Casus… συγκρατημενης χαρας

Μικρό καλάθι κρατά η Αθήνα για την ενδεχόμενη άρση του casus belli, αλλά και οι πολίτες εμφανίζονται δύσπιστοι διερωτώμενοι, υποψιασμένοι -συνήθης η καχυποψία τελευταίως, να δούμε αν θα είναι υποψιασμένοι και στις εκλογές!- διερωτώμενοι λοιπόν ποιον σκοπό «βαρεί» η Τουρκία.
Μα τον ευρωπαϊκό φυσικά. Βαλς.

Είναι αλήθεια ότι πρόκειται μόνο για απλή δημοσίευση, σε δύο τουρκικές εφημερίδες, της είδησης, δηλαδή ότι η Άγκυρα δεν θα θεωρεί πλέον την επέκταση των ελληνικών χωρικών υδάτων από τα έξι στα δώδεκα ναυτικά μίλια, στο πλαίσιο του σχετικού νόμιμου δικαιώματός της.

Ούτως ή άλλως, το casus belli έχει ληφθεί με απόφαση της τουρκικής Εθνοσυνέλευσης, άρα πρέπει να έχει υπάρξει προηγούμενη νέα απόφαση αυτής, που θα άρει την προηγούμενη απόφασή της. Μαζί με την «ελληνική απειλή» αίρονται και άλλες, όπως η Ιρανική, η Ρωσική όχι όμως και η Κουρδική…

Ήταν η πολυπόθητη «χειρονομία καλής θελήσεως» από την Τουρκία που δεν ήρθε τότε από το 82 κι έπειτα.
Μετά τα τόσα τάνγκο μεταξύ Ελλήνων και Τούρκων πρωθυπουργών και Υπεξ, η Τουρκία επέλεξε να χορέψει το βαλς με την Ευρώπη, ενθυμούμενη ότι το 2006, στο προσχέδιο της έκθεσης της Κομισιόν για την πρόοδο της Τουρκίας, η μόνη αιχμή που υπάρχει – πρώτη φορά που περιλαμβάνεται σε έκθεση της Ε.Ε. – αναφέρεται στη διατήρηση του casus belli εκ μέρους της Άγκυρας για τα ύδατα.

Εκτός από τα ύδατα όμως άλλα αγκάθια δεν υπάρχουν άραγε; Οι «γκρίζες ζώνες», οι μειονότητες, οι παραβιάσεις…
Καλώς τελικά δεν επιχαίρουμε ακόμη μήπως;

Ακολουθήστε το paratiritis-news.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις.