Πλάτυναν οι στιγμές μας προχθές (+Gallery)

15.02.2019 11:04

Τζένη Κατσαρή-Βαφειάδη, Νεκτάριος Μουρδικούδης

Με αφορμή την ανάγνωση ποιημάτων του Σπύρου Κιοσσέ από «Το κάτω κάτω της γραφής», την πρώτη του συλλογή - Με τη συνοδεία βιολιού από τη Μαρία Κηπουρού στο χώρο του Καφέ Σβούρα

Δείτε περισσότερα στο: http://www.paratiritis-news.gr/

Στη δύναμη της γλώσσας όπως αυτή εμπνέει αλλά και καταγράφεται στην ποιητική συλλογή του φιλολόγου και μέλους ΕΔΙΠ του Τμήματος Ελληνικής Φιλολογίας του ΔΠΘ Σπύρου Κιοσσέ ήταν αφιερωμένο το απόγευμα της Τετάρτης, για όσους, πολλούς, έδωσαν το «παρών» στο καφέ «Σβούρα».
 
Τον χώρο της Εύης Φλώρου και του Κώστα Κωσταρέλη, εξαιρετικών οικοδεσποτών,  που φιλοξένησε την εκδήλωση παρουσίασης της ποιητικής συλλογής «Το κάτω κάτω της γραφής» που διοργάνωσαν ο «Παρατηρητής της Θράκης», το εργαστήριο Γλωσσολογίας «ΣυνΜόρΦωΣη», οι εκδόσεις «Μελάνι» και το Δημοκρίτειο Βιβλιοχαρτοπωλείο.
 


Μία παρουσίαση διαφορετική, από την οποία εξέλειπαν οι κριτικές αναγνώσεις επί των ποιημάτων του Σπύρου Κιοσσέ, και πρωταγωνίστησαν τα ίδια τα ποιήματα, όπως τα απέδωσαν μοναδικά οι «συμπρωταγωνιστές» της βραδιάς κ.κ. Ζωή Γαβριηλίδου, Τζένη Κατσαρή-Βαφειάδη,  Ελένη Κολλημένου, Μαίρη Κοσμίδου, Νατάσα Λιβεριάδου, Χάρης Μιχαλόπουλος και Χρήστος Χαρτοματσίδης.
 
Των αναγνώσεων αυτών προηγήθηκε η εισαγωγή του υπευθύνου της ομάδας Γαλλοφωνίας του ΔΠΘ κ. Στέφανου Γραβάνη, ο οποίος ανέλαβε τον δύσκολο ρόλο της βραδιάς, ήτοι το να μιλήσει για τον Σπύρο Κιοσσέ και τη συγγραφική του πένα. Για να ακολουθήσουν έπειτα οι προαναφερθείσες αναγνώσεις, μοναδικά επενδυμένες με τη μουσική της βιολίστριας κ. Μαρίας Κηπουρού.
 


Μια διαφορετική παρουσίαση, και ως προς τους παρευρισκομένους, που γέμισαν στην κυριολεξία τον χώρο της «Σβούρας», ανάμεσα στους οποίους διακρίναμε τον πρ. πρύτανη, καθηγητή κ. Κωνσταντίνο Ρέμελη αλλά και πολλούς ακόμη  καθηγητές του ΔΠΘ, μεταξύ των οποίων,  οι κ.κ.  Αντώνης Καμπάς, Ασημάκης Φλιάτουρας, Νίκος Μαυρέλος, Μαρία Μητσιάκη, Ιωάννης Ντεληγιάννης και  Αγγελική Μουζακίτη. Παραβρέθηκαν επίσης  οι  εκπαιδευτικοί Κική Ευστρατιάδου, Ματίνα Ζαμπατέλη, Κική Παιδαράκη, Αρτεμις Αρχοντογεώργη,  ο ιασμιώτης ποιητής Γιώργος Μπατζάκας με τη σύζυγό του Γεωργία, ο ποιητής Πασχάλης Κατσίκας, ο ηθοποιός Φιλοποίμην Ανδρεάδης,  η γιατρός Τατιάνα Χαρτοματσίδου,  οι νεαροί φιλόλογοι Νεκτάριος Μουρδικούδης και Μάνθος Γκαμπέλης,  οι φοιτητές  Χαρά Καϊμάκη, Ευγενία Αθανασοπούλου, Δέσποινα Αργυριάδου, Δήμητρα Τριανταφύλλου και πολλοί πολλοί άλλοι.    



Μαίρη Κοσμίδου, Διευθύντρια Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης Ροδόπης «Γραφτό σου να γράφεις, Σπύρο» 

Κείμενα, συγκείμενα, διακείμενα όλα άγνωστα ή σχεδόν άγνωστα σε κάποιον/α των θετικών επιστημών. Και δεν θα μπορούσα να αναλύσω το τελικό αποτέλεσμα με αυτούς του όρους.  Σίγουρα όμως υπάρχει μια διακειμενικότητα στο κείμενό μου, αφού αυτό παράγεται με αφορμή την ποίηση του Σπύρου Κιοσέ. Και ίσως να μου ταίριαζε περισσότερο το «μηδείς αγεωμέτρητος εισήτω» αλλά το «εγερτήριο» ήταν αυτό που διάλεξα! Κι αυτό γιατί κάθε εγερτήριο εμπεριέχει δύναμη και δυναμικότητα, θέληση και αποφασιστικότητα, φως της ανατολής, φως δυνατό και τελείως αγνό!!
 
Γιατί κάθε εγερτήριο πέρα από σάλπισμα κρύβει τον σαλπιγκτή του! Έκανες πολύ καλή δουλειά ως σαλπιγκτής Σπύρο!
 
Και δεν είναι οι λέξεις που εγείρονται μόνο. Δεν είναι οι λέξεις που εγείρονται πρώτες!!! Είναι αυτά  τα αισθήματα που γέννησαν νοήματα. Είναι τα αισθήματα που κρύβουν σάρκα και οστά. Είναι τα συναισθήματα! Υπάρχει κάποια συγκεκριμένη σάρκα με οστά; Δεν ξέρω.  Μπορεί και να είναι το ποίημα, το κείμενο αυτό που σαρκώνεις τελικά.  Και γράφεις και σβήνεις, και διορθώνεις και διαγράφεις και προσθέτεις και μετά λες «όχι, δεν ταιριάζει, δεν ακούγεται σωστά, δεν είναι δυνατό αρκετά, δεν αποδίδει αυτό που θέλω να πω» και παλεύεις με τις λέξεις και τον εαυτό σου.
 
Για να αποδώσεις την ύλη που γέννησε το αίσθημα, την ύλη που γέννησε την ανάγκη να γράψεις.  Κάθε πόλεμος έχει μέσα του την επιθυμία της νίκης, την ελπίδα της κατάκτησης, αλλά και τον φόβο της ήττας, την αγωνία της παράδοσης.
 
Το νι και το ήττα έχουν πολλές γωνίες πάντως και γραμμές, και το ο και το ω πολλές καμπύλες.  Αλλά αυτή η καλλιγραφία κρύβει πολλή αγάπη, τέχνη και μεράκι εκτός από αγάπη.
 
Και φτάνει ο αναγνώστης εκεί στις δύο γραμμές του τέλους.
«σε κάθε μου γράμμα εσύ, γραπτό μου εσύ, εσύ γραφτό μου»
 
Δεν ξέρω τι θεωρείς γραφτό σου Σπύρο αλλά σίγουρα Είναι γραφτό σου να γράφεις, Σπύρο.»

ΓΝΩΜΕΣ

DUTH CORNER

Magazine