Στη μεγγενη του ΕΝΦΙΑ

Τελικά, δεν θα πρέπει να επιτρέψουμε να μας εξαπατήσουν για άλλη μια φορά. Να πιστέψουμε δηλαδή ότι τα επιβαρυμένα εκκαθαριστικά του ΕΝΦΙΑ οφείλονται σε λάθη του νόμου 4223/13, ο οποίος αφορά τον υπολογισμό του φόρου ακινήτων και τους υπόχρεους ιδιοκτήτες. Διότι ο νόμος αυτός υπήρξε αντικείμενο μακροχρόνιων διαβουλεύσεων μεταξύ της τρόικας και της κυβέρνησης και δημιούργησε ενδοκυβερνητικές αναταράξεις μέχρι να καταλήξει στη μορφή που ψηφίστηκε. Είναι χαρακτηριστικό ότι ενώ το χαράτσι της ΔΕΗ και ο ΦΑΠ επρόκειτο να αντικατασταθούν από τον ΕΝΦΙΑ το 2013, η οριστικοποίηση του νόμου και η εφαρμογή του καθυστέρησαν άλλον ένα χρόνο λόγω των διαφωνιών και των διαβουλεύσεων που συνεχίζονταν μέχρι την ψήφισή του.

Τα εκκαθαριστικά του ΕΝΦΙΑ δεν είναι δυσβάσταχτα για την πλειοψηφία των ιδιοκτητών λόγω των λαθών του νόμου, αλλά λόγω του χαρακτήρα του νόμου ο οποίος είναι φορομπηχτικός, βάρβαρος κοινωνικά και εξοντωτικός. Μάλιστα ο νόμος 4223/13 είναι τόσο απλός ώστε διαβάζοντας τα πρώτα 13 άρθρα που αφορούν τον ΕΝΦΙΑ, δεν ήταν δύσκολο να υπολογίσεις, κατά προσέγγιση τουλάχιστον, το ύψος του κύριου και του συμπληρωματικού φόρου. Αν υπήρξαν λάθη στη συμπλήρωση του Ε9 (π.χ. ανακριβής αναγραφή κτηματικής περιοχής με αποτέλεσμα ο ΕΝΦΙΑ να υπολογιστεί με τιμές όμορων αστικών περιοχών), ή πολλοί ιδιοκτήτες δεν επικαιροποίησαν το Ε9 σύμφωνα με τις απαιτήσεις του νόμου διότι δεν είχαν μεταβολές στην περιουσιακή τους κατάσταση το 2013, αυτό δεν μειώνει τη σαφήνεια του νόμου. Τα λάθη όμως διορθώνονται. Εκείνο που δεν θα διορθωθεί είναι ο εξοντωτικός χαρακτήρας του νόμου. Διότι αν η κυβέρνηση επιθυμούσε πραγματικά την επιβάρυνση των ιδιοκτητών ανάλογα με την πραγματική αξία της ακίνητης περιουσίας τους, θα εναρμόνιζε κατ’ αρχήν τις αντικειμενικές αξίες στις πραγματικές. Δεν θα ανέχονταν τον Όλι Ρεν να δηλώνει, απαντώντας στον ευρωβουλευτή Θόδωρο Σκυλακάκη, ότι η εναρμόνιση των αντικειμενικών αξιών στις πραγματικές, που προβλεπόταν από το μνημόνιο να γίνουν το 2012, αναβλήθηκε για το 2016 (Έθνος, 6-11-2013). Αποτελούσε αρμοδιότητα του αντιπροέδρου της Ευρωπαϊκής Επιτροπής να προεξοφλεί τις κυβερνητικές αποφάσεις;

Το ενδιαφέρον της κυβέρνησης για τους ιδιοκτήτες ακινήτων σε οικισμούς εκτός αντικειμενικού προσδιορισμού, τους οποίους αριθμεί σε περισσότερους των 4000, είναι εντελώς υποκριτικό. Διότι στα μέσα του 2013 η κυβέρνηση αύξησε τις τιμές μονάδας, που δεν ήταν ευκαταφρόνητες, σε όλες αυτές τις περιοχές αναδρομικά από το 2011 με αποτέλεσμα ο ΦΑΠ για τα έτη 2011, 2012 και 2013 να υπολογισθεί με τις νέες αυξημένες τιμές. Έτσι π.χ. στο Χορτιάτη Θες/νίκης η τιμή μονάδας αυξήθηκε από 150 ευρώ/τ.μ. σε 240 ευρώ/τ.μ., δηλαδή κατά 60%, σε μια περίοδο που οι πραγματικές αξίες είχαν μηδενισθεί ενώ αντίστοιχες και μεγαλύτερες αυξήσεις επιβλήθηκαν σε όλες τις περιοχές εκτός αντικειμενικού προσδιορισμού. Πού οφείλεται η αύξηση του φόρου με τον ΕΝΦΙΑ έναντι του ΦΑΠ γι’ αυτές τις περιοχές, πλην των περιπτώσεων λαθών κατά τη σύνταξη του Ε9; Ο τρόπος υπολογισμού έγινε κατά πολύ δυσμενέστερος.

Πού αποσκοπεί όμως η υπερφορολόγηση των ακινήτων που επιβάλλει ο ΕΝΦΙΑ; Η κυβέρνηση, πέρυσι το Νοέμβριο ταυτόχρονα με το νομοσχέδιο για τον ΕΝΦΙΑ, προώθησε τροπολογία σε σχέδιο νόμου του ΥΠΟΙΚ με την οποία χαλάρωνε τους όρους που αφορούσαν τη δυνατότητα απόκτησης οικοπέδων από τις εταιρείες επενδύσεων σε ακίνητη περιουσία (ΑΕΕΑΠ). Μάλιστα το πολυνομοσχέδιο που ψηφίστηκε πριν λίγες μέρες, στις 6 Αυγούστου, επέφερε νέες αλλαγές στο νομοθετικό πλαίσιο που στοχεύουν στην περαιτέρω διευκόλυνσή τους να αγοράζουν ακίνητα. Με τον τρόπο αυτόν άνοιξε ο δρόμος στις εταιρείες του κλάδου να «επωφεληθούν» από την επείγουσα ανάγκη χιλιάδων ιδιοκτητών οικοπέδων να τα πουλήσουν προκειμένου να αποφύγουν την υπέρμετρη φορολόγησή τους.

Ο Ντέιβιντ Χάρβεϊ στις «Εξεγερμένες πόλεις» παρατηρεί: «Η γη δεν είναι εμπόρευμα με τη συνηθισμένη έννοια του όρου. Είναι μια πλασματική μορφή κεφαλαίου που προκύπτει από τις προσδοκίες μελλοντικών γαιοπροσόδων». Ποιες προσδοκίες φορολογεί η κυβέρνηση εν μέσω απόγνωσης της κοινωνίας; Διότι, ποιος μπορεί να ισχυρισθεί σήμερα ότι η ακίνητη περιουσία συνδέεται άμεσα με τη φοροδοτική δυνατότητα του ιδιοκτήτη; Ενώ πριν από την κρίση η σύνδεση ακίνητης περιουσία και ρευστότητας ήταν αυτονόητη, αφού υπήρχε η ευχέρεια της πώλησης ενός περιουσιακού στοιχείου, σήμερα αυτό είναι αδύνατο. Αντί λοιπόν να φορολογηθεί η ακίνητη περιουσία την περίοδο της ανοικοδόμησης που οδήγησε στην υπεραξία της, φορολογείται τώρα που έχει απαξιωθεί και η οποιαδήποτε αξία της έχει θεωρητικό μόνον χαρακτήρα αφού πρακτικά η ανταλλακτική της αξία έχει μηδενισθεί έτσι ώστε να αποτελεί βάρος και εφιάλτη για τους ιδιοκτήτες.

Αλεξανδρούπολη, 17-8-2014

Ακολουθήστε το paratiritis-news.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις.