Κανεις δεν ασχοληθηκε ουσιαστικα με το αγροτικο ζητημα!

Το αγροτικό ζήτημα είναι περίπλοκο. Κανείς δεν ασχολήθηκε ουσιαστικά. Κανείς δεν εκτίμησε τους πολύτιμους ελληνικούς πόρους, που συμβάλλουν στην παραγωγή ποιοτικών προϊόντων. Λόγια λόγια… που κούρασαν. Όσο για τους μηχανισμούς δήθεν στήριξης των αγροτών είναι τουλάχιστον προβληματικοί, κοστοβόροι ή κι ανύπαρκτοι.

Ο ΕΛΓΑ, που αρπάζει τα χρήματα κάθε χρόνο από όλους, πληρώνει επιλεκτικά κι ελάχιστες ζημιές. Δεν υποστήριξε ποτέ έκτακτες συνθήκες. Είναι τουλάχιστον απαρχαιωμένος, ενώ θα έπρεπε να ενισχύει ως ταμείο αλληλοβοήθειας και να συμπληρώνει χρηματικά το κόστος παραγωγής. Οι αγρότες χρειάζονται απλές γραφειοκρατικές διαδικασίες, άτοκα δάνεια, κρατική ενίσχυση, για να καλύψουν έξοδα παραγωγής, πάγωμα στις ασφαλιστικές και φορολογικές υποχρεώσεις τους για μια τριετία και μετασχηματισμό κρατικών υπηρεσιών, με αναβάθμιση εκεί όπου πραγματικά θα υποστηρίξουν τον πρωτογενή τομέα.

Είναι απαραίτητη η αναβάθμιση του Υπουργείου Γεωργίας σε Υπουργείο πρώτης τάξης, ισότιμο του Οικονομικών, με προϋπολογισμό που θα διοχετευθεί στην έρευνα και στην υποστήριξη των αγροτών μέσα στο χωράφι κι όχι με θεωρίες. Ένα Υπουργείο που θα καταστήσει τον κάθε αγρότη σύγχρονο επιχειρηματία, αυτόνομο ενεργειακά, με κρατικό κόστος. Είναι παράλογο να τον υποχρεώνει να δανείζεται πριν ακόμη παράξει, με τα σχέδια των νέων αγροτών, και να τον καθιστά προβληματικό πριν ακόμη κερδίσει τα πρώτα χρήματά του. Σε άλλες χώρες κανείς νέος αγρότης δεν πληρώνει υποχρεώσεις τα πέντε πρώτα χρόνια, μέχρις ότου σταθεί στα πόδια του.

Οι ΤΟΕΒ, σε καιρούς λειψυδρίας, χρεώνουν ακόμη κανονικά πάγια έξοδα, ενώ οι αγρότες δεν χρησιμοποιούν νερό, είναι κόστος κι αυτό. Θα έπρεπε να επιδοτηθούν από το κράτος και να διαγραφούν αυτές οι οφειλές όλων των αγροτών, που δεν έκαναν χρήση υπηρεσιών εδώ και χρόνια.

Κι επιτέλους, τα κέντρα των Βρυξελλών καλό είναι να αναπτύξουν πολιτικές για την κάθε χώρα ξεχωριστά, λαμβάνοντας υπόψη και τις ιδιαιτερότητες και τις δυνατότητες κάθε μιας, κι όχι οριζόντιες πολιτικές που δεν ανταποκρίνονται ρεαλιστικά.

Ο πρωτογενής τομέας ταυτίζεται με την ύπαρξή μας κι ως τέτοιος επιτέλους θα πρέπει να αντιμετωπίζεται καθημερινά, με τη σοβαρότητα και τον σεβασμό που του αξίζει, όπως κι αυτούς που τον υπηρετούν.

*Η Λίτσα Κουκουβέλα είναι νομικός και πτυχιούχος Δημόσιας Διοίκησης. Το παρόν κείμενό της προέρχεται από ανάρτηση της ίδιας στον προσωπικό της λογαριασμό στο Facebook, με αφορμή τα μπλόκα των αγροτών.  

Ακολουθήστε το paratiritis-news.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις.