Δημητρης Παπανικολαου: «Να φτιαξουμε μια κοινωνια συμπεριληπτικη χωρις αποκλεισμους»
Ο Δημήτρης Παπανικολάου δεν χρειάζεται ιδιαίτερες συστάσεις καθώς σαν αθλητής έγραψε το όνομα του με χρυσά γράμματα στη χρυσή εποχή του ελληνικού μπάσκετ, καταφέρνοντας να γίνει, αφού αποσύρθηκε από τα παρκέ, ένα σύμβολο στη μάχη κατά των φαινομένων αποκλεισμού, που, δυστυχώς, στη σημερινή κοινωνία ακολουθούν οτιδήποτε το διαφορετικό.
Ο μοναδικός παίκτης που έχει κατακτήσει το Triple Crown (Πρωτάθλημα, Κύπελλο και EuroLeague την ίδια σεζόν) με δύο διαφορετικές ελληνικές ομάδες μετά το πέρας της μεγαλειώδους καριέρας του, πλέον, αγωνίζεται στα κοινωνικά παρκέ, δίνοντας μάχη για την «αόρατη αναπηρία», τον αυτισμό.
Πριν μερικά χρόνια, ο πρώην διεθνής μπασκετμπολίστας του Ολυμπιακού και του Παναθηναϊκού αποκάλυψε με μια συγκλονιστική ανάρτησή του στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης ότι βρίσκεται στο φάσμα του αυτισμού, κοινοποιώντας ένα θέμα πιο επίκαιρο από ποτέ, που αφορά χιλιάδες ελληνικές οικογένειες.
Από εκείνη τη στιγμή άρχισε και ο αγώνας του για την ευαισθητοποίηση και την ενημέρωση της κοινωνίας για τον αυτισμό με πυξίδα και όραμα τη δημιουργία ενός καλύτερου κόσμου, ενός κόσμου αγάπης, συμπερίληψης και αποδοχής της διαφορετικότητας, όπου θα ζουν μέσα όλοι, εσείς, εγώ, η υπέροχη κόρη του, η Άρια, όλα τα παιδιά, που πρέπει να ανθίζουν ελεύθερα, όπως τα λουλούδια.
Ο Δημήτρης Παπανικολάου μίλησε στο Ράδιο Παρατηρητής και το Αθλητικό Μαγκαζίνο για το νέο του βιβλίο αλλά και το στοίχημα που πρέπει να βάλει η κοινωνία για καλύτερες μέρες στο μέλλον…
Ο λόγος στον ίδιο λοιπόν…
«Στόχος να συνειδητοποιήσει ο κόσμος πως να κάνει το μειονέκτημα, πλεονέκτημα»
ΠτΘ: Το νέο σας βιβλίο, «11:11 – ΟΛΟΙ ΜΟΝΑΔΙΚΟΙ, ΟΛΟΙ ΙΣΟΙ» που κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Ψυχογιός, είναι ένα βαθιά βιωματικό βιβλίο, στο οποίο, με αφετηρία τους αριθμούς 11:11, μιλάτε για ένα δικό σας βίωμα. Πείτε μας λίγα λόγια γι’ αυτό…
Δ.Π.: Δεν θεωρώ τον εαυτό μου συγγραφέα. Το 11:11 είναι 4 αριθμοί που βλέπαμε συνεχώς με τη γυναίκα μου από τη διάγνωση της κόρης μας με αυτισμό και μετά. Και στη συνέχεια πρέπει να αποκτήσουμε καλύτερες συνήθειες για τη ζωή μας, εξ ου και το «όλοι διαφορετικοί, όλοι ίσοι». Είναι μια πραγματική ιστορία δική μου, αλλά για να είμαι ειλικρινής, όταν ρώτησα στις εκδόσεις Ψυχογιός σε ποια κατηγορία μπαίνει, μου είπαν του «Ευ Ζην» γιατί δεν είμαι μονοθεματικός και έχω βάλει διάφορα θέματα μέσα, όπως της αυτοβελτίωσης, του αυτισμού, που απασχολεί το σπίτι μου λόγω της κόρης μου κυρίως, της ομαδικότητας, αλλά και το πώς κάνουμε το μειονέκτημα πλεονέκτημα.
ΠτΘ: Ποια είναι η ανταπόκριση του κοινού στην ενημέρωση και ευαισθητοποίηση γύρω από το θέμα του αυτισμού;
Δ.Π.: Αυτό το θέμα δεν έχει ταξικές και κοινωνικές διαφορές. Πρέπει όλοι να είμαστε ενημερωμένοι και να έχουμε παιδεία. Να μην τους αποκλείουμε αλλά να τους περιλαμβάνουμε. Να μην επιτρέπουμε να γίνεται μπούλινγκ. Δεν είμαστε μόνοι και όλοι μαζί μπορούμε να το πετύχουμε.
ΠτΘ: Ποιες εμπειρίες έχεις αποκομίσει μέσα από αυτήν την προσπάθεια συμπερίληψης ατόμων με αυτισμό στην κοινωνία.
Δ.Π.: Εμείς μέσα από το μπάσκετ έχουμε 60 οικογένειες που παίζουν και έχουν παιδί στο φάσμα του αυτισμού με πρεσβευτές τον Νίκο Γκάλη και τον Γιάννη Αντετοκούνμπο. Βελτιώσαμε το ιδιωτικό ασφαλιστικό σύστημα, έχουν γίνει αρκετά βήματα και συνεχώς προσπαθούμε να μιλάμε για αυτό το θέμα. Είναι ένα κομμάτι που βρίσκεται παντού, στις οικογένειες και αυτό βγαίνει στην καθημερινότητα. Είναι τεράστιοι οι αριθμοί που αφορούν το θέμα του αυτισμού και θέλουμε να ευαισθητοποιήσουμε την κοινωνία, να είναι πιο συμπεριληπτική, να μη μπερδεύει στα σχολεία την παιδεία με την προπαίδεια, να μην περιοριζόμαστε στα κατασταλτικά μέτρα αλλά να γίνονται προληπτικά μέτρα. Τα παιδιά διαμορφώνουν τον χαρακτήρα και εύχομαι να αποκτήσουν καλύτερο χαρακτήρα από αυτόν που αποκτήσαμε εμείς.
«Η νεολαία είναι πιο προσαρμοσμένη σε αυτό που λέμε διαφορετικότητα ή καλύτερα μοναδικότητα»
ΠτΘ: Τι χρειάζεται για να αλλάξει νοοτροπία η κοινωνία;
Δ.Π.: Η ενημέρωση σίγουρα. Όλοι βάζουμε ένα λιθαράκι. Η εργασία ανάπηρων είναι σε χαμηλά επίπεδα. Το άγχος που έχουμε εμείς οι γονείς είναι τη στιγμή που θα φύγουμε από τη ζωή αν θα είναι λειτουργική η κοινωνία γιατί βλέπουμε τι γίνεται στην καθημερινότητα γύρω μας. Βλέπετε τι γίνεται εκεί έξω. Είναι πολλά αυτά που πρέπει να γίνουν. Η πρόσβαση δεν αφορά μόνο τη ράμπα αλλά υπάρχει και κτηριακή πρόσβαση (ήχος, φως, έντονες μυρωδιές). Οι κοινωνίες αλλάζουν αργά, εμείς πιέζουμε στο να αλλάξουν πιο γρήγορα. Αλλάζουν όμως. Η νεολαία είναι πιο προσαρμοσμένη σε αυτό που λέμε διαφορετικότητα ή μοναδικότητα όπως προτιμώ εγώ. Ενεργοποιούμε τους νέους. Προβάλλεται περισσότερο το κακό ωστόσο οι καλοί είναι περισσότεροι.
ΠτΘ: Το μπούλινγκ είναι μάστιγα της εποχής μας. Πού οφείλεται αυτό το πρόβλημα;
Δ.Π.: Στην αρχή θα λέγαμε πως όσο πιο χαμηλό είναι το βιοτικό επίπεδο αυξάνονται οι παραβατικές συμπεριφορές. Αυτό όμως δεν είναι κανόνας γιατί παρατηρείται σε πιο εύπορες γειτονιές. Μειωμένη προσοχή των γονιών στα παιδιά, κακή παιδεία, χαμηλή ενημέρωση στο σπίτι και στα σχολεία είναι μερικά από τα αίτια αυτού του προβλήματος. Εδώ ασχολούμαστε αποκλειστικά με φυσική, μαθηματικά και χημεία. Έχουμε χαμηλή παιδεία.
«Ο αθλητισμός είναι ενωτικός και παράγει συνήθως αγαπητά πρόσωπα στον κόσμο και την κοινωνία και πρέπει να τους αξιοποιήσουμε στην προσπάθεια της ενημέρωσης»
ΠτΘ: Ο αθλητισμός μπορεί να παίξει ρόλο για την καταπολέμηση αυτού του φαινομένου;
Δ.Π.: Τα παιδιά ακούν με μεγαλύτερη προσοχή όταν τους μιλά κάποιος με συγκεκριμένους τίτλους. Τα παιδιά δεν πρέπει να τα μιλάς επιστημονικά αλλά στη γλώσσα τους. Πρέπει να μπεις στον δικό τους κόσμο. Τα πρόσωπα του αθλητισμού, αν μπουν σε σχολεία και τους διδάξουν σωστά πράγματα, πιστεύω πως θα βοηθηθούμε στην πρόληψη και να πέσουν οι δείκτες του μπούλινγκ και να σέβονται τα παιδιά το ένα το άλλο. Ο αθλητισμός είναι ενωτικός και παράγει συνήθως αγαπητά πρόσωπα στον κόσμο και την κοινωνία και πρέπει να τους αξιοποιήσουμε.
ΠτΘ: Ποια είναι η ευχή σου για την επόμενη ημέρα στην κοινωνία;
Δ.Π.: Ευχή μου και στόχος μου είναι να γινόμαστε ένα λιθαράκι καλύτεροι και μαζί μας και η κοινωνία. Δεν σημαίνει πως εγώ είμαι τέλειος. Εμένα με βελτίωσε σαν άνθρωπο η κόρη μου. Εγώ προσπαθώ να διδάσκω τα λάθη που έκανα στο παρελθόν να μην τα κάνουν τα παιδιά στο μέλλον, ώστε να μην έχουμε αποκλεισμένα παιδιά.
Ακολουθήστε το paratiritis-news.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις.
