Τα «λαμπερα» και τα «λαμπρα» ονοματα

Προφανώς οι νοήμονες και εχέφρονες πολίτες θα καγχάζουν από τις επίμονες προσπάθειες των δύο μεγάλων κομμάτων να ανακαλύψουν «λαμπερά» και «λαμπρά» ονόματα. Και τούτο γιατί πολλοί πολίτες ψηφίζουν με εντελώς διάφορα κριτήρια. Ταυτόχρονα όμως η εναγώνια αναζήτηση τέτοιων ονομάτων φανερώνει ένδεια πολιτικής. Πέρασε αρκετός καιρός που ένα λαμπερό επί της ουσίας όνομα, εκείνο της Μελίνας Μερκούρη αποδείχθηκε και εν τοις πράγμασιν άξιο της πολιτικής. Αλλά η Μελίνα ήταν συνιδρύτρια του ΠΑΣΟΚ. Έκτοτε τα κατά καιρούς «λαμπερά» ή «λαμπρά» ονόματα ελάχιστα απέδωσαν γι’ αυτό που ο λαός τους εξέλεξε. Ασφαλώς και τα εν λόγω ονόματα φέρνουν ψήφους. Όμως αυτή η λογική ευτελίζει τις πολιτικές διαδικασίες και μειώνει όλο και περισσότερο την όποια αξιοπιστία των κομμάτων. Γιατί οι πολιτικές διεργασίες δεν είναι κατά το κοινώς λεγόμενο μέρος της ιστορίας «πρώτο τραπέζι πίστα». Και αλήθεια ποια σχέση μπορεί να έχουν κάποια σεβαστά πολιτικά στελέχη με διάφορους «επώνυμους» που για λόγους ματαιοδοξίας οι περισσότεροι φιλοδοξούν να εκλεγούν βουλευτές; Πόσο, τελικά, μακροπρόθεσμα αυτές οι πρακτικές βλάπτουν τις ίδιες τις πολιτικές δυνάμεις, μιας και μετατρέπουν την πολιτική σύγκρουση και την ιδεολογική αντιπαράθεση σε μία μάχη εντυπώσεων και παιχνιδιού επικοινωνίας; Ασφαλώς και ζούμε στην εποχή της εικόνας. Πλην όμως οι γνωρίζοντες λένε ότι αν δεν έχεις «έρμα» η εικόνα σε καίει. Αυτό τα κόμματα δείχνουν ότι το ξεχνούν. Δεν είναι γνωστό ακόμα το ποιος θα καεί περισσότερο. Εκείνο όμως που όλο και περισσότερο γίνεται σαφές, είναι ότι η αποϊδεολογοποίηση της κοινωνίας ευνοεί όλο και πιο συντηρητικές κατευθύνσεις. Και αυτοί που στο τέλος την πληρώνουν είναι οι πολίτες και τα δικαιώματα.

Ακολουθήστε το paratiritis-news.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις.