Απαντησεις για τα προβληματα υδροδοτησης στους οικισμους του Δημου Κομοτηνης ζητα η Βουλα Ελευθεριαδου

Καταλογίζει απουσία άμεσης διαχείρισης, ενημέρωσης και σχεδιασμού στη Δημοτική Αρχή

Απαντήσεις τόσο για την άμεση ανακούφιση του προβλήματος που προέκυψε με την διακοπή ύδρευσης σε οικισμούς του Δήμου Κομοτηνής, αλλά και για τον μακροπρόθεσμο σχεδιασμό της Δημοτικής Αρχής ώστε να μην επαναληφθεί το πρόβλημα, ζητά η Δημοτική Σύμβουλος κ. Βούλα Ελευθεριάδου με ανακοίνωσή της.

Σε αυτή καταλογίζει απουσία άμεσης διαχείρισης, ενημέρωσης και σχεδιασμού στη Δημοτική Αρχή, και ζητά άμεσες αλά και μακροπρόθεσμες λύσεις.

Η ανακοίνωση της κ. Ελευθεριάδου έχει ως εξής:

«Σε συνεχιζόμενη κρίση εξελίσσεται η πλήρης έλλειψη  νερού σε οικισμούς του Δήμου Κομοτηνής.

Για τρίτη συνεχόμενη ημέρα, οι κάτοικοι των περιοχών βιώνουν μια κατάσταση που γίνεται ολοένα και πιο δύσκολη, καθώς στην ήδη σοβαρή έλλειψη νερού και στον παρατεταμένο καύσωνα προστίθεται πλέον και η υγειονομική διάσταση.

Η καθημερινότητα των συμπολιτών μας έχει καταστεί εξαιρετικά δύσκολη, ιδιαίτερα για τους ηλικιωμένους, τα άτομα που ζουν μόνα τους και όσους δεν διαθέτουν οικογενειακή ή άλλη υποστήριξη. Ταυτόχρονα, σοβαρό ζήτημα προκύπτει και για την εξασφάλιση νερού για τα ζώα, τα οποία δεν έχουν καμία δυνατότητα να προστατευθούν από μόνα τους.

Η κατάσταση αυτή δεν είναι ένα απλό τεχνικό πρόβλημα. Αφορά τη δημόσια υγεία, την ασφάλεια και την αξιοπρεπή διαβίωση των κατοίκων.

Η συνολική εικόνα αναδεικνύει δύο επίπεδα ευθύνης της Δημοτικής Αρχής: αφενός την άμεση και αποτελεσματική διαχείριση της οξείας κρίσης, ώστε να εξασφαλίζεται νερό για ανθρώπους και ζώα, και αφετέρου τον μακροπρόθεσμο σχεδιασμό, ώστε να μην επαναλαμβάνονται ανάλογες καταστάσεις.

Η αρχή της κρίσης και η έλλειψη ενημέρωσης

Η πρώτη σοβαρή αδυναμία εντοπίζεται στον τρόπο με τον οποίο αποφασίστηκε η διακοπή της υδροδότησης των οικισμών.

Μια τόσο σοβαρή απόφαση, που επηρεάζει άμεσα βασικές ανάγκες των πολιτών, όφειλε να συνοδεύεται από πλήρη και έγκαιρη ενημέρωση για τους λόγους, την έκταση του προβλήματος, τα αναγκαία μέτρα και τον εκτιμώμενο χρόνο αποκατάστασης.

Αντί γι’ αυτό, επιχειρήθηκε να μεταφερθεί μέρος της ευθύνης στους ίδιους τους κατοίκους, με αναφορές σε δήθεν υπερκατανάλωση και σπατάλη νερού. Είναι απαράδεκτο οι πολίτες να αντιμετωπίζονται ως υπεύθυνοι για τις διαχρονικές αδυναμίες του δικτύου και του σχεδιασμού της ύδρευσης.

Η φράση των κατοίκων «διψούμε εμείς για να έχετε νερό στην πόλη» αποτυπώνει με τον πιο χαρακτηριστικό τρόπο το αίσθημα αδικίας που έχει δημιουργηθεί.

Και ενώ αρχικά η διακοπή παρουσιάστηκε ως αναγκαίο μέτρο, η κατάσταση εξελίχθηκε σε συνεχιζόμενη κρίση, με προβλήματα και βλάβες στο δίκτυο που δεν κατέστη δυνατό να εντοπιστούν και να αποκατασταθούν έγκαιρα.

Όταν μια έκτακτη κατάσταση παρατείνεται, απαιτείται σχέδιο – όχι αυτοσχεδιασμός

Από τη στιγμή που έγινε αντιληπτό ότι η βλάβη και η διακοπή υδροδότησης θα παρατείνονταν, η Δημοτική Αρχή όφειλε να ενεργοποιήσει ένα οργανωμένο σχέδιο αντιμετώπισης της κρίσης.

Δεν αρκεί η αναμονή για την αποκατάσταση μιας τεχνικής βλάβης.

Όταν άνθρωποι στερούνται νερό επί ημέρες, απαιτούνται άμεσα μέτρα ανακούφισης, οργανωμένη διανομή νερού, ειδική μέριμνα για τους ευάλωτους συμπολίτες μας και συνεχής ενημέρωση.

Γι’ αυτό και σήμερα η Δημοτική Αρχή οφείλει συγκεκριμένες απαντήσεις:

1. Ποια άμεσα μέτρα ελήφθησαν για την ανακούφιση των κατοίκων;
Γιατί δεν οργανώθηκε έγκαιρα μεταφορά νερού για τις βασικές υγειονομικές ανάγκες και για πόσιμο νερό, από τη στιγμή που έγινε σαφές ότι η διακοπή θα παρατεινόταν;

2. Γιατί υπήρξε τόσο μεγάλο έλλειμμα ενημέρωσης;
Γιατί οι κάτοικοι δεν ενημερώθηκαν με σαφήνεια για τη φύση και την έκταση της βλάβης, τα προβλήματα του δικτύου και τον πιθανό χρόνο επαναφοράς της υδροδότησης, με αποτέλεσμα να αναζητούν ενημέρωση ακόμη και από την ΕΡΤ;

3. Ποια μέριμνα υπήρξε για τους ηλικιωμένους και τις ευάλωτες κοινωνικά ομάδες;
Υπήρξε καταγραφή των πολιτών που χρειάζονταν άμεση βοήθεια; Υπήρξε οργανωμένη διανομή νερού κατ’ οίκον σε όσους αδυνατούσαν να μετακινηθούν ή να εξασφαλίσουν μόνοι τους τις απαραίτητες ποσότητες;

4. Ποια ήταν η πρόνοια για τα ζώα;
Ποιος σχεδιασμός υπήρξε για την εξασφάλιση νερού στα ζώα των οικισμών, τα οποία βρέθηκαν ουσιαστικά ανυπεράσπιστα απέναντι στις συνθήκες καύσωνα και παρατεταμένης έλλειψης νερού;

5. Ζητήθηκε η συνδρομή άλλων υπηρεσιών και φορέων;
Ενεργοποιήθηκαν οι διαθέσιμοι μηχανισμοί πολιτικής προστασίας, άλλες υπηρεσίες του Δημοσίου, όμοροι Δήμοι ή οποιοσδήποτε άλλος φορέας μπορούσε να συνδράμει στην αντιμετώπιση της κρίσης;

6. Υπάρχει οργανωμένο σχέδιο αντιμετώπισης έκτακτων συνθηκών και κρίσεων;
Υπάρχει συγκεκριμένο επιχειρησιακό σχέδιο για την αντιμετώπιση παρατεταμένης διακοπής υδροδότησης, με σαφείς αρμοδιότητες, διαδικασίες, μέσα και εναλλακτικές λύσεις; Ή κάθε φορά θα αυτοσχεδιάζουμε και θα ελπίζουμε ότι το πρόβλημα δεν θα προκύψει σε αργία ή σε περίοδο αυξημένων αναγκών;

 Η δεύτερη διάσταση της κρίσης: η ανεπάρκεια σχεδιασμού και πρόνοιας

Υπάρχει όμως και μια δεύτερη, εξίσου σημαντική διάσταση της σημερινής κρίσης: η διαχρονική ανεπάρκεια σχεδιασμού, πρόνοιας και προετοιμασίας, ώστε παρόμοιες καταστάσεις να μην φτάνουν ποτέ στο σημείο να απειλούν την καθημερινότητα των πολιτών.

Δεν είναι η πρώτη φορά που αναδεικνύονται οι αδυναμίες του υδροδοτικού συστήματος της περιοχής.

Βιώσαμε την απένταξη του έργου του φράγματος των Συμβόλων, ενός έργου που θα μπορούσε να αποτελέσει σημαντικό μέρος ενός μακροπρόθεσμου σχεδιασμού για την υδατική επάρκεια της περιοχής.

Παράλληλα, διαπιστώνουμε για ακόμη μία φορά την αδυναμία ουσιαστικής αντιμετώπισης ενός δικτύου και ενός συστήματος σωληνώσεων που σε σημαντικό μέρος του έχει τις ρίζες του στη δεκαετία του 1960.

Δεν μπορεί η αντιμετώπιση ενός τόσο κρίσιμου ζητήματος να εξαντλείται κάθε φορά στην αποκατάσταση της επόμενης βλάβης.

Η ύδρευση δεν είναι μια υπηρεσία που μπορεί να λειτουργεί με τη λογική «βλέποντας και κάνοντας». Απαιτεί μακροπρόθεσμο σχεδιασμό, τεχνικές μελέτες, εξασφάλιση χρηματοδοτήσεων, αναβάθμιση των υποδομών και συνεχή προετοιμασία απέναντι στις νέες συνθήκες που δημιουργούν η κλιματική αλλαγή, η λειψυδρία και η αύξηση των αναγκών.

1. Ποιες συγκεκριμένες ενέργειες έγιναν από τις αρμόδιες υπηρεσίες τα τελευταία χρόνια για τη διασφάλιση της απρόσκοπτης παροχής νερού στους οικισμούς;

Υπήρξε καταγραφή των προβληματικών και πεπαλαιωμένων τμημάτων του δικτύου; Υπήρξε ιεράρχηση των αναγκών και συγκεκριμένο χρονοδιάγραμμα αντικατάστασης των παλαιών σωληνώσεων;

2. Ποια αναπτυξιακά σχέδια για την υδροδότηση και την υδατική επάρκεια υλοποιήθηκαν τα τελευταία χρόνια;

Ποια έργα σχεδιάστηκαν, ποιά εντάχθηκαν σε χρηματοδοτικά προγράμματα, ποια ολοκληρώθηκαν και ποια παραμένουν ακόμη στα χαρτιά;

3. Εάν υπήρξαν καθυστερήσεις, αδράνεια ή απροθυμία από άλλους αρμόδιους φορείς, ποιες ήταν οι ενέργειες και οι πιέσεις της Δημοτικής Αρχής;

Πότε και με ποιον τρόπο διεκδικήθηκε η υλοποίηση των αναγκαίων έργων; Υπήρξε συστηματική διεκδίκηση χρηματοδοτήσεων και πολιτική πίεση προς τους αρμόδιους φορείς ή αποδεχθήκαμε παθητικά την αδυναμία υλοποίησης;

4. Ποιες μελέτες υπάρχουν σήμερα για την αναβάθμιση και την ενίσχυση του υδροδοτικού συστήματος;

Ποιες μελέτες έχουν ολοκληρωθεί, ποιες βρίσκονται σε εξέλιξη και ποιες απαιτείται να εκπονηθούν άμεσα; Υπάρχει συγκεκριμένο σχέδιο για την αντικατάσταση του πεπαλαιωμένου δικτύου και την ενίσχυση της υδατικής επάρκειας των οικισμών;

5. Ποιο είναι το συγκεκριμένο χρονοδιάγραμμα για την υλοποίηση των αναγκαίων έργων;

Δεν αρκεί να γνωρίζουμε ότι «χρειάζονται έργα». Οι πολίτες δικαιούνται να γνωρίζουν ποια έργα θα γίνουν, με ποια χρηματοδότηση, σε ποιο χρονικό ορίζοντα και ποιος έχει την ευθύνη για την υλοποίησή τους.

Από τη διαχείριση της βλάβης στον σχεδιασμό της επόμενης ημέρας

Η σημερινή κρίση δεν πρέπει να αντιμετωπιστεί ως ένα μεμονωμένο περιστατικό που θα ξεχαστεί μόλις επανέλθει η υδροδότηση.

Η κοινωνία του Δήμου Κομοτηνής δεν μπορεί να εξαρτά την πρόσβασή της σε ένα τόσο βασικό αγαθό από την αντοχή ενός πεπαλαιωμένου δικτύου, από την τύχη της επόμενης βλάβης ή από την ευχή να μην υπάρξει μια νέα περίοδος παρατεταμένης λειψυδρίας.

Γι’ αυτό ζητούμε από τη Δημοτική Αρχή να παρουσιάσει δημόσια έναν ολοκληρωμένο σχεδιασμό για την υδατική επάρκεια του Δήμου: τις υπάρχουσες υποδομές, τις ανάγκες, τις μελέτες, τα έργα, τις χρηματοδοτήσεις και ένα σαφές χρονοδιάγραμμα υλοποίησης.

Υ.Γ

Σε μια δημοκρατική χώρα κάθε πολίτης έχει και δικαίωμα και την υποχρέωση να εκφράζει την άποψή του με τεκμηριωμένο τρόπο.

Ένα εκλεγμένο δημοκρατικά μέλος του Δημοτικού Συμβουλίου έχει την υποχρέωση να εκφράζει τις αγωνίες και τα προβλήματα των πολιτών που εκπροσωπεί και φυσικά δε θα δεχθεί οποιουδήποτε είδους περιορισμό και υποδείξεις».

google-news Ακολουθήστε το paratiritis-news.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις.