Καυτή εθνική αβεβαιότητα βάσει γεωπολιτικών ανταγωνισμών

14.07.2020 18:45

Της Έκδοσης

Δείτε περισσότερα στο: http://www.paratiritis-news.gr/

Άραγε, γιατί κανείς λογικός πολίτης δεν πείθεται από τις διαβεβαιώσεις της Ευρωπαϊκής Ένωσης ότι θα υπερασπίσει τα ελληνικά εθνικά δίκαια;
 
Ποια αλήθεια από τις ευρωπαϊκές υπερδυνάμεις κόπτεται αληθινά υπέρ των δικαίων της Ελλάδας και οποιασδήποτε άλλης χώρας αν αυτή δεν είναι ικανή να προασπίσει τα εθνικά της συμφέροντα και τον ζωτικό εθνικό της χώρο;


 
Ποιος δεν ενθυμείται τους ανταγωνισμούς των μεγάλων δυνάμεων Αυστροουγγαρίας,  Γερμανίας, Αγγλίας, Γαλλίας, Ιταλίας και Ρωσίας  την πρώτη εικοσαετία του περασμένου αιώνα για το ποια θα αποκομίσει  τα μεγαλύτερα οφέλη από τον διαμελισμό τάχα τής τότε Οθωμανικής  Αυτοκρατορίας; Το μπες-βγες των αγγλογάλλων από τα εδάφη της βορείου Ελλάδας και τη μάχη της Καλλίπολης όπου αγγλογάλλοι πολεμούσαν με τους γερμανότουρκους, μεταξύ τους δηλαδή ουσιαστικά  πολεμούσαν οι τρεις μεγάλες ευρωπαϊκές δυνάμεις, απλώς με προσχήματα τους έλληνες και τους τούρκους, για το ποια θα έχει τα μεγαλύτερα οικονομικά οφέλη από το πλούσιο χώρο της Εγγὐς και της Μέσης Ανατολής.  
 
Χώρια που πολύ μας παραξενεύει αυτό το γλυκανάλατο παραμύθι της κοινής ευρωπαϊκής αντίδρασης και αντίστασης απέναντι σε οποιοδήποτε εχθρό της Ελλάδας, γιατί τότε στηριγμένοι στο υποτιθέμενο, αλλά ανύπαρκτο ουσιαστικά ευρωπαϊκό στρατιωτικό μπλοκ, δεν θα υπήρχε κανένας λόγος για δαπανηρότατους εξοπλισμούς με γαλλικής, γερμανικής ή αγγλικής κατασκευής όπλα.


 
Ας είναι, χρόνια πολιτικό και ιστορικό σανό καταναλώνουμε σ’ αυτήν τη χώρα, λίγο παραπάνω στις μέρες μας πειράζει; Το σίγουρο είναι ότι ως πολίτες είμαστε απαρηγόρητοι, ζώντας κυρίως με την ευχή τα αντιτιθέμενα γεωπολιτικά συμφέροντα των μεγάλων δυνάμεων να μην έχουν αποφασίσει τον εξαφανισμό μας ως χώρας.   
 


Εξάλλου πολλά οφείλουμε ως έλληνες στην εθνική μας ειδησεογραφία προκειμένου να κοιμόμαστε ήσυχοι, αφού πρώτα τα πράγματα γίνονται και μετά τα μαθαίνουμε. Πράγματα όπως το «προτεκτοράτο» της Τουρκίας στη Λιβύη –εγκαθιδρύθηκε λέει– ή τη νέα συμμαχία Ερντογάν-Πούτιν που διακανονίζουν ξανά μαζί τα θέματα επί του συριακού εδάφους, γεγονότα  τα οποία κατανοούμε ότι συμβαίνουν ξώφαλτσα.... Από τυχαίες περιηγήσεις στον ηλεκτρονικό  διεθνή τύπο...
 
Τέλος καλό, όλα καλά όμως... Με ένα ακόμη ερώτημα... Αφού τα μνημεία της παγκόσμιας κληρονομιάς είναι αδύνατο η Unesco να τα προστατεύσει, ουδέποτε προστάτευσε, λόγου χάριν,  από τους τζιχαντιστές τους γνωστούς λαξευμένους υπερμεγέθεις Βούδες ή τα ερείπια της αρχαίας Παλμύρας, τότε γιατί τρέχουμε να γραφούμε στο σχετικό κατάλογο έργων της Παγκόσμιας Κληρονομιάς που η ίδια διατηρεί;
 
Για να περνά η ώρα;

ΓΝΩΜΕΣ

DUTH CORNER

Magazine