Μια παρομοιωση

Όχι εμείς δεν είμαστε σε τσουνάμι. Όσο και να παρομοιάζουμε την κατάσταση της εθνικής μας θλίψης με αυτό, το φυσικό φαινόμενο ξεπερνά το λογοπαίγνιο.
Μπορεί η ιστορία να μας δείχνει ότι η χαλάρωση του κοινωνικού ιστού είναι πολύ πιο επικίνδυνη από μια φυσική καταστροφή, ας αφήσουμε όμως τις παρομοιώσεις κι ας δούμε λίγο ένα δράμα από κοντά.

Ωστόσο, διαβάσαμε κάπου ότι η «ανάσα» που δόθηκε στην Ελλάδα στις Βρυξέλλες είναι τεχνητή αναπνοή από την μποτίλια οξυγόνου της Μέρκελ που θα διευρύνει ακόμη περισσότερο το ρήγμα στις τεκτονικές πλάκες του εαυτού.
Κι αν σωθούμε από τη χρεοκοπία μέσα μας ράγισαν πολλά και τα νερά πιέζουν. Μακάρι να σωθούμε και μακάρι να μάθουμε στο τέλος από πού ξεκίνησε το ρήγμα. Από ένα βελανίδι που έπεσε από τον ουρανό ή από μια πέτρα που πετάξαμε από κάτω εμείς;

Εμείς πάντως στις οθόνες βάλαμε τα καλά μας για να αναγγείλουμε τα νέα της «σωτηρίας» ή για να πούμε ότι τελικά ήταν το κράτος αυτό που χρεοκόπησε κι όχι οι τράπεζες που χρεοκόπησαν τον νότο της ΕΕ.
Μόνο που ξεχάσαμε να βγάλουμε τα καλά μας και να κρύψουμε λίγο τους σιλικονάτους γυναικείους κόρφους που ανήγγειλαν ότι ενέσκηψε καταστροφή στην Ιαπωνία.

Και μέσα στον αδάκρυτο οδυρμό μας (έχουμε την κρίση τώρα πού να κλαίμε για άλλους;!) δεν είδαμε ότι τελικά η επιμήκυνση της θλίψης και της κρίσης απλά συσσωρεύει ενέργεια στα έγκατα του κοινωνικού ιστού που κάποτε θα εκραγεί, ηφαίστειο, σεισμός, τσουνάμι… ακόμα όχι για αυτό και εν αρχή δηλώθηκε ο παραλληλισμός που έκαναν οι σχολιογράφοι είναι ατυχής… κάποτε όμως;

Ακολουθήστε το paratiritis-news.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις.