«Ροκ Σταρ», ενα μυθιστορημα για τους λατρεις της Rock n’ Roll

Στην πόλη που γεννήθηκε και μεγάλωσε επιστρέφει ο δημοσιογράφος και συγγραφέας Στέφανος Τσιτσόπουλος, με αφορμή την επικείμενη παρουσίαση του μυθιστορήματός του που φέρει τον τίτλο «Ροκ Σταρ» το Σάββατο 16 Νοεμβρίου και ώρα 19:00 στην Ξάνθη. Λίγο πρινoσυγγραφέας βρέθηκε στην εκπομπή «Με το Ν και με το Β» του Ράδιο Παρατηρητής 94 fm και μίλησε τόσο για το περιεχόμενο του βιβλίου όσο και για την αγάπη του για τη μουσική της Rock n’ Roll.
 
Ο λόγος στον ίδιο…
 
ΠτΘ: Αύριο παρουσιάζεται στην Ξάνθη το μυθιστόρημά σας με τίτλο «Ροκ Σταρ», το οποίο κυκλοφόρησε πριν από λίγες μόλις ημέρες από τις εκδόσεις «Μεταίχμιο».

Σ.Τ.: Ναι, στην πόλη που ξεκίνησε να γράφεται πριν από τριανταπέντε χρόνια, στην Ξάνθη.
 

Πηγή έμπνευσης το μυθιστόρημα του Τζερόμ Ντέιβιντ Σάλιντζερ,  «Ο φύλακας στη σίκαλη»

 
ΠτΘ: Γιατί απαιτήθηκαν τόσα χρόνια για να το ολοκληρώσετε και να το καταθέσετε στο ευρύ κοινό;
 
Σ.Τ.:  Θα μεταφερθούμε στο 1978, στην Ξάνθη όπου όντας μόλις δεκατεσσάρων διάβασα το μυθιστόρημα του Τζερόμ Ντέιβιντ Σάλιντζερ,  «Ο φύλακας στη σίκαλη». Είναι ένα μυθιστόρημα εμβληματικό για τα αμερικανικά γράμματα. Μέχρι και σήμερα, ο ήρωας του μυθιστορήματος θεωρείται ο δεύτερος μεγαλύτερος ήρωας των αμερικάνικων γραμμάτων, μετά τον μεγάλο Γκάτσμπυ. Ήταν ένα μυθιστόρημα το οποίο με συγκλόνισε, όπως είθισται να συμβαίνει σε αυτές τις ηλικίες. Τόσο το μυθιστόρημα όσο και ο ήρωας του με καθορίζουν.  Την ίδια στιγμή, εκτός από τη αμερικανική λογοτεχνία που διάβαζα εμμονικά και φανατικά, άκουγα και πολύ αμερικάνικη μουσική. Μπρους Σπρίγνκστιν, Ramones και Μπομπ Ντύλαν, στην Ξάνθη του 1978. Το 1980 περνώντας στο πανεπιστήμιο της Θεσσαλονίκης, ξεκίνησα να ακούω περισσότερη μουσική και να διαβάζω περισσότερα μυθιστορήματα. Το ίδιο συνέβη και κατά τη δεκαετία του '90 αλλά και στην Αθήνα το 2017 όπου βρέθηκα πλέον επίσημα ως καλεσμένος της «AthensVoice», ώστε να αναλάβω και να στήσω το ραδιόφωνό της, συνεχίζοντας παράλληλα την προσωπική μου δουλειά. Εκεί, στην Αθήνα του 2017, συλλαμβάνω ότι  τώρα ήρθε η ώρα να γραφτεί αυτό το μυθιστόρημα και γιατί κλείνουν 100 χρόνια από στη γέννησης του Τζερόμ Ντέιβιντ Σάλιντζερ, του συγγραφέα, αλλά και γιατί γνωρίζοντας τη μεταφράστρια του βιβλίου που με «σκότωσε» το 1978, Τζένη Μαστοράκη, τη μεγάλη εκείνη ελληνίδα ποιήτρια και μεταφράστρια της δεκαετίας του '70 έπρεπε να της ζητήσω την άδεια να χρησιμοποιήσω κάποια από τα παραθέματα που μετέφρασε. Αφού άκουσε την ιδέα, είπε «πρέπει να το κάνεις», «ή τώρα ή ποτέ». Έτσι, μετά από πολλά χρόνια, βρέθηκα στην ευχάριστη θέση να μιλάω για το «Ροκ Σταρ». Ο ροκ σταρ δεν είμαι εγώ, είναι ο Ντέιβιντ Σάλιντζερ. Πέρα από τη μουσική, ροκ σταρ είναι τόσο αυτός που ακούει τη μουσική όσο και αυτός που την παίζει. Καμιά φορά το κοινό αγαπά πιο πολύ ένα τραγούδι από τον ερμηνευτή, που πιθανόν να κουράστηκε τόσα χρόνια να το λέει. Το ίδιο συμβαίνει και με τα βιβλία. Μπορεί να πέρασαν τόσα χρόνια από το πρώτο ανάγνωσμα, αλλά ο Ντέιβιντ Σάλιντζερ όπως και ο ήρωας του Χόλντεν Κώλφηλντ, θα ζουν πάντα μέσα μου.

Οι επιρροές της γνωριμίας με τον IggyPop, την Ντέμπορα Χάρι των «Blondie» και άλλων δημοφιλών καλλιτεχνών

 
ΠτΘ: Στο εκδοτικό σημείωμα γίνεται λόγος για μια ιστορία ενηλικίωσης. Με τι ακριβώς έχουν να κάνουν τα πρόσωπα που πρωταγωνιστούν στο μυθιστόρημα;

Σ.Τ.: Αν παρατηρήσετε το εξώφυλλο, εκτός από εμένα είναι η Ντέμπορα Χάρι των «Blondie». Ήμουν ερωτευμένος στα 14 με τους Blondie και ευτύχησα όντας δημοσιογράφος στη Θεσσαλονίκη, να τη γνωρίσω. Εκτός από τον Ντέιβιντ Σάλιντζερ, τον καλύτερό μου φίλο, που επίσης συναντώ το 2019, πρωταγωνιστεί ο Iggy Pop, που επίσης χάρη στη δημοσιογραφία κατάφερα να γνωρίσω. Τι μας συνδέει όλους αυτούς έλληνες και ξένους; Η αγάπη για τον Ντέιβιντ Σάλιντζερ, διότι ως δημοσιογράφος πάντα τους ρωτούσα για το αγαπημένο μου μυθιστόρημα. Πάντα ήθελα να συνδέσω μουσική και  λογοτεχνία . Ένα τραγούδι του Iggy Pop μπορεί σε αισθητικό, φιλοσοφικό και εννοιολογικό επίπεδο να έχει την ίδια αξία με ένα μεγάλο μυθιστόρημα, όπως και το αντίστροφο. Ακόμη, πρωταγωνιστεί η Γουινόνα Ράιντερ, που είναι επίσης φανατική αναγνώστρια του Σάλιντζερ, καθώς και  η υπέρτατη ηρωίδα, το περίφημο «φιδάκι» που αγαπούσε τόσο πολύ ο Χόλντεν, πρωταγωνιστεί το δικό μου «Βαγιάκι», που είναι η αληθινή γυναίκα της ζωής μου.  Είναι ένα «μπερδεμένο» μυθιστόρημα, όπου αληθινοί ήρωες, αλλά και κάποιοι άλλοι που είναι μεν αληθινοί αλλά τους βλέπουμε περισσότερο στις οθόνες, τα δισκοπωλεία και τους κινηματογράφους, συζητούν για το τι θα πει να ενηλικιώνεσαι και αν αξίζει κανείς να μεγαλώσει. Όταν άκουσα τον Iggy Pop στα δεκατέσσερα, ήταν ένα «τρελό αγόρι». Όταν τον γνώρισα φέτος στην Αθήνα, στα 74 του χρόνια, μου είπε ότι απλά έχει μεγαλώσει σωματικά καθώς το μυαλό του είναι πάντα εκεί πίσω. Το ίδιο πράγμα συμβαίνει και με εμένα. Ακόμα βρίσκομαι στη Θράκη μερικές φορές.
 

«Υπάρχουν κάποιοι απόμαχοι ροκ σταρ»

 
ΠτΘ: Σήμερα υπάρχουν ροκ σταρ, όπως καταγράφετε και περιγράφετε αυτά τα πρόσωπα και στο μυθιστόρημά σας; Επαγγελματικά μπορούν να φέρουν αυτήν την ιδιότητα;
 
Σ.Τ.: Υπάρχουν κάποιοι απόμαχοι ροκ σταρ.  Για παράδειγμα, ο νομπελίστας Ντύλαν, ο Γινγκ Γιανγκ, ο Μπρους Σπρίνγκστιν κλπ. Ωστόσο, θα έλεγα πως δεν υπάρχει πλέον Rock n' Roll κι αυτό συμβαίνει διότι στην ουσία οι άνθρωποι αναπαράγουν τον παλαιότερο εαυτό τους. Το Rock n' Roll ήταν μια μεγάλη μουσική κατά τη δεκαετία του '50,'60 και ΄70 ενώ τη σκυτάλη κατά τα τέλη του '80 πήρε η PankRock μαζί με το NewWave. Σήμερα το Rock n' Roll αποτελεί μια τεράστια μουσική η οποία τιμάται αλλά και αποτιμάται ιστορικά χωρίς να  είναι επικίνδυνη όπως ήταν το '50 ο Έλβις Πρίσλεϊ. Σήμερα, επικίνδυνο για παράδειγμα είναι το Hip Hop, το νέο Rock n' Roll. Όπως τότε η μαμά μου αρνούνταν να καταλάβει για ποιο λόγο εγώ αγαπώ τα άγρια Rock n' Roll  τραγούδια, έτσι σήμερα κι εγώ, πιθανόν και άλλοι γονείς, αναρωτιέμαι «μα είναι μουσική αυτό που ακούν τα πιτσιρίκια»; Κι όμως, αυτό που δεν κατανοούμε, είναι η δική τους αλήθεια. Αυτό που φαίνεται σε εμάς απρόσιτο, κακό, ενδεχομένως πρόστυχο και βέβηλο, όπως ήταν τότε το Rock n' Roll για τους γονείς των γονέων μας, είναι σήμερα η αλήθεια αυτών των παιδιών. Επομένως, δεν υπάρχει Rock n' Roll, όπως δεν υπάρχουν ροκ σταρ. Υπάρχουν όμως οι ροκ σταρ του τότε, οι οποίοι παρακαλάω κάθε μέρα ο Θεός να τους δίνει χρόνια.
 
ΠτΘ: Με ποιόν τρόπο ζητάτε εσείς από το αναγνωστικό κοινό να προσεγγίσει και να διαβάσει το μυθιστόρημα αυτό;
 
Σ.Τ.: Θέλω να είμαι τίμιος, όπως τοRock n' Roll ήταν πάντα τίμιο. Eνώ φαινόταν επιθετικό, κατά βάθος ήταν μια πολύ τρυφερή μουσική. Δεν θέλω από κανέναν να αγοράσει το βιβλίο και να χαραμίσει τα χρήματά του αν δεν αγαπάει το Rock n' Roll. Kαλύτερα να χαρίσει τα χρήματα αυτά σε έναν άστεγο στο δρόμο ή σε ένα ορφανοτροφείο.
 

Ακολουθήστε το paratiritis-news.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις.