρτυ, σαν άλλοτε, μόλις ξεκινούσε.

 

Η βραδιά ήταν μεγάλη, αλλά το πρωινό της Κυριακής υποσχόταν μία ξέγνοιαστη τελευταία περιήγηση στα σοκάκια και στις γειτονιές της Κομοτηνής, σε σημεία που με το πέρασμα των ετών μπορεί να άλλαξαν χρήση και εξωτερική εικόνα, παρέμειναν όμως «κιβωτοί» αναμνήσεων και «καθρέφτες» της αθωότητας μια γενιάς, που άφησε ανεξίτηλο το στίγμα της σε αυτήν την πόλη…

Ρεπορτάζ: Θωμάς Σταμούλης, Νίκος Μαλαμάς, Νατάσσα Βαφειάδου, Τζένη Κατσαρή-Βαφειάδη [email protected], [email protected], [email protected], [email protected]

 

Περισσότερες φωτογραφίες στη σελίδα μας στο facebook https://www.facebook.com/paratiritis.thrakis

Ακολουθήστε το paratiritis-news.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις.