Συνενοχος η βλαξ;

Πάνε πολλά χρόνια από τότε που ο Κίτσος Τεγόπουλος έθετε αυτό το ερώτημα στον Ανδρέα Παπανδρέου. Και νομίζαμε ότι δεν θα το ξαναακούγαμε. Όμως την Κυριακή 26 του Γενάρη 1.000.000 άνθρωποι και ακόμη περισσότεροι μετά την συνέντευξη του Μητσοτάκη έθεσαν το ίδιο ερώτημα. Και εκείνος απάντησε. Παραπλανημένος, δηλαδή αφελής, δηλαδή βλάξ. Και οι πολίτες κατάλαβαν ότι έχουν έναν πρωθυπουργό που προτιμά να θεωρείται αφελής, βλαξ.

Άρα έναν επικίνδυνο πρωθυπουργό.  Αλλά και άφιλο. Έδωσε στεγνά, τους υπουργούς του, άδειασε τους βουλευτές του για να σωθεί ο ίδιος. Πολιτική ανεντιμότητα είναι αυτή. Και κυνισμός. Γιατί είπε πως ο ηγεμόνας δεν πρέπει να τρωθεί. Όμως δεν κατάλαβε κάτι. Πως όταν δίνεις όλους τους άλλους για να γλυτώσεις εσύ, δεν είσαι ούτε αφελής, ούτε βλαξ. Είσαι ο ιθύνων νους. Αν οι αδειασμένοι βουλευτές και υπουργοί της Ν.Δ. είχαν ίχνος πολιτικής ενσυναίσθησης θα έπρεπε μετά την συνέντευξη να του πουν αντίο. Αλλά δεν μπορούν, προτιμούν να λειτουργήσουν ως εξιλαστήρια θύματα, πιστεύοντας όμως στο τέλος ότι θα γλυτώσουν. Μα δεν ξέρουν ότι θα υποστούν και τον διασυρμό και τον εξευτελισμό. Γιατί το έγκλημα των Τεμπών είναι το μεγαλύτερο κρατικό έγκλημα στον σιδηρόδρομο. Γιατί οι πολίτες κατάλαβαν ότι η διαφθορά σκοτώνει, δολοφονεί. Γιατί κατάλαβαν ότι η απαξίωση των δημόσιων πραγμάτων και η ιδιωτικοποίηση των πάντων, σκοτώνει, δολοφονεί. Γιατί πλέον κατάλαβαν ότι η διαφθορά είναι μέγεθος υπαρξιακό και όχι στενά οικονομικό.

Ο Κυριάκος Μητσοτάκης απλώς περιμένει την ώρα του. Γιατί αργά κατάλαβε ότι όποιος τα έβαλε με τους νεκρούς έχασε. Το κεφάλι του το έσκυψε 2 χρόνια μετά όχι γιατί το πίστευε ο ίδιος, αλλά γιατί τρόμαξε από το πλήθος των ανθρώπων που συνάχτηκε στις πλατείες. Δύο χρόνια τώρα άφηνε τα στελέχη του να επιτίθενται στους συγγενείς των θυμάτων. Δύο χρόνια έκανε ό,τι μπορούσε για να μας πείσει ότι για όλα έφταιγε ένας σταθμάρχης και η ώρα η κακιά. Θεώρησε ότι το εκλογικό αποτέλεσμα του Ιουνίου του 23, του έδωσε το συγχωροχάρτι. Αλλά δεν είναι έτσι. Ποτέ δεν ήταν. Οι φωνές των νεκρών συνέγειραν το πλήθος. Και οι άνθρωποι με την βροντερή σιωπή τους του είπαν να φύγει. Του είπαν ότι πρέπει να πληρώσει και για αυτά που έκανε και για αυτά που δεν έκανε.

Δύο χρόνια μετά τα Τέμπη μπορεί να εγγυηθεί στους πολίτες ότι τα τρένα είναι ασφαλή; Μπορεί να μας πει ότι σήμερα έκανε ότι ανθρωπίνως δυνατόν ώστε να είμαστε εντάξει; Δυστυχώς δεν μπορεί. Βγήκε ως επισπεύδων για να αποτινάξει την ευθύνη από πάνω του. Αλλά σε ένα πρωθυπουργικοκεντρικό σύστημα πιστεύει κανείς ότι ο υφυπουργός παρά τω Πρωθυπουργώ που ακούει στο όνομα Τριαντόπουλος πήγε μόνος εκείνη την μέρα στα Τέμπη και έδωσε τις εντολές που έδωσε και παράνομα αλλοίωσε τόπο εγκλήματος; Πιστεύει κανείς ότι μόνος του το σκέφτηκε; Ή ότι ο Αγοραστός μόνος του αποφάσισε; Ή τα 600.000 που δόθηκαν στον εργολάβο πολλαπλάσια από όσα θα κόστιζε η επισκευή του μηχανήματος που θα προειδοποιούσε για επικείμενη σύγκρουση, δεν τα έμαθε; Ή όταν άκουγε τον επί της Δικαιοσύνης να λέει ότι όσοι μιλούν για μπάζωμα είναι για τα μπάζα;

Να με συγχωρείτε, αλλά δεν είμαστε ούτε βλάκες, ούτε συνένοχοι για να σιωπήσουμε. Αφήνουμε τον πρωθυπουργό να σκεφτεί πάλι τι από τα δυο είναι βαρύτερο για εκείνον. Το βλαξ ή το συνένοχος. Πώς θα ήθελε να τον καταγράψει η ιστορία; Καταλαβαίνω ότι είναι μια δύσκολη επιλογή. Πάντως το βλαξ δεν έγινε αποδεκτό από την κοινωνία. Θα έλεγα ότι την εξόργισε περισσότερο. Ίσως θα ήταν προτιμότερο, να πει ότι είμαι συνένοχος, εγώ έδωσε τις εντολές παίρνω την ευθύνη μου και ζητώ άρση της ασυλίας μου. Αλλά είναι βέβαιο ότι δεν θα το κάνει. Γιατί κατά βάθος πιστεύει ότι είναι ανώτερος και ανέγγιχτος. Για αυτό και η πτώση του ενδεχομένως θα είναι βροντερή.

Υ.Γ. Όσο για τον Καραμανλή του Αχιλλέως; Θα σιωπήσει ακόμη και τώρα που τον έδωσε στεγνά ο ηγέτης του; Γιατί η διάλυση των σιδηροδρόμων δεν ήταν προσωπική του απόφαση. Κυβερνητική επιλογή ήταν δηλαδή του Μητσοτάκη.

Ακολουθήστε το paratiritis-news.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις.