Τα προβληματα δεν λυνονται με κρατικες παρεμβασεις στο συνδικαλισμο

Τα τελευταία χρόνια ως πολίτες αυτής της χώρας είδαμε, και αισθανθήκαμε βέβαια, να γκρεμίζεται ό,τι ξέραμε να ονομάζεται και να εφαρμόζεται ως Εργατικό Δίκαιο. Δικαιώματα, όπως το οκτάωρο, τα οποία καθιερώθηκαν με αίμα, χάθηκαν μέσα σε μια νύχτα και τα εργασιακά δικαιώματα επέστρεψαν σε συνθήκες μεσαίωνα. Τα πάντα σαρώθηκαν στο πλαίσιο της κρίσης.

Όπως όμως δείχνουν τα πράγματα και τα τελευταία εναπομείναντα έστω στοιχειώδη δικαιώματα δεν θα μείνουν όρθια. Και αυτό χάρη στην κυβέρνηση η οποία αποφάσισε να μην αφήσει τίποτα όρθιο.

Στο πλαίσιο αυτό με πρωτοβουλία του Υπουργού Εργασίας άνοιξε συζήτηση για την τροποποίηση του συνδικαλιστικού νόμου. Μάλιστα η κατάργηση των συλλογικών συμβάσεων και η πρόθεση του υπουργείου Εργασίας να αλλάξει τον συνδικαλιστικό νόμο κυριαρχούσαν χθες στα πρωτοσέλιδα των εφημερίδων.

Μόνο ως απαράδεκτη θα μπορούσε να χαρακτηρισθεί μια τέτοια ενέργεια. Σαφώς και έχει περάσει πολύς χρόνος από την ψήφιση του συγκεκριμένου νόμου. Σαφώς και οι συνθήκες έχουν αλλάξει. Είναι όμως απαράδεκτο, σύμφωνα με τα δημοσιεύματα των εφημερίδων, να εξετάζεται αλλαγή της έννοιας της πλειοψηφίας για τη λήψη απεργιακής απόφασης, δηλαδή να λαμβάνεται από την πλειοψηφία των εργαζομένων σε μία επιχείρηση και όχι από την πλειοψηφία των συμμετεχόντων στη γενική συνέλευση.
Όπως επίσης είναι απαράδεκτη η υπό όρους επαναφορά του δικαιώματος των εργοδοτών στην ανταπεργία (λοκ άουτ), δηλαδή στο κλείσιμο μίας επιχείρησης σε περίπτωση απεργιακών κινητοποιήσεων.

Η κυβέρνηση θα πρέπει να αντιληφθεί ότι με την κρατική παρέμβαση στις διεκδικήσεις των εργαζομένων δεν λύνονται τα προβλήματα της κοινωνίας. Θα πρέπει να αντιληφθεί ότι ένα δημοκρατικό κράτος δεν μπορεί να παρεμβαίνει σε θέματα που άπτονται του συνδικαλισμού των εργαζομένων. Και κυρίως θα πρέπει να αντιληφθεί ότι ένα δημοκρατικό κράτος δεν δίνει τη δυνατότητα ανταπεργίας στους εργοδότες.

Ντροπή…

Ακολουθήστε το paratiritis-news.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις.