Ζόραν Στοΐνοβιτς: «Η Ροδόπη μπορεί να έχει εκπρόσωπο μέχρι την Superleague 2 με δικά της παιδιά»

20.05.2020 23:35

Βασίλης Στοάκης

«Σαν ομάδα είχαμε πολλούς διαφορετικούς τρόπους παιχνιδιού και προσαρμοζόμασταν στις ανάγκες της κάθε αναμέτρησης»

Δείτε περισσότερα στο: http://www.paratiritis-news.gr/

Ο Ζόραν Στοΐνοβιτς αναμφίβολα αποτελούσε «μάγο» της μπάλας έχοντας περάσει από σπουδαίες ομάδες του ελληνικού ποδοσφαίρου. Στη συνέχεια ασχολήθηκε με την προπονητική, τόσα σαν συνεργάτης προπονητών στην ανδρική ομάδα του Πανθρακικού όσο και σαν προπονητής των ΤΕΠ ενώ τον τελευταίο 1,5 χρόνο βρίσκεται στον πάγκο της Δόξας Γρατινής.

Ο Σερβοέλληνας τεχνικός μίλησε στην εκπομπή «Αρχίζει το Ματς» για την φετινή σεζόν που ολοκληρώθηκε άδοξα και πρόωρα στερώντας από την ομάδα του την ευκαιρία να διεκδικήσει και τους δύο τίτλους ενώ μεγάλο ενδιαφέρον είχε το σημείο της συζήτησης που αναφερόταν στα ντόπια παιδιά που μπορούν να σηκώσουν το βάρος μίας ομάδας και να την οδηγήσουν στις μεγάλες κατηγορίες.

Ο λόγος στον ίδιο λοιπόν…

«Μπορεί να νιώθουμε πικρία για το γεγονός της διακοπής του πρωταθλήματος αλλά η υγεία μπαίνει πάντα σε πρώτο πλάνο»

ΠτΘ: Μία χρονιά που η Γρατινή είχε μόλις μία ήττα έφτασε άδοξα στο τέλος. Ποιο είναι το συναίσθημα σας;
Ζ.Σ.:
Σίγουρα μας αφήνει μία πικρία και ιδιαίτερα τον πρόεδρο, τον κ. Τσιμπούκα, γιατί πίστευε και αυτός πολύ σε αυτά τα παιδιά. Ειδικά το κύπελλο είναι για την πόλη μία γιορτή. Μην σας πω πως έχει γίνει και πιο όμορφο από το πρωτάθλημα. Θα ήταν ένα πανέμορφο γεγονός. Σίγουρα και στο πρωτάθλημα υπάρχει στενοχώρια γιατί όλοι μιλούσαμε για μία από τις πιο αμφίρροπες διοργανώσεις στην ιστορία του θεσμού. Χάσαμε ίσως τα καλύτερα και πιο ενδιαφέροντα Play Off. Παρόλα αυτά επειδή μιλάμε για θέματα υγείας, όλα αυτά πάνε πολύ πίσω μπροστά στο μεγαλύτερο αγαθό.

ΠτΘ: Η ομάδα σας βρισκόταν μέχρι την τελευταία αγωνιστική της κανονικής διάρκειας στην κορυφή χωρίς ήττα. Πού οφειλόταν η πολύ καλή πορεία;
Ζ.Γ.:
Από πέρυσι που για πρώτη φορά μπήκα στο τοπικό πρωτάθλημα. Δεν ήμουν γνώστης της κατηγορίας αλλά «ζύγισα» την κατηγορία και φτιάξαμε ένα σύνολο, που πιστεύω πως ήταν η καλύτερη ομάδα. Φρόντισα με τη διοίκηση της ομάδας να φτιάξουμε ένα ρόστερ που να προσαρμόζεται σε όλους τους τρόπους παιχνιδιού. Ήμασταν η ομάδα με τις περισσότερες επιλογές. Μπορούσαμε να παίξουμε όμορφο ποδόσφαιρο, δυνατά, με αντεπιθέσεις. Δηλαδή είχαμε πολλούς τρόπους ανάπτυξης. Για παράδειγμα η Δόξα Νέου Σιδηροχωρίου, που ήταν μία πολύ ποιοτική ομάδα, δεν είχε, κατά τη γνώμη μου, ποικιλία στο παιχνίδι της. Έπρεπε να παίζει ένα ποδόσφαιρο που να ρισκάρει. Δεν είχε άλλες επιλογές. Επιπλέον πήραμε ονόματα που σηκώνουν το βάρος της πίεσης, όπως ο Γιαννακιτσίδης, ο Ερκάν, ο Σιδηρόπουλος, ο Εφτούν, ο Αντωνιάδης. Έτσι λοιπόν βάλαμε τις βάσεις για να πρωταγωνιστήσουμε.

«Οι επιπτώσεις της πανδημίας θα πλήξουν σε μεγάλο βαθμό και το ερασιτεχνικό ποδόσφαιρο»

ΠτΘ: Η επόμενη ημέρα ποια είναι τόσο για τη Δόξα Γρατινής όσο και για τον Ζόραν Στοϊνοβιτς;
Ζ.Σ.:
Εκτός από τη Δόξα Νέου Σιδηροχωρίου, δεν μπορεί κανείς άλλος να μιλήσει για την επόμενη ημέρα. Πρέπει να ξεκαθαρίσει το τοπίο με τις κατηγορίες και εν συνεχεία να δει ο καθένας τη δυναμική του και το πού μπορεί να κινηθεί. Το ερασιτεχνικό ποδόσφαιρο θα κινδυνεύσει γιατί θα υπάρχουν πολλά θέματα οικονομικής φύσης. Η πανδημία θα έχει μεγάλη επίπτωση στη συνέχεια. Δεν ξέρω κατά πόσο θα μπορέσουν οι ομάδες να ανταπεξέλθουν στις απαιτήσεις. Δεν ξέρουμε κατά πόσο ο κόσμος και οι επιχειρήσεις θα μπορέσουν να στηρίξουν οικονομικά καθώς όλοι έχουν πάθει μεγάλη ζημιά. Προβλέπουμε όλοι μεγάλες δυσκολίες. Οι επιχειρηματίες που βοηθούσαν τις ομάδες δεν γνωρίζουμε το κατά πόσο θα μπορούν να το κάνουν τώρα.

«Τα παιδιά χρειάζονται ποδοσφαιρικά πρότυπα»

ΠτΘ: Η αγαπημένη μου ερώτηση έχει να κάνει με τις υποδομές. Τι είναι αυτό που λείπει και δεν επιτρέπει στο ποδόσφαιρο της Ροδόπης να βγάλει πολλούς νέους ποδοσφαιριστές;
Ζ.Σ.:
Για  να υπάρχει άνοδος και ενδιαφέρον χρειάζεται ένα πρότυπο. Αυτό για όλους ήταν ο Πανθρακικός και ίσως και η Γρατινή που έφτασε μέχρι την Γ΄ Εθνική. Τα παιδιά χρειάζονται πρότυπα και να τα βλέπουν από κοντά. Μετά τα παιδιά κάνουν όνειρα και τα κυνηγάνε. Με τη δεκαετία του Πανθρακικού γεμίσαμε παιδιά να ασχολούνται με το ποδόσφαιρο. Σκέφτηκα πόσοι Κομοτηναίοι που πέρασαν από τα ΤΕΠ του Πανθρακικού πλέον βρίσκονται στο τοπικό πρωτάθλημα και κατέληξα πως είναι πάνω από 40 παιδιά. Μάνταλος βγαίνει μία φορά τα 30 χρόνια. Όταν ο Πανθρακικός ήταν ψηλά, ακόμα και τότε ήμασταν τρίτη επιλογή μετά τα κέντρα και την Ξάνθη. Φτιάξαμε γρήγορα τα ΤΕΠ, όταν η ομάδα ανέβηκε κατηγορία και κάποιοι ξεχώρισαν, όπως ο Πασχάλης Δραγανίδης και ο Γιάννης Γωνιάδης. Δεν είχαμε ένα σούπερ όνομα καθώς δεν μπορεί εύκολα να βγει Μπανιώτης και Μάνταλος. Παρόλα αυτά δημιουργήσαμε αθλητική παιδεία και τα παιδιά συνεχίζουν να ασχολούνται με τον αθλητισμό είτε σαν ποδοσφαιριστές είτε σαν προπονητές ακαδημιών. Το 80% των παιδιών που πέρασαν από τα ΤΕΠ του Πανθρακικού βρίσκονται ακόμα στο χώρο του ποδοσφαίρου.

«Ο κόσμος του Πανθρακικού δέθηκε περισσότερο με την ομάδα στην Γ΄ Εθνική παρά στην Superleague και αυτό γιατί όλοι ήταν άνθρωποι της καθημερινότητας τους»

ΠτΘ: Όσοι ήσασταν μέλη της ομάδας του Πανθρακικού που πρωταγωνίστησε στην Γ΄ Εθνική την θεωρείτε ονειρεμένη. Γιατί συνέβη αυτό;
Ζ.Σ.:
Η σεζόν στην Γ΄ Εθνική ήταν μία από τις πιο όμορφες στιγμές και αυτό έγινε γιατί σχεδόν όλοι ήταν ντόπιοι και το κοινό δέθηκε μαζί τους. Όσοι έρχονταν γινόταν ένα με την ομάδα και έτσι το γήπεδο γέμισε και είχαμε μία ονειρεμένη σεζόν και για εμάς και για τον σύλλογο. Είχαμε τρομερό δέσιμο. Θα μπορούσε αυτό να συνεχιστεί αλλά όσο υπάρχει η πίεση του αποτελέσματος τόσο δυσκολεύει η κατάσταση. Γιατί κάθε προπονητής που έρχεται ξέρει ότι πρέπει να σώσει την ομάδα, οπότε αναγκαζόταν να κινηθούν διαφορετικά. Βέβαια η ομάδα είχε κέρδος από παιδιά που αγωνίζονταν στα ΤΕΠ και συγκεκριμένα οι Μπέλεκ, Αργυρίου, Ματεντζίδης, Ζούλης και ο γιος μου ο Νάσης. Όταν η ομάδα έβλεπε ότι δεν μπορούσε να μείνει στην κατηγορία έδινε ευκαιρίες σε παιδιά. Γράψαμε ιστορία με τον Τζελέπη, καθώς ήταν ο μικρότερος που αγωνίστηκε στην Superleague. Δεν μπορούμε να συγκριθούμε με την Ξάνθη γιατί είναι άλλη ιστορία και άλλη βαρύτητα. Εμείς όμως κάναμε ό,τι καλύτερο μπορούσαμε και δώσαμε τα πάντα. Μακάρι να μπορούσαμε να δούμε από αυτά τα παιδιά να τα βλέπαμε στην ανδρική ομάδα. Μέχρι την Β΄ Εθνική μπορείς να κινηθείς με ντόπιους παίχτες. Η Superleague είναι άλλη κατάσταση. Εμείς σαν Ροδόπη μπορούμε να εκπροσωπήσουμε την περιοχή μας με ντόπιο υλικό.

ΓΝΩΜΕΣ

DUTH CORNER

Magazine