Για τους εθελοντες

Το φετινό Καλοκαίρι βαίνει, τουλάχιστον ημερολογιακά, προς το τέλος του, με την περιοχή μας να βγαίνει σχεδόν «αλώβητη» από μεγάλα μέτωπα πυρκαγιάς, αντίθετα δυστυχώς με άλλα μέρη της χώρας.

Αυτό δεν σημαίνει ότι δεν υπήρξαν μεγάλα μέτωπα, αλλά κυρίως ότι αντιμετωπίστηκαν εγκαίρως και αποτελεσματικά πριν αυτά καταφέρουν να λάβουν διαστάσεις.

Με την αφορμή ωστόσο του πιο πρόσφατου και αρκετά τρομακτικού, λόγω μεγέθους και λοιπών συνθηκών, ήταν αυτό που εκδηλώθηκε προ παραμονή του δεκαπενταύγουστου στον οικισμό Αμπελάκια του Δήμου Μαρωνείας – Σαπών.

Ένα μεγάλο μέτωπο, που ξεκίνησε από τρία διαφορετικά σημεία και «ενώθηκε» πολύ γρήγορα λόγω των πολύ ισχυρών ανέμων που έπνεαν στην περιοχή, φτάνοντας κυριολεκτικά σε απόσταση αναπνοής από σπίτια και λοιπές ιδιωτικές περιουσίες, από τις οποίες ωστόσο κάηκαν μόνο δύο πρόχειρα καταλύματα (καλύβες) και μια βάρκα.

Κι αυτό χάρη στη άμεση επέμβαση φυσικά των δυνάμεων της Πυροσβεστικής Υπηρεσίας, αλλά και όσων συμμετείχαν στην προσπάθεια κατάσβεσης, οι οποίοι ήταν πολλοί.

Πέραν των προαναφερθέντων «αρμοδίων», ήτοι της Πυροσβεστικής, ο στρατός, η Ελληνική Ομάδα Διάσωσης, ο Ερυθρός Σταυρός, αυτοδιοικητικοί, ακόμα και απλοί πολίτες που έσπευσαν για να βοηθήσουν με όποιον τρόπο μπορούσαν, κρατώντας στην κυριολεξία σε κάποιες των περιπτώσεων τις μάνικες πάνω από την φωτιά.

Δεν είναι ζήτημα υποβιβασμού όσων καθημερινά υπηρετώντας το επάγγελμά τους το πράττουν – ήτοι των πυροσβεστών τους οποίους τιμούμε και αναγνωρίζουμε φυσικά – αλλά είναι τουλάχιστον άξιοι μνείας όσοι εθελοντικά βρέθηκαν στο μέτωπο και συνέδραμαν στην κατάσβεσή του, με κάποιους δε εξ’ αυτών να μπαίνουν μέσα στις φλόγες στην κυριολεξία, όπως οι εθελοντές του Ερυθρού Σταυρού που είδαμε με τα μάτια μας, αλλά και πολίτες από γειτονικούς οικισμούς.

Σε τέτοιες στιγμές, λοιπόν, αξίζει να θυμόμαστε ότι η προστασία ενός τόπου δεν είναι υπόθεση μόνο των υπηρεσιών και των θεσμών, που φυσικά «ασθενούν» ως προς την απόλυτη κάλυψη υπηρεσιών και ανθρώπων αρμοδίων για την κατάσβεση των πυρκαγιών και την ευρύτερη αντιμετώπιση φυσικών καταστροφών.

Είναι όμως και υπόθεση ανθρώπων που, χωρίς να έχουν υποχρέωση, επιλέγουν να σταθούν δίπλα στον συνάνθρωπο και στην κοινότητά τους, πολλές φορές με προσωπικό κόστος και κίνδυνο.

Οι εθελοντές που βρέθηκαν στα Αμπελάκια δεν χρειάζονται μεγάλα λόγια. Η παρουσία τους, η αυταπάρνηση και η διάθεσή τους να προσφέρουν μιλούν από μόνες τους. Και ίσως αυτό είναι το σημαντικότερο που πρέπει να κρατήσουμε από ένα ακόμη δύσκολο περιστατικό: ότι απέναντι στη φωτιά, στον φόβο και στην απειλή, υπάρχουν ακόμη άνθρωποι που δεν ρωτούν «ποιος είναι αρμόδιος;», αλλά απλώς τρέχουν να βοηθήσουν.

Σε αυτούς τους ανθρώπους, ένα μεγάλο και ειλικρινές «ευχαριστώ» είναι το λιγότερο που μπορούμε να πούμε.

Ακολουθήστε το paratiritis-news.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις.