Χλιαροτητες
Οι εξαγγελίες του Πρωθυπουργού από το βήμα της ΔΕΘ μπορεί να είχαν αριθμούς, μέτρα, χρονοδιαγράμματα και δημοσιονομικό αποτύπωμα. Αυτό όμως που φαίνεται να έλειψε ήταν το στοιχείο που τελικά κρίνει κάθε κυβερνητική παρέμβαση: η αίσθηση ότι κάτι αλλάζει ουσιαστικά στην καθημερινότητα του πολίτη.
Ίσως να φταίμε εμείς και οι προσδοκίες που είχαμε δημιουργήσει στο μυαλό μας, ένεκα και των επερχόμενων εθνικών εκλογών, που κάτι μας λέει θα είναι πιο κοντά από το κοντύτερα, αλλά τα όσα «έδωσε» ο Κυριάκος Μητσοτάκης μάλλον ως ελάχιστα ως μηδαμινά μπορούν να χαρακτηριστούν.
Εκτός αν κάποιος, δημόσιος υπάλληλος και μη, θέλει να μας πείσει ότι το πρόβλημα της βιωσιμότητας του μέσου Έλληνα και της Ελληνίδας λύνεται με τα 500 ευρώ επίδομα των Χριστουγέννων.
Και δεν το λέμε μόνο εμείς, το λένε ακόμα και κυβερνητικά στελέχη, το λέει στην ανακοίνωσή της και η ΓΣΕΕ η οποία αποτυπώνει ακριβώς αυτή την απόσταση ανάμεσα στις ανάγκες της πραγματικότητας και τα εξαγγελθέντα. Γιατί, όσο κι αν παρουσιάζονται φορολογικές ελαφρύνσεις, επιδόματα ή μελλοντικές αυξήσεις, ο εργαζόμενος εξακολουθεί να μετρά το εισόδημά του απέναντι στο ενοίκιο, στο σούπερ μάρκετ, στους λογαριασμούς, στα καύσιμα. Και εκεί η εξίσωση εξακολουθεί να μη βγαίνει.
Το βασικό πρόβλημα των μέτρων που ανακοινώθηκαν δεν είναι ότι δεν περιλαμβάνουν θετικές παρεμβάσεις. Είναι ότι πολλές από αυτές λειτουργούν περισσότερο ως επιμέρους διορθώσεις παρά ως συνολική απάντηση σε μια κρίση αγοραστικής δύναμης που έχει πλέον αποκτήσει μόνιμα χαρακτηριστικά. Όταν το κόστος ζωής έχει ανεβεί τόσο πολύ, η διαφορά δεν καλύπτεται εύκολα με αποσπασματικές ενισχύσεις.
Γι’ αυτό και οι αντιδράσεις υπήρξαν χλιαρές έως αρνητικές. Όχι επειδή η κοινωνία δεν αντιλαμβάνεται τις όποιες παρεμβάσεις, αλλά επειδή δεν βλέπει σε αυτές τη μεγάλη αλλαγή που θα μπορούσε να μεταβάλει αισθητά την καθημερινότητά της. Ούτε οι εργαζόμενοι, ούτε οι μικρομεσαίοι, ούτε οι αγρότες φαίνεται να αισθάνθηκαν ότι ακούστηκε μια απάντηση ανάλογη με την πίεση που βιώνουν.
Και εδώ βρίσκεται ίσως το μεγαλύτερο πολιτικό πρόβλημα για την κυβέρνηση. Οι μακροοικονομικοί δείκτες μπορεί να βελτιώνονται, τα δημόσια οικονομικά μπορεί να εμφανίζουν αντοχές, όμως αν αυτή η βελτίωση δεν μεταφράζεται σε πραγματική άνοδο της αγοραστικής δύναμης, τότε το κυβερνητικό αφήγημα δύσκολα αποκτά κοινωνικό αντίκρισμα.
Η ΓΣΕΕ μεταφέρει τη συζήτηση από το ύψος των εξαγγελιών στο πραγματικό ζητούμενο: μισθούς που να επαρκούν, ισχυρές συλλογικές συμβάσεις, ουσιαστική προστασία από την ακρίβεια. Γιατί η ανάπτυξη δεν κρίνεται μόνο από το ΑΕΠ, τις επενδύσεις ή τα πλεονάσματα. Κρίνεται και από το αν ο εργαζόμενος μπορεί να φτάσει στο τέλος του μήνα χωρίς να μετρά τι θα στερηθεί.
Και μέχρι να απαντηθεί αυτό πειστικά, καμία ΔΕΘ, όσο γεμάτη εξαγγελίες κι αν είναι, δεν θα αρκεί για να δημιουργήσει πραγματικό ενθουσιασμό. Όχι ότι τον αναμέναμε!
Ακολουθήστε το paratiritis-news.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις.
