Οι συμβασεις εργου και το ονειρο για εργασια

«Αγαπούσαν την πυροσβεστική και το απέδειξαν με την αυτοθυσία τους…». Είναι τα λόγια σε μνήματα και σε τρισάγια για τους πυροσβέστες της Κρήτης που έχασαν τη ζωή τους στη μάχη με τις φλόγες και τους οποίους η… πύρινη επικαιρότητα δεν μας αφήνει να ξεχάσουμε. Δεν «έδωσαν» τη ζωή τους, όπως αρέσκονται να λένε οι αιρετοί μας εκπρόσωποι. Την «έχασαν». Ο ένας από αυτούς είχε παιδί, γιατί να «δώσει» τη ζωή του στην Πυροσβεστική; Ήταν εποχικοί και μάζευαν προϋπηρεσία, γιατί να τη «δώσουν» τη ζωή τους; Έστειλαν εποχικούς στο στόμα του λύκου που τελικά τους κατάπιε. Σύμφωνα με προεδρικό διάταγμα του 2003, οι εποχικοί πυροσβέστες έχουν βοηθητικά καθήκοντα και κάθε χρόνο προσλαμβάνονται στην αρχή της αντιπυρικής περιόδου και ακολουθούν πρόγραμμα εκπαίδευσης. Φέτος η μοίρα τους πρόλαβε. Η αντιπυρική περίοδος άρχισε την 1η Μαΐου και οι εποχικοί προσελήφθησαν τον Ιούνιο, όπως κάθε χρόνο, χωρίς να υπάρχουν περιθώρια για ιδιαίτερη εκπαίδευση. Πέραν τούτου τι πιο απλό απ’ το να επιστρατεύουμε εποχικούς κι εθελοντές (είναι και της μόδας) για έκτακτες περιπτώσεις; Παντού το ίδιο δεν κάνουμε; Άπειρες θέσεις μερικής απασχόλησης ξεφυτρώνουν σαν μανιτάρια σε όλη την επικράτεια, άπειρες θέσεις ωρομισθίων καθηγητών καλούνται να καλύψουν κενά και όνειρα νέων παιδαγωγών στις παραμεθόριες περιοχές – όχι στα δυσπρόσιτα εννοείται! Αυτά είναι για τους αναπληρωτές! – άπειρες συμβάσεις έργου αποκοιμίζουν τα όνειρα των νέων για εργασία… Και το φαινόμενο της καμινάδας μας καταπίνει όλους τελικά, πάνω και κάτω από τη γη…

Ακολουθήστε το paratiritis-news.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις.