Μπρος γκρεμος και πισω ρεμα

Στις αρχές της δεκαετίας του 1990, η Ελλάδα έχασε την ευκαιρία για μια ικανοποιητική λύση του ονόματος της Πρώην Γιουγκοσλαβικής Δημοκρατίας της Μακεδονίας. Η λύση Πινέιρο με την οποία προτείνονταν μια σύνθετη ονομασία θεωρήθηκε ακατάλληλη τότε, ενώ σήμερα φαντάζει η καλύτερη. Η πρόταση Πινέιρο αποτελούσε μεν συμβιβασμό, ο οποίος όμως θα ήταν επωφελής και για τα δύο κράτη, εφόσον η μεν Πρώην Γιουγκοσλαβική Δημοκρατία της Μακεδονίας μόλις είχε αποσχισθεί από τη Γιουγκοσλαβία, οπότε επιζητούσε διεθνή αναγνώριση, η δε Ελλάδα θα διαμόρφωνε φιλικές σχέσεις με τη γείτονα χώρα.

Το Συμβούλιο των πολιτικών αρχηγών τότε απέρριψε τη λύση και αποφάσισε, δια στόματος Κωνσταντίνου Καραμανλή, ότι «η Μακεδονία είναι μία και είναι ελληνική». Με εξαίρεση τότε το ΚΚΕ, που διαφώνησε εξαρχής, όλα τα άλλα κόμματα συμμετείχαν στη σύσκεψη. Για την ιστορία, βέβαια, να πούμε ότι λίγο αργότερα και ο Συνασπισμός καταδίκασε την αδιάλλακτη στάση και πρωτοστάτησε στην προσπάθεια αλλαγής της.

Πολιτική ευθύνη έχουν όλοι όσοι μετείχαν στο συμβούλιο, δημιουργώντας έτσι στην χώρα ένα κλίμα εθνικιστικής υστερίας. Φθάσαμε έτσι στο σημείο σήμερα να ζητάμε αυτό που μας έδιναν χθες.

Τουλάχιστον ας διδαχθούμε. Ας επικεντρωθούμε στην πρόταση του κ. Νίμιτς και η κυβέρνηση ας διαπραγματευτεί το καλύτερο. Το veto μπορεί να ακούγεται ηρωικό, αλλά αποτελεί όπλο έσχατης άμυνας. Και σίγουρα δεν θα λύσει το πρόβλημα, αλλά θα μας δημιουργήσει μεγαλύτερo. Γι’ αυτό κυβέρνηση και αντιπολίτευση ας δουν το θέμα με αίσθημα ευθύνης. Ας αφήσουν έξω από μικροπολιτικά και μικροκομματικά παιχνίδια την εξωτερική πολιτική της χώρας. Έστω και την ύστατη στιγμή…

Ακολουθήστε το paratiritis-news.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις.