Η υποκρισια της κοινωνιας και της πολιτειας

Και εκεί που όλοι παρακολουθούσαμε επί ένα δεκαπενθήμερο και πάνω το σήριαλ με τη Χρυσή Αυγή ένα τυχαίο γεγονός έφερε τα πάνω κάτω και επικεντρωθήκαμε πλέον στο νέο σήριαλ με τη μικρούλα ξανθή Μαρία. Αναλύσεις επί αναλύσεων λες και το θέμα προέκυψε ξαφνικά.

Τόσα χρόνια επαναπαυμένοι στην καλοπέρασή μας δεν ασχοληθήκαμε ποτέ με τα παιδιά των Ρομά. Τι κι αν τα συναντούσαμε ως παιδιά των φαναριών να ζητιανεύουν ξυπόλητα και βρώμικα; Κανείς μας δεν ενδιαφέρθηκε για αυτά. Κανείς μας δεν ενδιαφέρθηκε αν έχουν φαγητό αν λαμβάνουν στοιχειώδη εκπαίδευση.

Και ξαφνικά αρχίσαμε όλοι να μιλάμε για την εκμετάλλευση των γονέων, για τις άθλιες συνθήκες διαβίωσης, για την εγκατάλειψη της πολιτείας. Τελικά σε αυτό τον τόπο περίσσεψε η υποκρισία.

Τόσα χρόνια κλείναμε τα μάτια μπροστά στην πραγματικότητα. Από την πολιτεία μέχρι και την κοινωνία. Η πολιτεία γιατί μιλούσε για ενσωμάτωση, η οποία όμως περιορίζονταν σε επιδόματα, δάνεια, κάποια προγράμματα εκπαίδευσης, αλλά και μια περίεργη ασυλία στους καταυλισμούς. Η πολιτεία δεν ενδιαφέρθηκε να ρωτήσει ή να ψάξει πώς δίνονται αυτά τα επιδόματα και πού πηγαίνουν. Βλέπετε είναι και το πολιτικό κόστος στη μέση. Οι ρομά είναι ψήφοι και μάλιστα πολλοί. Από την άλλη η κοινωνία εφησυχασμένη στην μακαριότητά της έβλεπε με συμπάθεια τα μικρά αυτά παιδιά και ίσως και τους έβαζε στο χέρι κάποια ευρώ.

Βέβαια η ιστορία της μικρής Μαρίας έφερε στην επιφάνεια και άλλα προβλήματα που αφορούν στο νομοθετικό μας σύστημα. Η Ελλάδα είναι η μόνη χώρα στην Ευρώπη στην οποία ισχύουν οι ιδιωτικές υιοθεσίες, αλλά και η χώρα στην οποία είναι πολύ εύκολο να δηλώσει κάποιος ένα παιδί χωρίς βεβαίωση μαιευτηρίου.

Έπρεπε λοιπόν να προκύψει ένα τυχαίο γεγονός και να ξυπνήσουμε ως πολιτεία και ως κοινωνία. Έστω και τώρα όμως είναι ευκαιρία να διορθωθεί η κατάσταση. Κάλλιο αργά παρά ποτέ λέει ο θυμόσοφος λαός μας…

Ακολουθήστε το paratiritis-news.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις.