Οικουρος οφις

«Να σ’ αγναντεύω θάλασσα» – Ιστορίες του θέρους

Το σπίτι παλιό. Στην τσιμεντένια σκάλα σημάδια καθίζησης. Κάτω απ’ το τελευταίο σκαλοπάτι δύο δάχτυλα κενό. Εκεί τρύπωσε πρώτη φορά. Το ’διωχνε η γάτα με το πόδι της. Ύστερα πήγε στο τσαρδί με τα εργαλεία. Κάποιες φορές το ακούγαμε που σουρνόταν στα χορτάρια της αυλής.

Το ’χαμε πάρει από φόβο. Τα παιδιά κυρίως. Ήταν μαύρο. Για να το χαλάσουμε ούτε λόγος. Θα μας έβρισκε κακό.

Ένα αυγουστιάτικο μεσημέρι ψήσαμε στην αυλή. Το τσούξαμε λιγάκι. Αποφάγαμε και μαργωθήκαμε[1] κάτω απ’ τη συκιά. Ονειρεύτηκα δύο αγγέλους. Τους είχε καταπόδι ο εξαποδώ. Έκανα να τιναχτώ πάνω απ’ τον φόβο, μα κάτι με κρατούσε μες στ’ όνειρο. «Τη γάτα, τη γάτα!» να φωνάζω κι εκείνος όλο να πλησιάζει. Ξύπνησα ίσα που νιώσανε τα χνώτα του απάνω στα φτερά τους. Βρήκα το φίδι να προσπαθεί ν’ ανέβει στις καρέκλες που κοιμούνταν τα παιδιά και τη γάτα να το διώχνει με το πόδι.

Εντός μας οικουρός ο όφις. Στα χορτάρια σούρνεται της αόρατης αυλής. Δεν μπορούμε να τον χαλάσουμε. Μπορούμε όμως να βάλουμε τη γάτα να τον διώχνει με το πόδι. Εντός μας κι αυτή – οικουρός.

*Ο Κώστας Κουτρουμπάκης γεννήθηκε το 1969. Ζει και εργάζεται στη Θεσσαλονίκη. Είναι φιλόλογος στη Μέση Εκπαίδευση, συγγραφέας και μουσικός. Τα βιβλία του κυκλοφορούν από τις εκδόσεις Ενύπνιο. Στο ιστολόγιό του (koutroumpakis.blogspot.com) δημοσιεύει ποίηση και μικρά πεζά. Τα μουσικά του πρότζεκτ είναι αναρτημένα στo kostaskoutroumpakis.bandcamp.com. Από το 2025 φοιτά στο Τμήμα Μουσικών Σπουδών του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης.

[1] Μαργώνω= μουδιάζω συνήθως από το κρύο, στο παρόν, μεταφορική η χρήση του.

Ακολουθήστε το paratiritis-news.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις.