YAĞMURDAN SONRA
Günlerden yine o gün gibi Cumartesi’ydi.
Yine serin bir hava vardı.
Cama çıkıp baktığımda, bulut son damlalarını ağlıyordu…
Yağan yağmur belki hatıraları da silip süpürmüştür
düşüncesiyle çıktım ikimizin sokağına…
Sokakta her şey olduğu gibi duruyordu,
bir tek sen yoktun…
Yanılmıştım, silinmiştir tüm anılar düşüncesiyle…
Silip süpürmüştür, dediğim yağmur;
Sen gibi kokuyordu…
Sen gibi kokuyordu sokağın dört bir yanı…
Sen gibi kokuyordu toprak…
Hiçbir şey unutmama izin vermezken
ben de fırsattan istifade edip,
doyasıya çektim o kokuyu sen dolu kalbime…
Geçtiğimiz Cumartesi ıslandıktan sonra gittiğimiz
evime doğru yol aldım, sen kokan sokağımızda…
Sokağın hatıraları yetmiyormuş gibi,
birlikte ıslandığımız o yerlerde yine yağmur başladı…
Kalbimdeki sensizlik daha da büyüdü.
Çünkü birlikte keyif veriyordu o sokak.
Çünkü birlikte anlamı vardı ıslanmanın..
Kara bulutlar da içime çektiğim o koku yüzünden sanki
“al bakalım bir de yalnız ıslan bu sokakta” dercesine yağıyordu…
İçimde biriktirdiğim kokuyla, anlamsız bir ıslanmayla,
koşa koşa ilerlemeye başlamıştım.
Koşa koşa ilerliyordum çünkü söz vermiştik
bu sokakta sadece birlikte ıslanacağız diye…
Bugün yağmurdan sonra
sadece senin yağmur kokan kokun geldi…
Yarın yağmurdan sonra sen de gel olur mu?
Yine serin bir hava vardı.
Cama çıkıp baktığımda, bulut son damlalarını ağlıyordu…
Yağan yağmur belki hatıraları da silip süpürmüştür
düşüncesiyle çıktım ikimizin sokağına…
Sokakta her şey olduğu gibi duruyordu,
bir tek sen yoktun…
Yanılmıştım, silinmiştir tüm anılar düşüncesiyle…
Silip süpürmüştür, dediğim yağmur;
Sen gibi kokuyordu…
Sen gibi kokuyordu sokağın dört bir yanı…
Sen gibi kokuyordu toprak…
Hiçbir şey unutmama izin vermezken
ben de fırsattan istifade edip,
doyasıya çektim o kokuyu sen dolu kalbime…
Geçtiğimiz Cumartesi ıslandıktan sonra gittiğimiz
evime doğru yol aldım, sen kokan sokağımızda…
Sokağın hatıraları yetmiyormuş gibi,
birlikte ıslandığımız o yerlerde yine yağmur başladı…
Kalbimdeki sensizlik daha da büyüdü.
Çünkü birlikte keyif veriyordu o sokak.
Çünkü birlikte anlamı vardı ıslanmanın..
Kara bulutlar da içime çektiğim o koku yüzünden sanki
“al bakalım bir de yalnız ıslan bu sokakta” dercesine yağıyordu…
İçimde biriktirdiğim kokuyla, anlamsız bir ıslanmayla,
koşa koşa ilerlemeye başlamıştım.
Koşa koşa ilerliyordum çünkü söz vermiştik
bu sokakta sadece birlikte ıslanacağız diye…
Bugün yağmurdan sonra
sadece senin yağmur kokan kokun geldi…
Yarın yağmurdan sonra sen de gel olur mu?
Ακολουθήστε το paratiritis-news.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις.
