Ο ΕΟΜΜΕΧ, τα ΜΝΗΜΟΝΙΑ και η ασυντακτη εγκαταλειψη της χειροτεχνικης παραδοσης της χωρας 

Συνομιλία σήμερα, με αφορμή τη δημοσίευση στην εφημερίδα μας της ομιλίας της κ. Αγγελικής Γιαννακίδου, Ιδρύτριας και Προέδρου του Εθνολογικού Μουσείου Θράκης, πολυβραβευμένης για το έργο της και τη συνεισφορά της στο πολιτισμικό γίγνεσθαι της χώρας, και σε σχέση με το έργο των εθνοτοπικών και πολιτιστικών εν γένει συλλόγων που πρωταγωνιστούν στην επαρχιακή καθημερινότητα, κυρίως μέσω των δράσεών τους για την παράδοση, τη διατήρηση χορευτικών συγκροτημάτων και τη διενέργεια πανηγυριών και συνάξεων,  που τις περισσότερες φορές στηρίζονται στην εθιμική λατρευτική παράδοση του τόπου. Με τους αγίους τους πάνε ακόμη δηλαδή οι σύλλογοι κι ευτυχώς, ένα φαινόμενο αγκαλά με την ορθόδοξη παράδοση του τόπου, που οφείλει να ερευνηθεί σήμερα κατά πόσον τη μεταφέρουν και πώς…

Εκείνο όμως που πυροδότησε τη σκέψη μας είναι η επισήμανση ότι οι συνάξεις με τον χορό, το φαγητό, τη χαρά και ό,τι άλλο τα συνοδεύει, που διοργανώνουν οι πολιτιστικοί σύλλογοι δεν αρκεί, γιατί η ΠΑΡΑΔΟΣΗ ΖΕΙ ΟΤΑΝ ΑΝΑΝΕΩΝΕΤΑΙ, όταν δεν μεταβάλλεται σε νεκρό γράμμα, ΑΝΑΠΑΡΙΣΤΩΝΤΑΣ, αλλά όταν συνδέεται με την ΟΙΚΟΝΟΜΙΑ ενός τόπου και το ΤΩΡΑ.

Και σ’ αυτό το σημείο εστιάζεται το βασικό ερώτημα. Υπάρχει άραγε στρατηγική επιλογή, κεντρική επιλογή, για τη διαχείριση του υποστρώματος της νεότερης πολιτισμικής παράδοσης της χώρας;

Τι εννούμε; Την ύπαρξη κατευθυντήριων επιλογών, στρατηγικών, και δημοσίων δομών, και εκπαιδευτικών, που θα λειτουργούσαν έτσι ώστε η παραδοσιακή υφαντική ή η λαϊκή κεντητική π.χ. να μην είναι παρωχημένα προϊόντα αλλά αντικείμενο εργασίας και βιοπορισμού ανδρών τε και γυναικών στην απισχναμένη πληθυσμιακά και ερημωμένη ελληνική επαρχία;

Πού είναι αυτή η ΟΡΓΑΝΩΤΙΚΗ ΔΟΜΗ, οι κατευθυντήριες γραμμές λειτουργικής ανανέωσης των παραδοσιακών μοτίβων, η ΒΑΣΗ ΔΕΔΟΜΕΝΩΝ της  ΠΑΡΑΓΩΓΗΣ, όπως οι αριθμοί εργαζομένων, των προϊόντων καιτων ΣΤΑΘΜΩΝ  ΔΙΑΘΕΣΗΣ τους, η προσαρμογή στη ζήτηση και στην κατανάλωση, το μάρκετινγκ, η διαφήμιση, ο έλεγχος της πορείας και οι διαρκείς αναπροσαρμογές που επιβάλλονται κι αρμόζουν στη ΖΩΣΑ ΕΠΙΧΕΙΡΗΜΑΤΙΚΟΤΗΤΑ;

Πού είναι; Κι εφόσον υπάρχει χρεία να ζωντανέψει οικονομικά η ελληνική επαρχία και μέσω του παραδοσιακού πολιτισμού ποιες είναι οι ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΕΣ ΔΟΜΕΣ ΔΙΑΧΥΣΗΣ ΤΟΥ; Πόσα Ινστιτούτα Επαγγελματικής Κατάρτισης (ΙΕΚ) το πάλαι, και Σχολές Ανώτερης Επαγγελματικής Κατάρτισης (ΣΑΕΚ) από το 2024 κι εντεύθεν έχουν στο πρόγραμμα σπουδών τους  ΜΑΘΗΣΕΙΣ ΠΑΡΑΔΟΣΙΑΚΩΝ ΤΕΧΝΙΚΩΝ, όπως η ύφανση, η κεντητική, η παραδοσιακή βιοκλιματική, η επεξεργασία της πέτρας κοκ;

Κι όλα αυτά σε σχέση με την κοινή ευθύνη όλων μας για την προκοπή της χώρας αλλά και τις κεντρικές πολιτικές στις οποίες και το ΕΠΙΤΕΛΙΚΟ ΚΡΑΤΟΣ η παρούσα,  οκταετής πλέον,ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ ΟΜΝΥΕΙ;

Κεντρικές δομές αλλά και κατευθυντήριες δομές… Όπως ο πάλαι ποτέ ΕΟΜΜΕΧ, με τα χαλιά και τις ταπισερί του να τις αποθαυμάζουμε ακόμη ως έργα τέχνης. ΥΨΗΛΗΣ.

Τι ήταν ο ΕΟΜΜΕΧ;Ήταν ο Ελληνικός Οργανισμός Μικρών-Μεσαίων Επιχειρήσεων και Χειροτεχνίας, ένας ελληνικός δημόσιος οργανισμός που είχε στόχο να προωθήσει και να στηρίξει την εθνική βιοτεχνία και χειροτεχνία, που ιδρύθηκε το 1977, και το 2011, λόγω ΜΝΗΜΟΝΙΩΝ,  συγχωνεύτηκε με την Ελληνική Αναπτυξιακή Τράπεζα, άρα ουσιαστικά ΔΙΑΛΥΘΗΚΕ.  Οι δράσεις και οι αρμοδιότητές του, βέβαια, όπως τυπικά αναφέρεται, ασκούνται από τη Γενική Γραμματεία Βιομηχανίας.

Τυπικά, οι κυριότερες δράσεις του σήμερα, αλλ’ ιδίως όταν ως ΕΟΜΜΕΧ υφίστατο,  είναι/ήταν  οι εξής:

Ι)Προώθηση του επιχειρηματικού πνεύματος και ανάπτυξη ευνοϊκού επιχειρηματικού περιβάλλοντος

ΙΙ)Ανάπτυξη της επιχειρηματικότητας και δημιουργία νέων επιχειρήσεων

ΙΙΙ)Προώθηση της τεχνολογικής αναβάθμισης των επιχειρήσεων

IV)Στήριξη της Ελληνικής Χειροτεχνίας και Καλλιτεχνικής Βιοτεχνίας

V) Δημιουργία υποδομών στήριξης των Επιχειρήσεων

Aυτά έκανε και υποτίθεται κάνει ακόμη ο ΕΟΜΜΕΧ, τις εκδόσεις του οποίου διατηρούμε ακόμη με υπερηφάνεια στη βιβλιοθήκη μας. Μαζί με την έκδοση της «δασκάλας» μας, εν ευρεία κυριολεκτική εννοία, Αλκης Κυριακίδου-Νέστορος για τα υφαντά της Θράκης.  Ο ΕΟΜΜΕΧ   με τις πολύτιμες  εκδόσεις του, που στόχευαν στη μεταλαμπάδευση  και τη διάχυση των σχεδίων της παραδοσιακής πολιτιστικής μας  κληρονομιάς, με αποτέλεσμα για κάθε τόπο και κάθε γωνιά της πατρίδας μας, από τη Θράκη ως την Ήπειρο, από τη Μακεδονία ως την Κρήτη, Θεσσαλία, Πελοπόννησο, Δωδεκάνησα, Σποράδες, Κυκλάδες, Επτάνησα, Κύπρος, να υπάρχουν σχέδια, χρώματα, συμβολισμοί, μηνύματα, «συναισθήματα, αρώματα Ελλάδας σαν μυστικοί κώδικες στο διηνεκές».

Άραγε, ΥΠΑΡΧΟΥΝ ΠΟΥΘΕΝΑ ΣΗΜΕΡΑ;

google-news Ακολουθήστε το paratiritis-news.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις.