Μια πολυ αναγκαια φωτεινη νικη «απο τα κατω»

Σε μια Ευρώπη που τα τελευταία χρόνια παρακολουθεί με ανησυχία την ενίσχυση της ακροδεξιάς, του εθνικισμού, του αυταρχισμού και της πολιτικής απογοήτευσης, η Σερβία και η νίκη της «Φοιτητικής Λίστας» στις προχθεσινές εκλογές επιτέλους έστειλε ένα διαφορετικό μήνυμα.

Η νίκη της «Φοιτητικής Λίστας» δεν είναι απλώς μια εκλογική ήττα ενός καθεστώτος που κυριάρχησε για χρόνια. Είναι, κυρίως, η απόδειξη ότι η κοινωνική κινητοποίηση, η συμμετοχή και η διεκδίκηση μπορούν ακόμη να μετατραπούν σε πολιτική αλλαγή.

Ή τουλάχιστον – γιατί μένει να αποδειχτεί το κατά πόσο ένα κίνημα πολιτών μπορεί να διαχειριστεί την διακυβέρνηση μιας χώρας – να προσπαθήσει να κάνει την αλλαγή.

Το κίνημα γεννήθηκε μέσα από μια τραγωδία. Από την κατάρρευση του στεγάστρου στο Νόβι Σαντ, από την απαίτηση για απόδοση ευθυνών, διαφάνεια και δικαιοσύνη. Και αντί ο θυμός να εκτονωθεί ή να μετατραπεί σε αποχή και παραίτηση, οργανώθηκε. Οι φοιτητές βγήκαν στους δρόμους, επέμειναν, διεύρυναν τα αιτήματά τους και τελικά μετέφεραν αυτή τη δυναμική στην κάλπη.

Διαμορφώνοντας μάλιστα και μια δυναμική 250 και πλέον «στελεχών» – όχι μέσα από πολιτικά «σαλόνια» και οικογένειες, ούτε καν μέσα από κομματικές νεολαίας, αλλά στην κυριολεξία «από τα κάτω» μέρος των οποίων – ανάλογα με τις τελικές έδρες που θα βγάλει η τελική κατανομή – θα αναλάβουν έναντι όλων την διακυβέρνηση της χώρας.

Η «Φοιτητική Λίστα» δεν είναι ένα παραδοσιακό κόμμα και ούτε έχει ακόμη αποδείξει ότι μπορεί να κυβερνήσει αποτελεσματικά. Οι διαφορετικές απόψεις στο εσωτερικό της και η απουσία ενός ενιαίου πολιτικού στίγματος, ιδιαίτερα στα ζητήματα εξωτερικής πολιτικής, αποτελούν ήδη μια μεγάλη πρόκληση για την επόμενη ημέρα.

Όμως η σημασία της νίκης αυτής – την οποία και οφείλουμε να πανηγυρίσουμε σε πρώτο επίπεδο – ξεπερνά τα σύνορα της Σερβίας.

Σε μια περίοδο κατά την οποία η Ευρώπη μοιάζει συχνά να σκοτεινιάζει πολιτικά, από τη Σερβία έρχεται μια πρώτη φωτεινή υπενθύμιση ότι οι κοινωνίες δεν είναι καταδικασμένες να κινούνται μόνο προς τον φόβο, την περιχαράκωση και τον αυταρχισμό.

Μπορούν ακόμη να επιλέξουν τη συμμετοχή αντί της παραίτησης, τη λογοδοσία αντί της ατιμωρησίας και τους θεσμούς αντί της προσωπολατρίας.

Όπως επίσης έρχεται να δείξει περίτρανα σε όλους την δύναμη που οι πολίτες διατηρούν ακόμα δια του δικαιώματος της ψήφου και την οποία συνήθως αμελούμε ή δεν θέλουμε να αναγνωρίσουμε.

Η προχθεσινή νίκη των φοιτητών και της νεολαίας της Σερβίας και όσων τους στήριξαν – και οι οποίοι δεν περιορίστηκαν ηλικιακά – έρχεται περίτρανα να αποδείξει πως ένας αγώνας που ξεκινά από τους δρόμους μπορεί, όταν αποκτήσει διάρκεια, κοινωνικό βάθος και δημοκρατικό περιεχόμενο, να αλλάξει πραγματικά τους πολιτικούς συσχετισμούς.

Έρχεται να απαντήσει σε όσους διερωτώνται για την αναγκαιότητα αλλά και την αποτελεσματικότητα των πρόσφατων μεγάλων διαδηλώσεων των νέων σε Γαλλία, Βέλγιο, Ιταλία, Αλβανία και και και…

Μια φωτεινή νίκη, λοιπόν. Όχι επειδή έλυσε τα προβλήματα της Σερβίας ή της Ευρώπης, αλλά επειδή απέδειξε ότι η κατεύθυνση δεν είναι μονόδρομος.

Ακολουθήστε το paratiritis-news.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις.