Η συλληψη του Σανταμ και το καταντημα

Αναμφίβολα η σύλληψη του Σαντάμ Χουσεΐν αποτελεί ένα χρήσιμο όπλο στην προεκλογική εκστρατεία του κυρίου Μπους. Όπως επίσης δίνει ανάσες και στον άλλο πολέμαρχο τον Τόνι Μπλερ. Όμως σε καμία περίπτωση δεν δικαιώνει αυτόν τον πόλεμο. Ταυτόχρονα οι εικόνες του αιχμάλωτου Σαντάμ έκαναν τον γύρο του κόσμου, εν είδει τροπαίου μετά τη μάχη. Η διαπόμπευση έπρεπε να είναι όσο και πιο μεγάλη γίνεται ώστε και ο εξευτελισμός να είναι απόλυτος. Νέα ήθη λοιπόν της Αυτοκρατορίας. Η εικόνα έπρεπε να επισκιάσει κάθε τι άλλο. Και αυτό επετεύχθη. Όπως άλλωστε και οι πανηγυρισμοί «δημοσιογράφων» κατά την ανακοίνωση της σύλληψης. Οι δημοσιογράφοι είναι εκεί για να καταγράφουν τα γεγονότα και όχι να πανηγυρίζουν για κρατικές πολιτικές. Με λίγα λόγια κάπου έχουν μπερδευτεί τα πράγματα. Όσον αφορά στη ουσία των πραγμάτων. Πολλοί αναλυτές δεν εκφράζουν την αισιοδοξία τους για την επόμενη μέρα. Περιμένουν ένταση των επιθέσεων και όχι καταλλαγή. Γιατί οι αιτίες υπάρχουν και κανείς δεν πιστεύει ότι όσο διαρκεί η κατοχή, ότι τα πράγματα θα ειρηνεύσουν. Έχει δίκιο ο πρόεδρος της Συρίας όταν λέει ότι και αύριο ακόμα αν φύγουν οι κατοχικές δυνάμεις κίνδυνος εμφυλίου στο Ιράκ δεν υπάρχει. Έχει δίκιο όταν δηλώνει ότι είναι λάθος η παράταση της κατοχής. Πλην όμως ελάχιστα θα ακουστεί η φωνή του στην Ουάσιγκτον. Τα σχέδια επί χάρτου των Η.Π.Α. φανερώνουν μιαν άλλη πολιτική. Που δεν θα χρειάζεται σχεδόν κανένα. Παρά ταύτα πολιτικοί, δημοσιογράφοι, της άλλης Αμερικής, λένε ότι τώρα είναι η ώρα για αλλαγή πολιτικής στο Ιράκ. Πλην όμως ούτε αυτούς θα ακούσει ο Μπους. Απλώς θα περιφέρει το γέρας στους δρόμους για να αυξήσει τα ποσοστά του ενόψει των εκλογών.

Ακολουθήστε το paratiritis-news.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις.