Ωραιοι προ του τελους

Λίγο η εκκλησία που δεν προσφέρει και πολλή παρηγορία ούτε παραμυθία πια στον ακατάδεκτο λόγω κρίσης Έλληνα, λίγο που δεν δίνει τους οβολούς της να αποπληρωθεί το χρέος βρε παιδί μου, λίγο που εξ ορισμού «αφορίζει» το καρναβάλι, λίγο που πολλά μαζεύτηκαν, χρέη και έγνοιες, ε πολύ θέλει ο Έλληνας να ντυθεί καρναβάλι; Ακόμη κι αυτοί που δεν άντεχαν τις καραμούζες μες στα αυτιά τους και πάθαιναν αλλεργία στο κομφετί κάτι ντύθηκαν φέτος! Εκτός από άνεργοι, με περικομμένους μισθούς, ξεπαγιασμένοι λόγω τιμής πετρελαίου και κολλημένοι στα ενδότερα λόγω αφραγκίας…

Όταν οι καταναλωτές δεν κάνουν αγορές και οι επιχειρήσεις αποθνήσκουν οικονομικά ελλείψει ρευστότητας και φορολογίας, αναμένονται κι άλλα λουκέτα και απολύσεις και χασούρες γενικά. Αύριο όμως – ή μάλλον την Τρίτη – είναι μια άλλη μέρα και θα το σκεφτούμε ξανά τότε. Έτσι μάθαμε να ξορκίζουμε το κακό. Εκεί που θρηνούμε να σκάμε στα γέλια. Ενίοτε και με τους εαυτούς μας, αυτό το τελευταίο είναι δε από τα καλύτερα που έχει το DNA μας!
Όπως λέει κι ο Βάρναλης όμως το ερώτημα παραμένει αναπάντητο: Ποιος φταίει; ποιος φταίει; κανένα στόμα δεν το βρε και δεν το πε ακόμα… Και στο μεταξύ «καρναβάλια» έρχονται και πάνε…

Να γιατί δεν θα γίνουμε Βενεζουέλα ούτε κοινότητες θα κάνουμε ούτε θα ενσαρκώσουμε αυτό που λέει η λέξη «αυτό-διοίκηση» ποτέ. Όχι γιατί αυτοί υπήρξαν λιγότερο μορφωμένοι, όχι γιατί εμείς κολλήσαμε σα βδέλλες στο άρμα του πρώτου και δεύτερου κόσμου της ανάπτυξης, αλλά γιατί δεν θυσιαστήκαμε εγκαίρως. Ενώ αυτοί ναι. Μέχρι που τους έσφαξε ο ένας ηγέτης για να δώσουν στον άλλο την ευκαιρία να τους «διδάξει» σοσιαλισμό (!). Οι θυσίες μας εμάς ήταν μόνο για την ανεξαρτησία και την ελευθερία, στενά συνυφασμένες με την έννοια του έθνους και του κράτους. Δικαίως, κάθε λαός με την ιστορία του και η δική μας είναι πολύ νωπή. Γιορτάζουμε την 25η και την 28η , αυτό ξέρουν οι ξένοι, οι θυσίες μας δεν είναι ανώνυμες ποτέ. Εμείς δεν ήμασταν έτοιμοι για θυσία, οι πολίτες εννοώ, ήμασταν έτοιμοι για ρουσφέτι και προδοσία, για απόκρυψη στοιχείων και κουκούλωμα, για διατήρηση μιας ψεύτικης εικόνας των ηγετών μας, πολύ κακής ή ακόμα και πολύ καλής, υπερβολικής πάντα, σαν το χαρακτήρα μας. Αυτό είναι το κακό του DNA μας!

Αυτή η υπερβολή που οδηγούσε τους αρχαίους Σπαρτιάτες να χτενίζονται πριν πέσουν στη μάχη για να πέσουν καθ’ όλα αξιοπρεπείς στου χάρου τα δόντια, πάει πια. Για αυτό μην πει κανείς ξανά για ρίζες πανάρχαιες, τι αξία έχει πια και τι εξυπηρετεί; Μπροστά είναι ο δρόμος…
Μακάρι όμως να πούμε κάποτε «όχι», χτενισμένοι κι ελεύθεροι μέσα μας κι όχι «μοιραίοι κι άβουλοι αντάμα»… ωραίοι ως ψυχές και πνεύματα…

Ακολουθήστε το paratiritis-news.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις.