Που ειναι τα εργα του Αντωνης Τριτσης;

Απαρατήρητα

Με αυτό τον χειμώνα της δυσφορίας να πλησιάζει προς το τέλος του, τουλάχιστον ημερολογιακά, αρχίζουμε να περιμένουμε τον ήλιο, όχι της Υόρκης όπως ο Ριχάρδος ο Γ του Σαίξπηρ, αλλά της άνοιξης, η οποία μαζί της θα φέρει και περισσότερη δραστηριότητα, κοινωνική και σίγουρα πολιτική.

Ανάμεσα σε αυτά που περιμένουμε, είναι και τα δύο έργα που είχε προαναγγείλει, από το βήμα της Βουλής, ο αρμόδιος Υπουργός Εσωτερικών κ. Πέτσας ότι θα ενταχθούν στο πρόγραμμα Αντώνης Τρίτσης μέχρι τα τέλη Φεβρουαρίου για το Δήμο Κομοτηνής.

Αν δεν το προσέξατε, το τέλος του Φλεβάρη έχει φτάσει, όμως ακόμα τα συγκεκριμένα έργα δεν έχουν ενταχθεί, κάτι που σημάνει πως θα καθυστερήσουν και να ξεκινήσουν.

Στην καλύτερη των περιπτώσεων, η εισήγηση για τα έργα έχει γίνει, και απλά τα έγγραφα μαζεύουν σκόνη στο γραφείο του περιμένοντας την υπογραφή του (όπως, κατά πληροφορίες, είχε γίνει και με το έργο της ανάπλασης του πάρκου της Περιφέρειας), και στη χειρότερη, η καθυστέρηση οφείλεται στο γεγονός ότι στο θέμα του προγράμματος έχει χαθεί το μέτρο, και δεν μπορούν να ισορροπήσουν ανάγκες και χρηματοδότηση.

Άλλωστε ήδη έχει αρχίσει η «μετακίνηση» έργων από το Τρίτσης, ξεκινώντας από τα λεγόμενα εμβληματικά: το Φράγμα των Συμβόλων, που υποτίθεται θα χρηματοδοτούνταν από αυτό, μετακινήθηκε στο ΥΜΕΠΕΡΑΑ, αφενός λόγω συνάφειας, αφετέρου γιατί είναι πιθανότερο να πάρει την τελική έγκριση από το δεύτερο.

Όλα δείχνουν πως το Αντώνης Τρίτσης, που ξεκίνησε με τυμπανοκρουσίες, συνεχίστηκε με περιορισμούς και τώρα καθυστερεί χαρακτηριστικά, θα έχει την κατάληξη πολλών άλλων ανάλογων προγραμμάτων, που το μόνο που τα θυμίζει είναι μερικές ξεχασμένες πινακίδες σε έργα που χρηματοδότησαν, είτε έχουν ολοκληρωθεί είτε έχουν μείνει ημιτελή.

Καλύτερα θα ήταν, κατά την ταπεινή άποψή μας, να είχαν διατεθεί αυτά τα ποσά στους Δήμους απευθείας, μέσω του ΠΔΕ, και ας τα αξιοποιούσαν μετά οι δημοτικές αρχές όπως το επιθυμούσαν. Για αυτό εκλέγονται άλλωστε: αν δεν τα διέθεταν σωστά, θα έπρεπε να απολογηθούν στους δημότες, και να κριθούν από αυτούς.

Ακόμα και τα τεχνικά ζητήματα (μιας και οι πόροι αυτοί, όπως του Φιλόδημου πιο πριν, είναι ουσιαστικά δάνειο, το οποίο αποπληρώνει το Ελληνικό κράτος και όχι οι Δήμοι) για την απευθείας διάθεση των χρημάτων από τους Δήμους θα μπορούσαν να είχαν λυθεί, αν δεν έπρεπε να ικανοποιείται η αδηφάγα ανάγκη της εκάστοτε κυβέρνησης να παρουσιάζει αυτή τη χρηματοδότηση ως ευμενή προσφορά προς τους άπορους συγγενείς, που πρέπει να διαγκωνίζονται για αυτή.

Αλλά για να γίνει αυτό, θα πρέπει να αλλάξει ριζικά η κεντρική πολιτική σκηνή, και αυτό είναι πιο δύσκολο, από το ο Ριχάρδος του Σαίξπηρ να σταματήσει ναι είναι πανούργος, ψεύτης και δόλιος. Κ.Μ.

google-news Ακολουθήστε το paratiritis-news.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις.