Με μια ψηφο ξεχνιεμαι

Η Ντόρα γέλασε με την καρδιά της όταν άκουσε τον αρχηγό της αξιωµατικής αντιπολίτευσης να δηλώνει ότι θα εξαφάνιζε το έλλειµµα σε… µήνες, αν τον κάναµε πρωθυπουργό.
Καλά αυτή είχε και τους λόγους της, αλλά ίσως είναι η μόνη ως χθες που σχολίασε με τη γλώσσα του σώματος και με τα λόγια αυτή τη δήλωση.

Εμείς όλοι έπρεπε να ξεραθούμε στο γέλιο! Αλλά που τέτοια αντίληψη!
Πλέον δεν μας πειράζει τίποτα. Ούτε για την Ακρόπολη και το ενδεχόμενο κλείσιμό της ίδρωσε ιδιαίτερα το αυτί μας. Έχουμε εκλογές, με τον διεθνή διασυρµό θα ασχολούμαστε;
Το κακό είναι ότι διάγουμε περίοδο αναισθησίας και για τα της Ελλάδας, αλλά και για τον τόπο μας.
«Με μια ψήφο ξεχνιέμαι».

Όπως αναφορικά με το κλείσιμο ενός σχολειού στον Έβρο, όχι στον Έβρο των πρωτευουσών και των αναριθμήτων υποψηφίων που «πονούν» τον τόπο, αλλά στον άλλο, των κάκιστων δρόμων και των αναλφάβητων.
Εδώ θα σταθούμε γιατί οι δρόμοι οδηγούν καθημερινά στο θάνατο συμπολίτες μας εκεί. Γιατί λίγο πριν τις πόλεις με τα μεγάλα φώτα καντήλια καίνε καθημερινά το λάδι της ζωής εν μια νυκτί.

Κι επειδή ακόμη παλιά μας έλεγαν ότι, όταν κλείνει ένα σχολείο, ανοίγει μια φυλακή. Πόσα χρήματα να εξοικονομήσεις πια από ένα σχολείο με 8 ή τρεις μαθητές; Πόσο κοστίζει το βάδην σε χιόνια και λάσπες στο καταχείμωνο; Πόσο πουλιέται η εκπαίδευση στην Πλάτη και στα Δίκαια; Ή νόμιζε το υπουργείο ότι με τέτοια απαξίωση και ανεργία ωρομισθίων από την εκπαίδευση δεν θα δεχόταν κανείς εκπαιδευτικός να υπηρετήσει εκεί; Οι εποχές της πολυτέλειας παρήλθαν, κάποιος θα δεχόταν, έστω και ωρομίσθιος. Η εκπαίδευση και η ύπαιθρος πλήττονται ακόμα στην εποχή των μεγάλων διαλογισμών της κοινωνίας του στυλ «πού πήγαν τα λεφτά;» ή «φέρτε πίσω τα κλεµµένα».
Στην Ξάνθη δε οι πολίτες δηλώνουν απρόθυμοι να ψηφίσουν. Ούτε που μας ένοιαξε τι σημαίνει αυτό. Στην Κομοτηνή και την Αλεξανδρούπολη άραγε τι γίνεται;

Ακολουθήστε το paratiritis-news.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις.