Σε ημεριδα για τους Ελληνες της Κατω Ιταλιας συμμετεχει ο Χρηστος Χατζοπουλος και το Μουσικο Εργαστηρι «Νοτα» Κομοτηνης

Σε ημερίδα για τη γλώσσα Greca της Καλαβρίας, που διοργανώνει το Τμήμα Επιστημών της Εκπαίδευσης και Κοινωνικής Εργασίας του Πανεπιστημίου Πατρών θα συμμετέχει ο Χρήστος Χατζόπουλος και το μαθητές του Μουσικού Εργαστηρίου «Νότα» Κομοτηνής.

Η ημερίδα τιτλοφορείται «Γεφυρώνοντας το Ιόνιο» και θα πραγματοποιηθεί στο Συνεδριακό και Πολιτιστικό Κέντρο του Πανεπιστημίου Πατρών την Τετάρτη 13 Νοεμβρίου.

Ο κ. Χατζόπουλος θα συμμετέχει κατά την έναρξη του συνεδρίου μαζί με τον κ. Πασχάλη Κασίλε (Pasquale Casile) από το Γεράκι (Gerace),Καθηγητή, Ιστορικό & Ερευνητή του Ελληνικού Ζητήματος & Μέλους της Επιστημονικής Επιτροπής του Περιφερειακού Ιδρύματος Elleno – Calabro Μελετών, με το Σχέδιο «Η Ελληνοκαλαβική ταυτότητα», μαζί με τους μαθητές του Γυμνασίου Μαρίνας της Giosa Ionica – Mammola (Reggio Calabria) και τους μαθητές του Μουσικού Εργαστηρίου «Νότα» Κομοτηνής. Όπως επίσης και στην ενότητα της ημερίδας «Μουσικά Γεφύρια – Στον Δρόμο της Τέχνης».

Αξίζει να σημειωθεί ότι η ημερίδα θα μεταδοθεί και διαδικτυακά στο Zoom Link:

https://zoom.us/j/97064150678?pwd=W86aVkHbG6D5d5Aaubs2gSorQX4dCj.1

Meeting ID: 970 6415 0678   |   Passcode: 327018

Από την αρχαιότητα στο σήμερα

Οι διοργανωτές επισημαίνουν σχετικά με την Ημερίδα: «Η παρουσία των Ελλήνων στην Κάτω Ιταλία χάνεται στην αχλή του μύθου, στα ταξίδια του Ηρακλή και του Οδυσσέα, στους αρχέγονους Αρκάδες οικιστές, τόσο παλιά όσο η εποχή που η ιστορία ήταν τραγούδι και διήγηση.

Αυτή η μακρόχρονη παρουσία ιστορικά αποτυπώνεται σε τρία κύρια ιστορικά ρεύματα μετανάστευσης. Το πρώτο είναι ο αποικισμός των Ελληνίδων πόλεων από τον 8ο πΧ αιώνα με την δημιουργία των μεγάλων αποικιών της Σικελίας και της Κάτω Ιταλίας. Το δεύτερο η Βυζαντινή κυριαρχία του 6ου μΧ αιώνα της εποχής του Ιουστινιανού και το τρίτο η μαζική μετανάστευση που ακολούθησε την κατάλυση της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας και την κατάληψη της Κωνσταντινούπολης από τους Τούρκους το 1453.

Μέσω αυτών των διαδοχικών ιστορικών ρευμάτων επικοινωνίας ο Ελληνικός πολιτισμός εδραιώθηκε στην Κάτω Ιταλία και αλληλοεπιδρώντας με τους γηγενείς πληθυσμούς διαμόρφωσε το ιδιαίτερο πολιτιστικό του αποτύπωμα.  

Στο πέρασμα των αιώνων, σαν άμπωτη και παλίρροια, η Ελληνική γλώσσα, άλλοτε κυρίαρχη σε όλη την περιοχή του Νότου της Ιταλικής χερσονήσου, περιορίστηκε σταδιακά σε δύο διακριτές γλωσσικές νησίδες, την γλώσσα Griko στην Grecia Salentina της Απουλίας και την γλώσσα Greca στην Bovesia της  Καλαβρίας. Και οι δύο αυτές περιοχές έχουν αναγνωριστεί σήμερα στο Σύνταγμα της Ιταλίας σαν προστατευόμενες γλωσσικές μειονότητες.

Παρότι μέχρι και το 1600 μΧ η γλώσσα Greca κυριαρχούσε στο σύνολο της Καλαβρίας, από το Τυρρηνικό μέχρι το Ιόνιο Πέλαγος, σιγά σιγά περιορίστηκε στα ορεινά χωριά του Ασπρομόντε της Καλαβρίας γύρω από το ποτάμι της Αμυγδαλιάς (Amendolea). Οι σημαντικότεροι οικισμοί ήταν και παραμένουν ο Βούας (Bova), το Ρωγγούδι (Roghudi vecchio), το Βουνί (Roccaforte del Greco) το Γκαλλιτσιανό (Galliciano) και το Κοντοχώρι (Condofuri). 

Οι πτωχοί ποιμενικοί πληθυσμοί της περιοχής υπέκυψαν στην αστυφιλία του 20ου αιώνα, τα ορεινά χωριά σχεδόν εγκαταλείφτηκαν, νέα χωριά προέκυψαν στα παράλια, ενώ ένα σημαντικό κομμάτι του πληθυσμού εγκαταστάθηκε στο Ρήγιο ή μετανάστευσε στον Βορρά.

Σήμερα ζούμε την εποχή που από την μια φεύγουν από την ζωή οι τελευταίοι φυσικοί ομιλητές της γλώσσας, αυτοί που την έμαθαν από την μάννα τους στο σπίτι, ενώ από την άλλη ένα μικρό, μα γνήσιο και περήφανο για την καταγωγή του κομμάτι νέων πασχίζει για την διάσωση και την συνέχεια της γλωσσικής και πολιτιστικής του κληρονομιάς.

Ο πολιτισμός αυτός δεν σταματάει μόνο στην γλώσσα, αγκαλιάζει όλες τις εκφράσεις του βίου, τα τραγούδια, τους χορούς, τις παραδόσεις, τα τοπωνύμια, ένας πλούτος ανεξάντλητος.

Κομμάτι αυτού του πολιτισμού είναι και η προσπάθεια αναβίωσης της παρουσίας του Ορθόδοξου τυπικού σε μία περιοχή τόσο συνδεδεμένη με την μακραίωνη παρουσία του. Μέχρι τα τέλη του 16ου αιώνα, 150 χρόνια μετά την άλωση της Πόλης το Ορθόδοξο τυπικό ήταν παρών στην Καλαβρία. Ο σημερινός πιστός Καθολικός πληθυσμός με συγκίνηση αποδέχεται την παρουσία της Ορθόδοξης λατρείας στην Madonna di Grecia στο Galliciano, στον Αγιανάκη (San Jovanello) στο Γεράκι (Gerace), στο μοναστήρι του Ιωάννη του Θεριστή στο Bivongi και στον Απόστολο Παύλο των Ελλήνων στο Ρήγιο.

Το φωτεινότερο συστατικό αυτού του πολιτισμού είναι οι άνθρωποι, οι δάσκαλοι της γλώσσας, οι μουσικοί, οι ποιητές, οι ζωγράφοι, οι ιερείς, οι άνθρωποι της διπλανής πόρτας, που φιλόξενα ανοίγει στο άκουσμα της δικιάς μας Ελληνικής γλώσσας.

 “Καλώς ήρθατε αδέλφια”

Αυτήν την Καλαβρία αγαπήσαμε και γι’ αυτή θέλουμε να σας μιλήσουμε».

Ακολουθήστε το paratiritis-news.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις.