Αποχαιρετισμος στην  Ελενη Κατσαρη,

[Η γιαγιά μας η Ελένη Κατσαρή, που αποχαιρετήσαμε την Τρίτη, (21/7), στο Αγρίνιο, δεν είναι είδηση σαφώς. Είναι ανθρώπινη ιστορία που αφορά στη δική μας ζωή, δυο πολιτών της Κομοτηνής, του Θάνου κι εμένα, που, όπως όλοι οι άνθρωποι, έχουν τον δικό τους μνημονικό βιότοπο. Βιότοπος ιστορίας εξάλλου είναι κι οι προσωπικές μας ζωές. 

Εξ ου, και επειδή βαθιά είναι η πίστη μας ότι η μόνη πραγματική ανθρώπινη ιστορία είναι η ιστορία των καθημερινών ανθρώπων, αυτών που ηθελημένα και συνειδητά αγνοεί η επίσημη ιστορία της ισχύος και των πολέμων,

για εμάς, τον Θάνο κι εμένα, που μας μεγάλωσε αυτή η γιαγιά, η Λένα μας, που έφυγε από τη ζωή τη μέρα του Αη-Λια του 2026,  και ο παππούς μας Θωμάς, που έφυγε τον Απρίλη του 1998, ετούτη η γραφή της θείας μας, και κόρης τους, Κωνσταντίνας Κατσαρή, δεν είναι μόνον γραφή μνήμης και αποχαιρετισμού. Δεν είναι πένθος, παρά μόνον ευγνωμοσύνη για όλες εκείνες τις οικογένειες του «παλιού καιρού», που συγκλολλητική τους ουσία, σε καιρούς δύσκολους κι αναγκεμένα εργατικούς, ήταν η αγάπη και το αίτημα για μια ζωή μ’ αξιοπρέπεια.  Είναι αυτό που η θεία μας, μιλώντας για τη Λένα μας, της αποδίδει ως τη μέγιστη παρακαταθήκη της, ως τη μέγιστη αξία ζωής:

 «Μπροστάρα κι ακούραστη, μας έμαθες να μη φοβόμαστε τον κόπο, αλλά να γίνεται η δύναμή μας για να κυνηγήσουμε τα όνειρά μας».

Γιαγιά Λένα, σ’ αγαπάμε

Θάνος, Νατάσσα Βαφειάδη

Υ.Γ.: «Να μη φοβόμαστε τον κόπο, αλλά να γίνεται η δύναμή μας για να κυνηγήσουμε τα όνειρά μας». Σήμερα, ημέρα έκδοσης των αποτελεσμάτων των πανελλαδικών, ίσως αυτό να είναι το καλύτερο πρόταγμα για γονιούς και παιδιά. Εξάλλου, ίσως γι’ αυτό τον λόγο, οι ιστορίες των καθημερινών ανθρώπων, συνιστούν, ως ιστορίες ανθρώπων, την πραγματική ιστορία, κι επίσης, ίσως γι αυτό τον λόγο, καταλήγουν λησμονημένες οι ιστορίες των αφανών… Το κουράγιο κι η υπομονή, η απαντοχή στη λιτότητα και τα μείζονα της ζωής, η επιμονή στον στόχο κι η πίστη στην οικογένεια και στο μαζί, ως εξαιρετικά παρωχημένα εξάλλου φαντάζουν σήμερα… Κι αυτή είναι η πραγματική νίκη των επικυριάρχων, αφού, μ’ αυτόν τον τρόπο, εξουτερώνουν το μοναδικό μας όπλο αντίστασης, τον αδιαπραγμάτευτο όρο μιας ζωής με ΑΞΙΟΠΡΕΠΕΙΑ.]

«Όταν η παρουσία της μάνας αλλάζει τρόπο και γίνεται μνήμη και ρίζα μαζί, γλυκός πόνος και αιώνια σκέπη»

Της Κωνσταντίνας Κατσαρή

Υπάρχουν άνθρωποι που η ζωή τους δε μετριέται με τα χρόνια τους, αλλά με τις ζωές που άγγιξαν και τις ζωές που δημιούργησαν.

Υπάρχουν άνθρωποι που κάνουν τη μητρότητα θυσιαστήριο και την οικογένεια τόπο ευλογίας.

Τέτοιος άνθρωπος ήταν η μάνα μας.

Άφησε ανεξίτηλο το αποτύπωμά της, τη συνέχειά της σε τέσσερα παιδιά, πέντε εγγόνια τρία δισέγγονα, στα αδέλφια της, στους γείτονές της, στην κοινωνία.

Κύρια όμως άφησε το στίγμα της στις ζωές μας και τις καθόρισε.

Πυξίδα και οδηγός μαζί.

Ιερή υποχρέωση να αναθρέψει, πρώτιστα τρεις κόρες που να μην εξαρτώνται από κανένα και μετά τον μοναχογιό της οικογένειας.

Άγιο δισκοπότηρο η μόρφωση στα παιδικά μας χρόνια και σκοπός ζωής οι σπουδές.

Εφαλτήριο για τη χειραφέτησή μας.

Βάρος που υπερασπίστηκες κυρίως μόνη σου μάνα, οικονομικά και κοινωνικά, ξοδεύοντας χρόνια και ικμάδα στα καπνοχώραφα του Αγρινίου.

Κουβάλησες στις πλάτες σου αμέτρητες καλάθες καπνού και μαζί το όνειρό σου για τέσσερα πτυχία Πανεπιστημίου. Και το έκανες πραγματικότητα.

Μπροστάρα και ακούραστη, μας έμαθες να μη φοβόμαστε τον κόπο, αλλά να γίνεται η δύναμή μας για να κυνηγήσουμε τα όνειρά μας.

Διδαχή και ευαγγέλιο για τον πατέρα μας η καλοσύνη και η αρχοντιά.

Μαζί σου μάθαμε την περηφάνεια, την εργατικότητα, την αξιοσύνη, να αγαπάμε την ευθύνη και το χρέος.

Στην πάντα ανοικτή αγκαλιά σου, βιώσαμε την άδολη αγάπη, την ιερότητα της οικογένειας και εμείς και τα εγγόνια που μεγάλωσες στη σκιά σου.

Και τώρα φεύγεις, αλλά θα είσαι παντού και πάντα, μόνο που η παρουσία σου θα αλλάξει τρόπο.

Γίνεται μνήμη και ρίζα μαζί, γλυκός πόνος και αιώνια σκέπη.

Κατευόδιο στο ταξίδι σου, εκεί που ο θάνατος νικιέται από την Ανάσταση, η αγάπη μας  που θα σ’ ακολουθεί πάντα.

Συνάμα ένα μεγάλο ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ, γιατί όλοι μαμά σου ΟΦΕΙΛΟΥΜΕ το μοναδικό δώρο της ζωής, γιατί μας έφερες στον κόσμο.

Πάνω από όλα όμως  σ’ ευχαριστούμε, για όσα αξιωθήκαμε με τη βοήθεια του Θεού και για τη νοηματοδότηση και την ομορφιά που έδωσες-δώσατε με τον μπαμπά στις ζωές μας.

Καλό ταξίδι μάνα μας.

Ακολουθήστε το paratiritis-news.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις.