Κυπριακο και ελληνοτουρκικα

Μέσα στην δίνη του μη αρξάμενου προεκλογικού αγώνα λησμονήθηκε και η τυπική πλην όμως αναγκαία δικαιολογία για την επίσπευση των εκλογών. Το Κυπριακό και τα ελληνοτουρκικά. Άλλωστε ο πρωθυπουργός φρόντισε να τα υπενθυμίσει σε πρόσφατες ομιλίες του. Όντως το 2004 είναι σημαντικό για τα δύο αυτά θέματα. Οι δύο κορυφαίοι αξιωματούχοι της Ένωσης, ο πρόεδρος της Ευρωπαϊκής Επιτροπής και ο αρμόδιος για την διεύρυνση επίτροπος επισκέπτονται αυτές τις ημέρες την Άγκυρα. Πρόθεσή τους ασφαλώς δεν είναι να βοηθήσουν τον κύριο Ερντογάν στη διατύπωση της καινοφανούς πολιτικής θεωρίας του, αλλά να συζητήσουν για τα δύο αυτά θέματα που προκάλεσαν και την πρόωρη προσφυγή στις κάλπες στην Ελλάδα. Αφενός να παρακολουθήσουν την πρόοδο που έχει συντελεστεί στη γείτονα όσον αφορά στην εκπλήρωση των όρων της Κοπεγχάγης και αφετέρου να τονίσουν στη πολιτική ηγεσία της Τουρκίας ότι η Ευρώπη επιθυμεί την ένταξη όλης της Κύπρου και αυτονοήτως περιμένει τη δημιουργική προσπάθεια της Τουρκίας στο θέμα αυτό. Από την άλλη φαίνεται ότι πιθανόν να έχουμε και σημαντικές εξελίξεις όσον αφορά στο θέμα της υφαλοκρηπίδας. Επομένως τα θέματα της εξωτερικής πολιτικής εκ των πραγμάτων βρίσκονται ή θα βρίσκονται στο προσκήνιο ιδία δε για εκείνους που ξέρουν ότι η εσωτερική πολιτική επηρεάζεται από το status της εξωτερικής πολιτικής. Είναι γεγονός ότι για πρώτη φορά η Ελλάδα άσκησε μια εξωτερική πολιτική με πρόγραμμα και ουσία τα τελευταία χρόνια. Αυτή η πολιτική βοήθησε και ένα σεβαστό κομμάτι της τουρκικής κοινωνίας να άρει προκαταλήψεις και να θέσει νέες προτεραιότητες στην ατζέντα. Η ευρωπαϊκή προοπτική είναι η μόνη σοβαρή προοπτική για ένα μεγάλο τμήμα τους τουρκικής ηγεσίας αλλά και της τουρκικής κοινωνίας. Είναι αναγκαίο να περιμένουμε τα μηνύματα της άλλης πλευράς, αλλά από την άλλη είναι επίσης αναγκαίο να επεξεργαστούμε τη συνέχιση αυτής της πολιτικής και να μην ακούσουμε τις σειρήνες του απομονωτισμού και της εσωστρέφειας. Γιατί όπως και να το κάνουμε σε ένα σεβαστό κομμάτι της ελληνικής και της ελληνοκυπριακής πολιτικής τάξης υπάρχει σήμερα η λογική αυτή. Κερδίσαμε ό,τι κερδίσαμε, μπήκε η Κύπρος στην ¨Ενωση, ας σταματήσουμε τώρα. Αλλά αν γίνει αυτό θα πρόκειται για ένα τεράστιο πολιτικό λάθος, για μια οδυνηρή εγκατάλειψη του μόνου σοβαρού και συγκεκριμένου στρατηγικού στόχου που είχαμε θέσει εδώ και πολλά χρόνια στην εξωτερική μας πολιτική. Και αυτό δεν πρέπει να γίνει.

Ακολουθήστε το paratiritis-news.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις.