«Οι πυρκαγιες εξαπλωνονται ταχυτερα απο την ικανοτητα μας να τις κατασβεσουμε»

«Οι πυρκαγιές εξαπλώνονται ταχύτερα από την ικανότητά μας να τις κατασβέσουμε» ανέφερε μεταξύ άλλων  σε δηλώσεις του με αφορμή τις καταστροφικές πυρκαγιές σε Γαλλία και Ισπανία ευρωπαίος αξιωματούχος.

Την ώρα που οι εικόνες αλλά και τα στοιχεία από τα μέτωπα, των κυρίως δασικών πυρκαγιών, στις δύο χώρες συνεχίζουν να κάνουν τον γύρο του κόσμου προκαλώντας τρόμο και σε ό,τι αφορά την περιοχή μας θυμίζουν τις πρόσφατες καταστροφικές πυρκαγιές σε Έβρο αλλά και την Ροδόπη, η Ευρώπη εμφανίζεται ανέτοιμη να ανταποκριθεί στην πρόκληση της φυσικής καταστροφής.

Οι διαθέσιμοι πόροι και από πλευράς της Κομισιόν παραμένουν κατά ομολογία περιορισμένοι και  χρησιμοποιούνται με ιδιαίτερη προσοχή, ενώ η ίδια η Ευρωπαϊκή Επιτροπή αναγνωρίζει ότι η ταχύτητα και η ένταση των πύρινων μετώπων υπερβαίνουν σε αρκετές περιπτώσεις την επιχειρησιακή δυνατότητα των διαθέσιμων δυνάμεων, ακόμα και αυτών του Ευρωπαϊκού Μηχανισμού Πολιτικής Προστασίας.

Είναι μάλιστα χαρακτηριστικό το παράδειγμα πυρκαγιάς  στην περιοχή Λος Γκαγιάρδος της Ανδαλουσίας, όπου το μέτωπο εξαπλωνόταν με ρυθμό περίπου έξι χιλιομέτρων την ώρα, όταν οι επίγειες πυροσβεστικές δυνάμεις μπορούν να αντιμετωπίσουν εξάπλωση περίπου 300 μέτρων την ώρα, με τη ένταση δηλαδή της πυρκαγιάς να υπερβαίνει κατά δέκα περίπου φορές τις επιχειρησιακές δυνατότητες των διαθέσιμων δυνάμεων.

Κι όμως, η διαπίστωση ότι «οι πυρκαγιές εξαπλώνονται ταχύτερα από την ικανότητά μας να τις κατασβέσουμε» δεν μπορεί να λειτουργεί ως άλλοθι. Η κλιματική κρίση δεν εμφανίστηκε ξαφνικά· εδώ και χρόνια η επιστημονική κοινότητα προειδοποιούσε ότι η Νότια Ευρώπη θα βρεθεί στην πρώτη γραμμή ακραίων φαινομένων, με ολοένα πιο καταστροφικές πυρκαγιές, παρατεταμένους καύσωνες και ξηρασία. Παρ’ όλα αυτά, η Ευρωπαϊκή Ένωση δεν επένδυσε με την απαιτούμενη αποφασιστικότητα στη δημιουργία ενός πραγματικά ισχυρού κοινού μηχανισμού πολιτικής προστασίας, με επαρκή εναέρια μέσα, προσωπικό και υποδομές πρόληψης. Αν μη τι άλλο η χώρα μας , ως κράτος μέλος αποτελεί χαρακτηριστικό παράδειγμα αυτής της αδυναμίας.

Την ίδια στιγμή, δισεκατομμύρια ευρώ κατευθύνονται σε άλλες πολιτικές και προτεραιότητες, αφήνοντας την πολιτική προστασία να λειτουργεί με περιορισμένα μέσα απέναντι σε μια απειλή που πλέον δεν είναι μελλοντική αλλά καθημερινή. Η Ευρώπη καλείται να αποφασίσει αν θα συνεχίσει να αντιμετωπίζει την κλιματική κρίση ως μια ακόμη πρόκληση στη λίστα των πολιτικών της ή ως τη μεγαλύτερη απειλή για την ασφάλεια, τις οικονομίες και τις ζωές των πολιτών της. Γιατί όσο οι επενδύσεις δεν συμβαδίζουν με το μέγεθος του κινδύνου, κάθε καλοκαίρι θα μετράμε περισσότερα καμένα δάση, περισσότερες χαμένες περιουσίες και, δυστυχώς, περισσότερες ανθρώπινες ζωές.

Ακολουθήστε το paratiritis-news.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις.