Νεο βιβλιο απο τον κουρδο Τζεμιλ Τουραν «Αζαντ με λενε»
Με μεγάλη χαρά πληροφορηθήκαμε σήμερα μέσα από τη σελίδα του στο fb ότι το νέο βιβλίο «Αζάντ με λένε» του κουρδικής καταγωγής, έλληνα πολίτη πλέον, Τζεμίλ Τουράν κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Ι.Σιδέρη. Το βιβλίο αυτό αναφέρεται στην ιστορία του πρόσφυγα Aζάντ, ενός δεκατετράχρονου μετανάστη, και όπως σημειώνει ο ίδιος είναι τραγικά επίκαιρη τριάντα τόσα χρόνια μετά.
Θυμίζουμε ότι ο Τζεμίλ Τουράν γεννήθηκε τη δεκαετία του '50 στο Κουρδιστάν της Τουρκίας, στην περιοχή Σερχάτ και ότι μεγάλωσε σε φορτισμένο πατριωτικό κλίμα. Έκανε ανώτατες σπουδές στην Άγκυρα και αργότερα στην Κωνσταντινούπολη, εντάχθηκε δε και αγωνίστηκε στην πρώτη γραμμή του απελευθερωτικού αγώνα του Κουρδικού Κινήματος. Έζησε τις δύο χούντες της Τουρκίας, του 1971 και του 1980, όπου και κυνηγήθηκε για την αγωνιστική και πολιτική του δραστηριότητα, φυλακίστηκε και βασανίστηκε. Διέφυγε το 1984, πέρασε στην Ελλάδα, όπου ζήτησε πολιτικό άσυλο, και αργότερα απέκτησε την ελληνική υπηκοότητα. Σήμερα εργάζεται ως δημοσιογράφος στη Γ.Γ. Ενημέρωσης και Γ.Γ. Επικοινωνίας. Άρθρα και πολιτικές αναλύσεις του δημοσιεύονται στον κουρδικό και ελληνικό Τύπο. Τα μυθιστορήματά του «Το ματωμένο χιονολούλουδο» (2001), «Τα μάτια του λύκου» (2003), «Η νύχτα που έβλεπε τη μέρα» (2006) και «Τα παιδιά του Αραράτ» (2008), όλα από τις Εκδόσεις Καστανιώτη, είναι τα πρώτα λογοτεχνικά έργα Κούρδου που έχουν γραφτεί στην ελληνική γλώσσα. Να σημειώσουμε ακόμη ότι ο Τζεμίλ Τουράν είναι γνωστός στη Ροδόπη και ως φυσική παρουσία αλλά και μέσα από τα βιβλία του.
Το πώς βιώνει όμως ο ίδιος την έκδοση του Αζάντ αλλά κυρίως τη σταθεροποίηση του φαινομένου της προσφυγιάς στα χρόνια μας, μας το αφηγείται μέσα από τη σελίδα του στο fb.
«Μια μικρή χαρά πώς να τα βγάλει πέρα με τα δάκρυα που βουρκώνουν στην άκρη των ματιών; Από τη μια το βιβλίο μου «Αζάντ με λένε», που κυκλοφορεί αυτή τη βδομάδα από τις εκδόσεις Ι. Σιδέρης, και από την άλλη ο θάνατος παντού, σε πολέμους, στα κύματα της θάλασσας, στην πείνα… Είναι εξωφρενικά δυσανάλογες πια οι δόσεις χαράς και θλίψης και γι’ αυτό διαλύθηκε η συνταγή της ζωής. Και η ειρωνεία είναι πως ενώ η κραυγή του Αζάντ έρχεται από μια απόσταση τριάντα χρόνων, εντούτοις είναι το ίδιο δυνατή, το ίδιο απελπισμένη και φοβισμένη σαν αυτήν όλων των προσφύγων και μεταναστών απέναντι στους οποίους στέκει σήμερα αμήχανη, ανίκανη και χαμένη στη μοιρασιά όλη η Ευρώπη. Τι μεγάλη αποτυχία της ανθρωπότητας και του ανθρωπισμού να είναι η ιστορία αυτού του 14χρονου μετανάστη μετά από 30 χρόνια τόσο επίκαιρη…
Αν θελήσετε να αγοράσετε το «Αζάντ με λένε», κάντε το από ένα βιβλιοπωλείο της γειτονιάς, κι αν δεν το έχει, παραγγείλτε το. Το ίδιο και με όλα τα βιβλία, για να μην αφήσουμε να φτωχύνουν κι άλλο οι γειτονιές μας με το κλείσιμο αυτών των χώρων ευλογημένης αναζήτησης της γνώσης».
Ακολουθήστε το paratiritis-news.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις.
