Εκλογες βασει φιλανθρωπιας η βασει λογικης;

Μεγάλο ενδιαφέρον παρουσιάζουν οι εκλογές για την τοπική αυτοδιοίκηση που άρχισαν να παρουσιάζονται ως αυτοδύναμο σχεδόν γεγονός πέρα από την κρίση που μαστίζει την ελληνική κοινωνία σ’ όλα τα επίπεδα. Είναι όμως έτσι; Η γενικότερη οικονομική κατάσταση θ’ αφήσει το τοπίο των εκλογών να ξετυλιχθεί στον ορίζοντα κατά τα ειωθότα μέχρι τώρα ή θα έχουμε οδυνηρές εκπλήξεις;

Κι ένας πολίτης που έχει πληγεί, είναι άνεργος, δεν έχει φως στο σπίτι του και καταφεύγει στα συσσίτια της εκκλησίας ή και για καυσόξυλα στο δήμο, πώς αισθάνεται; Βιώνει συναισθήματα φιλανθρωπίας, είναι ευγνώμων κι αυτό θα μεταφραστεί απ’ ευθείας σε καταφατική πολιτική; Θα ψηφίσει δηλαδή έναντι πινακίου φακής;

Ενδεχομένως, αυτή να είναι μια στάση αλλά και τάση του εκλογικού σώματος, από πολίτες μοιρολατρούντες, που δέχονται ότι αυτό είναι ένα πάθημα που το έφερε ο Θεός και η μοίρα, είναι όμως έτσι;

Η μοίρα ευθύνεται για την κατάντια μας ως πολιτών ή τελικά η έλλειψη σεβασμού και αυτοσεβασμού προς το πρόσωπό μας, αφού την πολιτική δεν την αντιμετωπίσαμε ποτέ στις διαστάσεις που έπρεπε, ως εφαλτήριο για υγιές κράτος, παραγωγικό δημόσιο και δημοκρατική κοινωνία, αλλά σε πολλές περιπτώσεις βάσει της εικόνας του διπλανού καλού παιδιού ή του διπλανού καλού κοριτσιού που μας νοιάζεται όχι για να μας μάθει να ψαρεύουμε, να μας βρει δηλαδή δουλειά, αλλά για να μας δώσει για μόνο μια φορά ένα ψάρι;

Γιατί πόσα χρόνια πια μπορεί το κριτήριο ενός ψηφοφόρου να είναι απλά και μόνον ο τίτλος «του καλού παιδιού» που μας απλώνει το χέρι και μας χαϊδεύει τον ώμο;

Ακολουθήστε το paratiritis-news.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις.