Συνειρμοι

Όσο τα παιδιά δίνουν εξετάσεις τόσο μια σκέψη και μια αλήθεια δεν ξεκολλά από το μυαλό: πόσα μαθήματα χρειάστηκαν για να αντεπεξέλθουν και πού έλαβαν τη γνώση, στα σχολεία ή στα φροντιστήρια. Η παραπαιδεία καλά κρατεί και κανένα εκπαιδευτικό σύστημα δεν κατάφερε να την εξαλείψει, ίσα ίσα που τη θεριεύει κάθε φορά περισσότερο. Για ποια αναβάθμιση της παιδείας μιλάμε λοιπόν όταν χιλιάδες εκπαιδευτικοί έχουν απαξιωθεί – οι διορισμένοι με περικοπές και εξίσωση του λειτουργήματός τους με άλλα επαγγέλματα και οι αδιόριστοι με ανάκληση κάθε ελπίδας για διορισμό. Γιατί μη μου πείτε ότι ο αναμενόμενος διαγωνισμός των εκπαιδευτικών θα έχει ουσία και αποτελέσματα! Προσλήψεις τέλος και για τα επόμενα τέσσερα χρόνια, για αυτό και το υπουργείο Παιδείας δεν πρόκειται να ανακοινώσει τον αριθμό των εκπαιδευτικών που θα διορίσει με τον επόμενο διαγωνισμό.

Μια παρωδία αναμένεται να είναι, καθώς θα γίνει για να κλείσει τα στόματα όσων ξόδεψαν χρόνο και χρήμα στην προετοιμασία τρία χρόνια τώρα και στο τέλος θα πάρει ούτε 1000 άτομα! Αυτά τα 1000 άτομα θα είναι και πάλι νέοι άνθρωποι όπως και τα τελευταία 10 χρόνια, που επένδυσαν σε μια θέση στο δημόσιο, που διάβασαν και επένδυσαν, μπήκαν όμως σε σχολεία με 30 παιδιά και με 1000 ευρώ καλούνται να διδάξουν με ζέση και όνειρα. Είναι όμως αργά, οι νέοι που έγιναν καθηγητές και δάσκαλοι στην πιο δημιουργική ηλικία της ζωής τους δεν αντιγύρισαν το δώρο που τους έκανε η συγκυρία των πέντε τελευταίων ετών, αντίθετα φωνάζουν από τώρα για τις περικοπές που υφίστανται, έχοντα προϋπηρεσία μόλις 2 ή 3 ετών! Κάναμε τα παιδιά μας να βαριούνται να δουλέψουν και τώρα τους εμπιστευόμαστε τα μικρά μας παιδιά και τα εγγόνια μας. Και τα παιδιά καλούνται να διαβάσουν με ζέση και όνειρα. Πώς θα γίνει αυτό; Σε τι σχολεία και τι τάξεις; Με πόσο άραγε καταρτισμένο και πρόθυμο προσωπικό;

Πού η ευθύνη όλων μας, πού του κράτους και πού των πανεπιστημιακών; Με πανεπιστημιακούς που έχουν καλό λέγειν για τις διεξόδους από την κρίση, αλλά όχι και πράττειν δια του παραδείγματός τους; Αυτοί δεν είναι επί το πλείστον που ΔΕΝ διακηρύσσουν ότι το πανεπιστήμιο πρέπει να είναι αμέτοχο σε συμφέροντα οικονομικά, που κλωσούν φοιτητές της ΔΑΠ που πανηγυρίζουν βάρβαρα τη νίκη τους με διακορευμένα πράσινα κοτόπουλα (κυκλοφορεί παντού το βίντεο, δείτε το και αηδιάστε!) και μετά περιμέναμε να ανδρωθεί το κίνημα των πολιτών;
Στις πλατείες δεν κατεβήκαμε ακόμη, δεν είχαμε χρόνο, είχαμε να γιορτάσουμε τις φοιτητικές εκλογές ξεδιάντροπα, είχαμε να περιμένουμε την αριστερά να παραπαίει και να κοιτάμε στα μάτια τον Σαμαρά μήπως και συναινέσει.

Πού είναι η διαρκής δυσπιστία στα μεγάλα λόγια και στις υποσχέσεις των κομμάτων εξουσίας; Και πού είναι τέλος τέλος η συμφιλίωση με την πραγματικότητα, ότι έτσι είναι τα πράγματα και πρέπει ο καθείς να διεκδικήσεις αυτό που αξίζει, κυρίως ο έχων λιγότερα την αξιοπρέπειά του… Ούτε τις πλατείες των πόλεών μας δεν γεμίζουμε, θα γεμίσουμε των πρωτευουσών; Ακόμα περιμένουμε παράθυρο στο βόλεμα;

Ακολουθήστε το paratiritis-news.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις.