Σπουδη στα εργασιακα νομοθετηματα

Με την έλευση της κρίσης και την είσοδο της χώρας στα μνημόνια η εργασιακή πραγματικότητα αλλάζει άρδην. Πλήθος διατάξεων που για δεκαετίες ρύθμιζαν τις σχέσεις μεταξύ εργοδότη και εργαζόμενων υφίστανται ραγδαίες αλλαγές δημιουργώντας ασφυκτικές συνθήκες στην αγορά εργασίας και συνακόλουθα στην κοινωνία.

Κι αν κατά πώς μας είπαν εδώ και μερικά χρόνια, βγήκαμε από τα μνημόνια, οι επιπτώσεις τους όχι μόνο επιμένουν, αλλά επιτείνουν το ασφυκτικό εργασιακό πλαίσιο.

Η ίδια κυβέρνηση που σε κάθε ευκαιρία σπεύδει να μας πει πως «πάμε καλύτερα», και πως η «Ελλάδα αναπτύσσεται», η ίδια κυβέρνηση με ιδιαίτερη σπουδή μας στα 6 χρόνια της διακυβέρνησης της έχει επιδοθεί στα νομοθετήματα που επιδεινώνουν έτι περαιτέρω το εργατικό πλαίσιο της χώρας. Τι να πρωτοθυμούμε, από τις άδειες για να μαζέψουμε τις ελιές του Χατζηδάκη, έως τη διευκόλυνση του Γεωργιάδη προς τους εργαζομένους να δουλεύουν 13 ώρες σε δύο εργοδότες, μέχρι τη σημερινή διευκόλυνση Κεραμέως που μας γλυτώνει από τα πήγαινε πέρα δώσε με την 13ωρη εργασία σε έναν εργοδότη.

Εύλογα λοιπόν γεννάται το ερώτημα ποια Ελλάδα αναπτύσσεται σε ένα τόσο απορυθμισμένο εργασιακό τοπίο, που ό,τι καταβαράθρωσε μισθολογικά η κρίση έρχεται να επιβραβεύσει η μετακρίση καταργώντας και τις δικλίδες ασφαλείας σε ό,τι έχει να κάνει με ωράρια και άδειες;

Η σπουδή όμως της παρούσας κυβέρνησης επί των εργασιακών νομοθετημάτων σε συνδυασμό με το παραπάνω ερώτημα θα πρέπει να μας προβληματίσει και για έναν ακόμη λόγο.  Διότι η συχνή νομοθέτηση αποτελεί δείγμα πολιτικής και θεσμικής ανωριμότητας, συμβάλλει στην πολυνομία και στην κακονομία και τελικά στην ανομία…

Ακολουθήστε το paratiritis-news.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις.