Αγγιζοντας τη δυναμη των Θεων μεσα απο την τροφη
Στο πλαίσιο των διαλέξεων «Είσαι ό,τι τρως – Είσαι με όποιους τρως: Όψεις της διατροφής στον αρχαίο κόσμο»
Τους τρόπους με τους οποίους οι Αρχαίοι Έλληνες και οι Αιγύπτιοι πίστευαν ότι μπορούσαν να αγγίξουν την δύναμη των θεών μέσα από αυτό που έτρωγαν, ανέλυσε το απόγευμα της Πέμπτης 23 Μαΐου στο χώρο της Δημοτικής Βιβλιοθήκης Κομοτηνής ο κ. Μάριος Κουτσούκος, Διδάκτωρ Αρχαίας Ιστορίας, Department of Archaeology, Classics and Egyptology, Πανεπιστήμιο Liverpool.
Η διάλεξη του είχε τίτλο «Τρώγοντας τη δύναμη των θεών: η «βρώσιμη μαγεία» στις ελληνοαιγυπτιακές μαγικές φόρμουλες» και πραγματοποιήθηκε στο πλαίσιο του κύκλου διαλέξεων «Είσαι ό,τι τρως – Είσαι με όποιους τρως: Όψεις της διατροφής στον αρχαίο κόσμο» που πραγματοποιεί η Δημοτική Βιβλιοθήκη Κομοτηνής στο πλαίσιο των δράσεών της με την ΚΟΙΣΕΠ «Κομοτηνή εν δράσει» και το Τμήμα Ιστορίας και Εθνολογίας του Δημοκρίτειου Πανεπιστημίου Θράκης, μέσα από την οποία παρουσιάστηκαν διατροφικές πρακτικές από τα αρχαϊκά χρόνια ως την ύστερη αρχαιότητα.

Οι τροφές ως αντικείμενο θρησκευτικών και μαγικών σκοπών
Ήδη από την Φαραωνική Αίγυπτο, σημείωσε, συναντάμε τη χρήση των βρώσιμων ουσιών, λάδι, ιτάρι, για «μαγικούς» σκοπούς, οι οποίοι πολλές φορές ταυτίζοντας με τους θρησκευτικούς σκοπούς, μιας και η ζώνη μεταξύ θρησκείας και μαγείας στην αρχαιότητα είναι πολύ γκρίζα.
Αυτές τις πρακτικές τις συναντάμε πιο εξειδικευμένες και πιο εκλεπτυσμένες στην ύστερη αρχαιότητα, τον 2ο, 3ο και 4ο αιώνα μ.Χ., όπου έχουμε πολλές πρακτικές και φόρμουλες, για να έχει τον έρωτα μιας γυναίκας, να κερδίσει τη νίκη στο άρμα τους, να προφυλαχθεί από το κακό, ακόμα και να έρθει σε εκστατική κατάσταση, ώστε να έρθει σε επικοινωνία με το Θεό, να λάβει χρησμούς και να έρθει σε μια ανώτερη κατάσταση συνειδητότητας.
Όπως τόνισε ο κ. Κουτσούκος, έχουμε από τη μία την περίπτωση της θρησκευτικομαγικής χρήσης, αλλά και τη χρήση σε καθαρά μαγικές πρακτικές από ιδιώτες για να πετύχουν τους δικούς τους σκοπούς. Μάλιστα έχουμε μετά τουλάχιστον μια περίπτωση, στο Διοσκουρίδη, όπου αναφέρεται μια συνταγή κρασιού, που δεν ξέρουμε ακριβώς το πλαίσιο της χρήσης της, η οποία μπορεί να φέρει φαντασίες οι οποίες δεν είναι δυσάρεστες.
Βέβαια οι χρήσεις αυτές, επιβιώνουν, σε διαφορετικές μορφές, μέχρι τις μέρες μας, από τη μία με την λαϊκή μαγεία που χρησιμοποιεί ακριβώς τις ίδιες πρακτικές που βρίσκει κανείς στους αρχαίους παπύρους της Αιγύπτου, και πιο τέτοιες ασυνείδητες τέτοιες πρακτικές.
Ακολουθήστε το paratiritis-news.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις.
