Απο το Κοζουλτζια Ανατ. Ρωμυλιας στο Ορμενιο ν. Εβρου: Η οικογενεια του παππου Κυριζακ Πουλκου

Στα σοκάκια της μνήμης…

[Η Χρυσούλα Ιωαννίδου, γεννημένη και μεγαλωμένη στο Ορμένιο ν. Έβρου, εξακολουθεί να ζει και να δημιουργεί στην περιοχή. Διετέλεσε Πρόεδρος της Τοπικής Κοινότητας, ενώ σήμερα ασχολείται με την αγροτική ζωή και τη συγγραφή και διάσωση ιστοριών του παρελθόντος, με πιο πρόσφατο βιβλίο της τη συλλογή «Ιστορίες Γυναικών – “Μακρινή Μητέρα * Ρόδο μου Αμάραντο”» (εκδ. Παρατηρητής της Θράκης, 2025).

Στην ενότητα «στα σοκάκια της μνήμης» επιχειρεί, μεταξύ άλλων, να καταγράψει την ιστορία προσφυγικών οικογενειών που εγκατέλειψαν το Ουρούμκιοϊ και το Κόζουλτζια, και εγκαταστάθηκαν στο Ορμένιο, τη Φτελιά και άλλες περιοχές του ν. Έβρου. Στο παρόν κείμενό της, με αφορμή μερικά πιστοποιητικά βάφτισης και γάμου που της παραχώρησαν, μας αφηγείται την ιστορία της οικογένειας του πάππου Κυριζάκ Πούλκου, και ιδίως του εγγονού του Κυριζή Πούλκου.]

Ο Κυριζής Πούλκος, του Τριανταφύλλου και της Ζωής, γεννήθηκε το 1918 στο Κόζουλτζια της Ανατολικής Ρωμυλίας, και την ίδια χρονιά βαφτίστηκε από την Καλίγκα Δημικόνη, τη σύζυγο του Ιωάννη Δημικόνη, στον Ιερό Ναό Αγίου Κωνσταντίνου και Ελένης του Κόζουλτζια. Λίγα χρόνια αργότερα, το 1926, όλη  η οικογένειά του, με τον πρώτο αρχηγό της, τον παππού Κυριζάκ Πούλκο, έφτασαν στο Ορμένιο, όπου και εγκαταστάθηκαν. Συνολικά, τα παιδιά του πάππου Κυριζάκ που ήρθαν ήταν: ο Κωνσταντής, ο Γιώργος, ο Τριαντάφυλλος, ο Σιδέρης και ο Ιωάννης. Ο Κωνσταντής ήρθε στο Ορμένιο με τη γυναίκα του, την Πέτρω, και την κόρη τους, Χρυσούλα. Ο Τριαντάφυλλος ήρθε με τον γιο του, Κυριζή, ο Γιώργος με τη γυναίκα του και τον γιο του, Πέτρο, ο Σιδέρης με τη γυναίκα του και τα δύο παιδιά του, Κυριζή και Δήμο, και ο Ιωάννης ήρθε με τη γυναίκα του. Όταν ήρθε και εγκαταστάθηκε στο χωριό η οικογένεια του παππού Κυριζάκ, είχε πάρα πολλά  ζώα, ενώ ο ίδιος  θεράπευε και αρρώστους συγχωριανούς του και άρρωστα ζώα, γιατί, κατά τη διάρκεια του Ρωσοτουρκικού Πολέμου όπου πολέμησε, ένας Ρώσος γιατρός τον πήρε κοντά του, τον έστελνε να μαζεύει βότανα από το δάσος κι από εκείνον έμαθε τα γιατρικά.

Το βουλγαρικό πιστοποιητικό γάμου του Κυριζή και της Πετρούλας, οι οποίοι παντρεύτηκαν κατά τη διάρκεια της Βουλγαρικής Κατοχής στο Ορμένιο, στις 5 Δεκεμβρίου 1943, από Βούλγαρο παππά

Ο εγγονός του παππού Κυριζάκ, ο Κυριζής Πούλκος, που πήρε το όνομα του παππού του, έζησε στο Ορμένιο και 22 χρονών  πολέμησε στον Ελληνοϊταλικό Πόλεμο. Λίγο καιρό αργότερα, το Ορμένιο είχε Βουλγαρική Κατοχή. Για έξι μήνες, ο Κυριζής έσπαγε πέτρες στα βουλγαρικά μαντένια (λατομεία), αφού  είχε στρατολογηθεί από τους Βούλγαρους, ως ντουρντουβάκι, με όλους τους υπόλοιπους άνδρες του χωριού. Κατά τη διάρκεια της Βουλγαρικής Κατοχής, στις 5/12/1943, παντρεύτηκε στο Ορμένιο την Πέτρω Περιστερίδου. Η Πέτρω, του Στογιάννη και της Χρυσώς, γεννήθηκε επίσης στο Κόζουλτζια το 1924 και βαφτίστηκε στην ίδια εκκλησία με τον άντρα της, στον Ιερό Ναό Αγίου Κωνσταντίνου και Ελένης. Το 1930, σε ηλικία έξι χρονών ήρθαν στο Ορμένιο από το Κόζουλτζια μαζί με άλλες οικογένειες – η δική της ήταν από τις τελευταίες. Έτσι, όπως και οι δύο βαφτίστηκαν στο Κόζουλτζια και είχαν βουλγαρικά βαφτιστικά, έτσι και τον γάμο τους τον ευλόγησε Βούλγαρος παππάς και το πιστοποιητικό του γάμου τους ήταν επίσης βουλγαρικό.  Κουμπάρος στον γάμο ήταν ο Κωνσταντής Δημικόνης, γιος της Καλίγκας Δημικόνη –το κουμπαριό της οικογένειας Πούλκου, που ξεκίνησε στο Κόζουλτζια, συνεχιζόταν και στη νέα πατρίδα.

Αφού τελείωσε η Βουλγαρική Κατοχή και πέρασαν μερικά χρόνια, τον Ιούνιο του 1947, τον Κυριζή τον πήραν οι αντάρτες στο βουνό, μαζί με άλλους από το χωριό, όταν η γυναίκα του, Πέτρω, ήταν έγκυος στο πρώτο τους παιδί. Η γυναίκα του γέννησε τελικά τον γιο τους τον Αύγουστο του 1947 και, λίγο αργότερα, τον βάφτισαν Τριαντάφυλλο. Τον βάφτισε ο Ιωάννης Δημικόνης, σύζυγος της Καλίγκας Δημικόνη, τον καιρό που ο δικός τους γιος, ο Κωνσταντής, υπηρετούσε τη στρατιωτική του θητεία.  Μετά και τη γέννηση του παιδιού του, ο Κυριζής δεν άργησε να παραδοθεί. Παραδόθηκε στην Καβάλα και τον έστειλαν στην αστυνομία της Ορεστιάδας, για να τον στείλουν στις Μονάδες Ασφαλείας Υπαίθρου (ΜΑΫ) ή στις Μονάδες Αποσπασμάτων Διώξεως  (ΜΑΔ). Μέχρι να αποφασίσουν να τον εντάξουν στις ΜΑΫ, έμενε στην Ορεστιάδα, όπου είχαν πάει η γυναίκα του με το νεογέννητο παιδί τους, για να μην πάθουν κάποιο κακό στο Ορμένιο. Εκεί, λοιπόν, στην Ορεστιάδα, ο Κυριζής φόρτωνε πεπόνια στα βαγόνια του τρένου, για να βγάζει ένα μεροκάματο για τον ίδιο και την οικογένειά του.

Στις μέρες μας, από την οικογένεια του Κυριζή και της Πέτρως, ζει στο χωριό ο γιος τους Ιωάννης, η κόρη τους, Βασιλική, ζει στα Δίκαια και ο γιος τους, Τριαντάφυλλος, απεβίωσε.

google-news Ακολουθήστε το paratiritis-news.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις.