Εκλογες προσω ολοταχως στη χωρα-καφενειο

Σε εκλογές η χώρα μετά την αποτυχία να εκλεγεί πρόεδρος Δημοκρατίας ήτοι από την 29η Δεκεμβρίου, και η αίσθηση την οποία όλοι έχουμε ως πολίτες είναι λίγο ιδιόρρυθμη. Αβέβαιη και ρευστή ως το γενικότερο κλίμα με το οποίο πέντε χρόνια τώρα οι κυβερνώντες μάς «τρέφουν». Κι ακατανόητο, αν κάποιος εξακολουθεί να θεωρεί ότι υφίσταται η ελληνική δημοκρατία και ότι τα μέσα μαζικής ενημέρωσης είναι αυτά που την υποβαστάζουν, ελέγχοντάς τη και αγωνιζόμενα υπέρ της διαρκώς βελτιούμενης ποιότητάς της.

Και στο σημείο αυτό φυσικά έγκειται και η πρώτη διάψευση οιουδήποτε πολίτη, γιατί τα κεντρικά μέσα ενημέρωσης της πατρίδας μας, παρόλο που ως οντότητες είναι υπαρκτά, για τον απλό πολίτη δεν υφίστανται ως συντελεστές ενίσχυσης και υποβοήθησης λόγω κριτικού ελέγχου της δημοκρατίας μας.

Έτσι, αν κάποιος ρωτήσει έναν πολίτη, τι πιστεύει σήμερα για τη ζωή του, την κοινωνία του και την πολιτική, η πρώτη κίνησή του είναι ν’ απαντήσει ότι έχει άγνοια, ότι δεν εννοεί και δεν καταλαβαίνει. Πώς να καταλάβει εξάλλου, όταν όλοι οι πολιτικοί, γυναίκες και άνδρες, ομνύουν στη σωτηρία της πατρίδας, αλλά αυτή η σωτηρία δεν είναι ούτε ορατή ούτε πραγματική ούτε στοιχειοθετημένη σε επιχειρήματα.

Ό,τι και πάλι υπάρχει στην περιρρέουσα ατμόσφαιρα είναι τα πολλά λόγια, η ατμόσφαιρα μιας χώρας-καφενείου, όπου κανείς δεν χρειάζεται ν’ απολογηθεί για τίποτα, όπως και ο σημερινός πρωθυπουργός, που για μια ακόμη φορά, ήρθε, είδε και απήλθε, επιλύοντας(;) μάλιστα μια σειρά σοβαρών ζητημάτων του τόπου, που είχε δυο ολόκληρα χρόνια εμπρός του να επιλύσει, με τηλεφωνικές επαφές με τα στελέχη του στην Αθήνα! Αν αυτό το τρικ της τηλεφωνικής επίλυσης προβλημάτων που χρονίζουν δεν είναι επικοινωνιακό, ένα είδος μοιράσματος καθρεφτακίων στους ιθαγενείς, αν αυτό λοιπόν το τρικ της τηλεφωνικής επίλυσης χρονίων προβλημάτων του τόπου δεν είναι λαϊκίστικη συμπεριφορά, τότε ΛΑΪΚΙΣΜΟΣ τι είναι;

Το ερώτημα φυσικά αφορά σε όσους πολίτες είναι πεπεισμένοι ότι σ’ αυτές τις εκλογές, πρέπει να ερευνήσουν και ν’ αποφασίσουν για δυο πράγματα:

1ον. Ότι πρέπει με μέτρο τη δική τους ζωή και τη δική τους αποτυχία, επαγγελματικής λόγου χάρη αποκατάστασης των παιδιών τους, με μέτρο τη δική τους πραγματική θέση να αποκαθάρουν από την προπαγάνδα τις λέξεις του πολιτικού περιβάλλοντός τους. Λέξεις όπως διαφθορά, λίστα Λαγκάρντ, αφορολόγητο μεγάλο κεφάλαιο, αδελφές επιχειρηματικές οικογένειες, τράπεζες υφιστάμενες με δημόσιο χρήμα ως ιδιωτικές, επιχειρηματίες που ασκούν πολιτική με τα μέσα μαζικής ενημέρωσης που κατέχουν αλλά και εμπράγματη πολιτική στο ελληνικό κοινοβούλιο. Αφού λοιπόν διερευνήσουν τις προαναφερθείσες λέξεις και διαπιστώσουν ότι αυτή σε κανένα άλλο κράτος του κόσμου που φέρει το όνομα δημοκρατία δεν υφίσταται τότε θα πρέπει να προβούν και στο επόμενο βήμα. Ήτοι να διαβάσουν τα προγράμματα των κομμάτων που θέλουν να συναπαρτίσουν το ελληνικό κοινοβούλιο και…

2ον. … πριν ψηφίσουν, να ζητήσουν το λογαριασμό απ’ όσους πολιτικούς υπηρέτησαν το σύστημα και αγνοώντας τους πολίτες έφεραν σ’ αυτή τη θέση τη χώρα και τους ανθρώπους της. Ήτοι να ψηφίσουν σκεπτόμενοι και ζητώντας όχι μόνον λογαριασμό αλλά και προαπαιτούμενα… Δέσμευση στο τι μπορεί να γίνει στη χώρα, πώς πρέπει να γίνει και πώς μπορεί σ’ αυτή τη φάση να γίνει.

Δυο πολύ απλοί όροι σε μια χώρα υποτιθέμενης δημοκρατίας, η οποία έχει ήδη σαπίσει… Και, δυστυχώς, μπορεί το «ψάρι να βρωμάει από το κεφάλι», αλλά για να βρωμίσει το ψάρι έστω και από το κεφάλι, ψόφιο, όπως λέει η λογική, είναι όλο… Και το κορμί του, όλοι εμείς δηλαδή…

«Καιρός του σπείρειν, καιρός του θερίζειν», εκλογές ολόδικές μας, λοιπόν, εμπρός!!! Άντε να δούμε τι θα πράξουμε!!!

Ακολουθήστε το paratiritis-news.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις.