Στην ποιηση

Εἰς σὲ προστρέχω, Τέχνη τῆς Ποιήσεως
-Κ.Π Καβάφης

Αυτά τα σπίτια σήμερα,
σκηνικά της μικρής κωμωδίας
πόλη κουρασμένη, θυμωμένη
σαν τους ανθρώπους της.

Να πηγαίναμε μήπως στη θάλασσα;
δε το είχαμε προγραμματίσει νωρίς
-πώς ν’ αποδείξουμε ότι δεν είμαστε δούλοι; –

Ο ήλιος σήμερα είν΄ από άχυρο και γελάει
με τον πόνο μας γελάει, τον τόσο μακρυνό μας πόνο
-δεν έχει πόνο βλέπετε στον ουρανό -.

Στην ποίηση είμαστε γενναίοι και περήφανοι,
ωραίοι αγωνιστές.
Στην ποίηση δεν πεινάμε,
δε μας τσακίζει το στέρνο ο βρώμικος αέρας
και η θολή όψη του ορίζοντα απ’ το μπαλκόνι.
Στην ποίηση μας αγαπούν όσο αγαπήσαμε,
και δεν πονούν τα μάτια μας,
όταν κοιτάμε αυτά που θέλουμε
Στην ποίηση δεν χρειαζόμαστε!
άτρωτοι κ’ αθάνατοι στέκουμε
ακόμα και στην βαθιά μας θλίψη,
στην ευγένεια του πόνου,
στην αγιότητα της ένδειας,
στη λύτρωση του έρωτα και της αμαρτίας
-στην ποίηση και οι πιο ταπεινοί πετούν -.

Στην ποίηση είμαστε ιδανικά ελεύθεροι.

Ακολουθήστε το paratiritis-news.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις.