Οταν ο θανατος γινεται καταναλωτικο προιον

Η αλήθεια είναι πως κανείς ζωντανός δεν ξέρει τίποτα για τον θάνατο. Όλοι οι ζωντανοί ξέρουν όμως από τον πόνο της απώλειας. Όταν μάλιστα ο θάνατος ανατρέπει τη συνήθη «τάξη των πραγμάτων» τότε ο πόνος γιγαντώνεται.

Φαίνεται όμως πως τέτοιες «ευαισθησίες» δεν τις ασπάζονται όλοι. Γι’ αυτό και αυτές τις μέρες κατακλυζόμαστε από βίντεο και φωτογραφίες της φρίκης και του θανάτου. Βλέπουμε να αναπαράγονται μαζικά σε πάσης φύσεως οθόνες στιγμές θανάτου χωρίς να υπολογίζουμε το τραύμα που προκαλούμε σε οικογένειες, συγγενείς και φίλους που αναγκάζονται με αυτό τον τρόπο να βλέπουν και να ξαναβλέπουν τον θάνατο των δικών τους ανθρώπων. Καρέ το καρέ συνοδευόμενες από «εμβριθείς» εικασίες, και «αποκλειστικές» πληροφορίες,  για τα νούμερα της τηλεθέασης και τα likes.

Δεν ξέρουμε ποιος και πότε αποφάσισε πως ο θάνατος μπορεί να είναι καταναλωτικό προϊόν. Δεν ξέρουμε ποιος και πότε εμπνεύστηκε πως η ζήτηση του θα είναι τόσο υψηλή που δεν θα είναι ικανή να ικανοποιήσει την προσφορά. Αλλά η σύνολη μιντιακή πραγματικότητα (εδώ και κάποια χρόνο) όλο και περισσότερο μας δείχνει πως τον «δικαίωσε».

Περιττό να πούμε πως τις επιπτώσεις των νέων «καταναλωτικών» συνηθειών μας, τις βλέπουμε όλοι στην κοινωνία. Από την αποξένωση, τον ατομικισμό, τις εξαρτήσεις, την εγκληματικότητα μέχρι την πολιτική κατάσταση και τη λειτουργία των θεσμών.

Διότι καταναλώνοντας θάνατο κανείς δεν έζησε. Γι’ αυτό αν θέλουμε να αλλάξουμε ζωή, ας ξεκινήσουμε από τις «καταναλωτικές» μας συνήθειες.

Ακολουθήστε το paratiritis-news.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις.