«Βαρυς ο κοσμος να τον ζησεις…» η φωτια στις μερες μας

Ξυπνάς το πρωί, «επιβαρυμένος»- χρησιμοποιώ την πολύ ευγενική εκδοχή της λέξης που μπορεί ίσως να περιγράψει τα συναισθήματά μου- ψυχολογικά και σωματικά ως εκεί που δεν πάει, από τα όσα συμβαίνουν τις τελευταίες μέρες, βδομάδες στην χώρα μας και καλείσαι να βγεις στο ραδιόφωνο και να μεταφέρεις – σχολιάσεις την επικαιρότητα.
 
Μέσα σε όλη αυτή την τρέλα των πολιτικών και οικονομικών εξελίξεων, ξεκινάς με την είδηση του ανασχηματισμού και των εκλογών που βρίσκονται «προ των πυλών» που σε επιβαρύνει ακόμα περισσότερο και μόνο η σκέψη των όσων, τόσο ως δημοσιογράφοι όσο και ως πολίτες κυρίως,  θα «τραβήξουμε» εκ νέου τους επόμενους μήνες και έρχεται μέσα σε όλα αυτά και η είδηση των πολλαπλών μετώπων πυρκαγιών σε όλη την χώρα, με αποκορύφωμα αυτό της Αθήνας, στον Υμηττό στην περιοχή του Καρέα.
 
Με τις ειδήσεις από το μέτωπο, στην κυριολεξία, και κυρίως τις εικόνες να κατακλύζουν το διαδίκτυο μαζί με τα απεγνωσμένα πρόσωπα και τις φωνές των κατοίκων των περιοχών που απειλούνται, που βλέπουν το βιoς τους  ή ό,τι έχει απομείνει τέλος πάντων από αυτό, αυτή την φορά να απειλούνται όχι από κάποια τράπεζα – δανειστή κτλ. αλλά από την ίδια τη φύση.
 
Η Ακρόπολη πνιγμένη στους καπνούς, οι πυροσβέστες επί ποδός και οι κάτοικοι στο πλευρό τους, αρνούμενοι να «παραδώσουν» ό,τι απέμεινε δίχως να παλέψουν…εκκενώσεις χωριών, οικισμών, μοναστηριών, κέντρων υγείας, γηροκομείων…εικόνες θλίψης, απόγνωσης, εικόνες τρόμου… εικόνες που πρέπει εσύ να αντικρίσεις και έπειτα να τις μεταφέρεις στον κόσμο.
 
Και τι να πεις…; Τι έμεινε να πει κανείς; Τι άλλο να περιγράψει κάποιος από αυτό που συμβαίνει αυτή τη στιγμή στη χώρα;
 
Τα λέει όλα η έκφραση ενός πολίτη προς τον  υπουργό Παραγωγικής Ανασυγκρότησης και Περιβάλλοντος τον κ. Λαφαζάνη, που έσπευσε στα μέτωπα της πυρκαγιάς στον Καρέα. «Τι ήρθες να κάνεις εδώ; Πιάσε κουβά ή φύγε»…
 
Και σου έρχονται και οι ανακοινώσεις από τις Πυροσβεστικές Υπηρεσίες της Περιφέρειάς μας, που ενημερώνουν για την επικινδυνότητα των συνθηκών που επικρατούν, συνιστώντας προσοχή για τις επόμενες ημέρες υπό τον κίνδυνο πυρκαγιών και εδώ…
 
Και τι να πεις; Με ποια ανάσα; Με ποια δύναμη;
 
Πώς μπορείς να περιγράψεις το γεγονός ότι καίγονται σπίτια, ιδιοκτησίες, μνημεία τα οποία ούτως ή άλλως πριν λίγα λεπτά έλεγες ότι ούτως ή άλλως «καμένα» είναι …δοσμένα, αν όχι τώρα σε λίγο καιρό στις τράπεζες, σε ξένους «επενδυτές», στους αιωνίως «έχοντες» αυτής της χώρας που ό,τι και αν γίνει δεν θα «πεινάσουν».
 
Και πώς να τα περιγράψεις την ώρα που οι πληροφορίες για εμπρησμούς των περιοχών αυτών έρχονται επίσης η μία πίσω από την άλλη;
 
Τι κάνουμε τελικά; Ως χώρα, ως άνθρωποι…;
 
Δεν μας άφησαν και δεν αφήσαμε τελικά τίποτα όρθιο και ό,τι ενδεχομένως έχει απομείνει, εμείς οι ίδιοι, φαίνεται πως πάμε και αυτά να τα «γκρεμίσουμε».
 
Στο σχόλιό του στον «ΠτΘ» με τίτλο «Προσοχή στο κενό» ο Κώστας Μερσινιάς λίγες μέρες πριν παρέθετε  μία φράση του Αλεπουδέλλη*, υπό άλλο πρίσμα και οπτική βέβαια, «Βαρύς ο κόσμος να τον ζήσεις όμως για λίγη περηφάνια το άξιζε», για να καταλήξει ο ίδιος πως «μόνο όμως αν κοιτάξουμε προς αυτό τον κόσμο, έναν καινούργιο κόσμο, θα μπορέσουμε να κινηθούμε προς αυτόν. Δεν είναι εύκολη ούτε η θέαση, ούτε η διαδρομή αλλά αυτό είναι το μόνο αντίβαρο της βαρβαρότητας που ζούμε»…
 
Την περηφάνια τη χάσαμε, τη χάσαμε μέσα στην απόγνωση… Πώς θα μπορούσαμε άλλωστε διαφορετικά, πώς θα μπορούσαν οι άνθρωποι που βλέπουν τα πάντα γύρω τους να καίγονται να μιλούν για περηφάνια αυτές τις ώρες;!
 
Μας έμεινε η «θέαση», η θέαση αυτής της βαρβαρότητας που εκτυλίσσεται γύρω μας, η θέαση της διαδρομής που κάθε άλλο, αν ποτέ βέβαια φάνταζε έτσι, παρά ανηφορική φαίνεται τώρα…
 
Μας έμεινε η βαρβαρότητα και πώς μπορείς αυτή να την περιγράφεις συνεχώς και να την αντιμετωπίζεις είτε άμεσα είτε έμμεσα;
 
«Όποιος ελπίζει είναι καταδικασμένος να διαψεύδεται και όποιος διαψεύδεται είναι ευάλωτος στο να γίνει καχύποπτος και  εκδικητικός» έγραψε επίσης ο Κώστας… Και νομίζω ότι σε αυτή την χώρα τα κάναμε όλα ακριβώς με τη σειρά που τα περιέγραψε… Ελπίσαμε, διαψευστήκαμε πολλάκις, γίναμε και παραμείναμε ευάλωτοι, καχύποπτοι και εκδικητικοί, μόνο που δεν έμεινε πλέον κανένας και τίποτα να «εκδικηθούμε».
 

Ακολουθήστε το paratiritis-news.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις.