«Αδικουμενοι οι ανθρωποι μαλλον οργιζονται η βιαζομενοι»
«Αδικούμενοι οι άνθρωποι μάλλον οργίζονται ή βιαζόμενοι», είπε κάποτε ο Θουκυδίδης, αλλά προφανώς είναι άγνωστη η συγκεκριμένη ρήση για τα μέλη του οικονομικού επιτελείου της κυβέρνησης, που ειδικά το τελευταίο διάστημα έχει επιδοθεί σε έναν ανελέητο καταιγισμό φοροεισπρακτικών μέτρων και περικοπών στα εισοδήματα, μη διακρίνοντας τα… «χλωρά» από τα «ξερά» κοινωνικά στρώματα. Η επιδρομή των «χαρατσιών» φαίνεται να μην κάνει διακρίσεις σε καμιά από τις κοινωνικές ομάδες, στις οποίες κατευθύνεται, όσο χαμηλό οικονομικό επίπεδο κι αν έχουν, σε όσο απελπιστική θέση κι αν βρίσκονται.
Η ελληνική κοινωνία, με τον ένα ή τον άλλο τρόπο, εν μέρει αποδέχτηκε ή θα μπορούσε να αποδεχτεί την αναγκαιότητα για «θυσίες» και το «επιτακτικό» των περικοπών. Με μια όμως απαραίτητη προϋπόθεση…να διέπονται από κοινωνική δικαιοσύνη. Οι αντιδράσεις υπήρχαν, οι απεργίες, τα συλλαλητήρια και κάθε άλλη μορφή προς αυτήν την κατεύθυνση. Δεν ήταν όμως μικρή η μερίδα των πολιτών, που αποδέχτηκε αρχικά τα πρώτα μέτρα του μνημονίου, σαφώς με επιφυλάξεις, σαφώς με αγωνία και με προβληματισμό. Κι όλα αυτά, γιατί κάποιοι συνειδητοποίησαν ότι «το ταμείο είναι άδειο», κάτι πήγαινε «στραβά» κι αν σίγουρα δεν «τα φάγαμε όλοι μαζί» τα προηγούμενα χρόνια, πρέπει ωστόσο να πληρώσουμε αμαρτίες γονέων ή…εθνοπατέρων, προκειμένου σήμερα να σώσουμε την παρτίδα.
Κι όμως σήμερα η οργή συσσωρεύεται, η «βαλβίδα» τις κοινωνίας πιέζεται ασφυκτικά και το μόνο που απομένει είναι να ακουστεί ένα μπαμ. Φυσικά η ανέχεια είναι ανέχεια, η πείνα είναι πείνα, η απελπισία είναι απελπισία και οφείλεται στα παραπάνω. Αλλά περισσότερο από όλα, είναι που οι πολίτες έχασαν και το τελευταίο ίχνος εμπιστοσύνης προς τους αποφασίζοντες και που το κύρος της δικαιοσύνης έχει οδηγηθεί στο ναδίρ. Η απελπισία θα μερεμένε απελπισία, όσο προφυλασσόταν η κοινωνική δικαιοσύνη. Πλέον, μετατρέπεται σε οργή και ο θεός βοηθός…
Ακολουθήστε το paratiritis-news.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις.
