«Κρατηστε τα τραγουδια και ’μενα ξεχαστε με!»

Της έκδοσης

Δεν συνηθίζουμε το εκδοτικό σημείωμα να είναι αφιερωμένο ή να αφορά σε ανθρώπους του πολιτισμού, ακόμα και σε ανθρώπους που όχι αδίκως στο πέρασμα των ετών, έχουν αποτελέσει μέρος τους, δεδομένου ότι κατάφερναν πάντα και συνεχίζουν να καταφέρνουν να μιλούν για εμάς και για κυρίως να «μιλούν» σε εμάς, στις καρδιές, τις ψυχές, το μυαλό μας.

Αν υπάρχει ένας τραγουδοποιός σήμερα που μέσα από την όλη του πορεία, μέσα από την μουσική, τους στίχους, αλλά πρωτίστως από την στάση ζωής του κατάφερε να μιλήσει για και σε δεκάδες χιλιάδες ανθρώπους, όλων των ηλικιών, αυτός είναι ο Θανάσης Παπακωνσταντίνου.

Ο Θανάσης Παπακωνσταντίνου που το βράδυ της Κυριακής, 16 Ιουνίου ανακοίνωσε από σκηνής την απόσυρσή του από τις συναυλίες, πλην μιας που θα δώσει τον προσεχή Οκτώβρη στην Αθήνα, στη μνήμη των θυμάτων του εγκλήματος των Τεμπών, στην συναυλία υποστήριξης που Συλλόγου Συγγενών Θυμάτων «Τέμπη 2023».

Για να τον «συναντάμε» πλέον δισκογραφικά, αλλά και μέσα από τις λοιπές «παρεμβάσεις» του που ήμαστε σίγουροι ότι δεν θα λείψουν.

Σιμούν και αποχαιρετισμός λοιπόν αυτούσια όπως ειπώθηκαν δια στόματος του ιδίου, δίχως «φτιασιδώματα» και λοιπές παρεμβάσεις διότι αχρείαστες θα ήταν για σήμερα, πολύτιμα όπως κάθε τι που φέρει την υπογραφή του.

«Λοιπόν, θέλω να σας ευχαριστήσω πολύ! Και εσάς που είστε εδώ σήμερα – και αυτούς που ήτανε στο παρελθόν-. Το μεγαλύτερο που έχετε κάνει είναι ότι παραβλέψατε τις ανεπάρκειές μου…ναι ρε γαμώτο! Και σταθήκατε στην ουσία. Σας ευχαριστώ πάρα πολύ. Δεν είναι εύκολο αυτό. Το επόμενο διάστημα θα συναντιόμαστε δισκογραφικά – τουλάχιστον. Θέλω να πω όμως το εξής: – Το λέω συνέχεια θα το πω για ακόμη μία φορά.

Νομίζω ότι η ανταπόκριση που υπήρχε και η αγάπη… Νομίζω ήταν υπερβολική! (γέλια)

Ακούστε, ακούστε… θα το εξηγήσω για μία ακόμα φορά

Αυτό που έκανα, δηλαδή να ασχοληθώ με τα τραγούδια… εντάξει, ήταν μία ανάγκη που δεν μπορούσα να την ελέγξω…

Αντιλήφθηκα όμως ότι το έκανα για τη δικιά μου την ύπαρξη. Για να μπορέσω να σταθώ όρθιος σ’ αυτόν τον κακοτράχαλο δρόμο που είναι η ζωή, έτσι;

Άρα, εν ολίγοις , η δημιουργία είναι μία εγωιστική διαδικασία.

Το λέω συνέχεια… Αυτό που στεφανώνει την ανθρώπινη ύπαρξη είναι η θυσία -παιδιά- κι εγώ δεν ένιωσα ότι θυσίασα κάτι.

Οπότε… Κρατήστε τα τραγούδια και ’μένα ξεχάστε με!

Επίσης θέλω να ευχαριστήσω πάρα πολύ τους συνεργάτες. Και τους σημερινούς και αυτούς που υπήρχαν στο παρελθόν, που μ’ αντέξανε… Μ’ αντέξανε…

Βλέπω διάφορα πρόσωπα εδώ και μπροστά και στους συνεργάτες, λυπημένα και στενοχωρημένα κλπ.

Μη στεναχωριέστε! Ζήστε τη στιγμή! Ζήστε το παρόν! Σα να μην υπάρχει αύριο! Αλλά όμως, αλλά όμως… Όχι άτσαλα, να θυμάστε πάντα αυτούς που υπήρξαν πριν από μάς και αυτούς που θα υπάρξουν μετά από εμάς».

Θανάσης Παπακωνσταντίνου

google-news Ακολουθήστε το paratiritis-news.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις.