Η Εφη Γουντουδακη ανοιγει τον διαλογο για τη βια σε εργασια και οικογενεια μεσα απο δυο ομαδες υποστηριξης στην Κομοτηνη

Με αφορμή την έναρξη των Πανελλαδικών εξετάσεων, η συζήτηση με την κοινωνική λειτουργό και συγγραφέα Έφη Γουντουδάκη ξεκίνησε από το άγχος που βιώνουν αυτές τις ημέρες μαθητές και γονείς. Η ίδια στάθηκε ιδιαίτερα στη σημασία της ψυχικής στήριξης των παιδιών, τονίζοντας ότι οι εξετάσεις αποτελούν μία σημαντική αλλά όχι καθοριστική στιγμή της ζωής τους.

Όπως ανέφερε, αυτό που χρειάζονται περισσότερο οι νέοι άνθρωποι είναι γονείς παρόντες και διαθέσιμοι να ακούσουν, χωρίς να μετατραπούν τις εξετάσεις στη μοναδική προοπτική επιτυχίας. «Αρκεί να είναι καλά τα παιδιά μας», σημείωσε χαρακτηριστικά, υπογραμμίζοντας πως η υπερβολική πίεση πολλές φορές επιβαρύνει ακόμη περισσότερο μία ήδη απαιτητική περίοδο.

Η ίδια μίλησε τόσο ως επαγγελματίας όσο ως μητέρα, εξηγώντας ότι η κοινωνία εξακολουθεί να αντιμετωπίζει τις Πανελλαδικές ως μονόδρομο επαγγελματικής αποκατάστασης, κάτι που δημιουργεί ασφυκτικό κλίμα για παιδιά και οικογένειες.

Από τη συγγραφή και την κοινωνική εργασία στις ομάδες υποστήριξης

Η κουβέντα στη συνέχεια μεταφέρθηκε στη νέα επαγγελματική πρωτοβουλία της κ. Γουντουδάκη, η οποία αφορά τη δημιουργία δύο ομάδων υποστήριξης ενηλίκων στην Κομοτηνή μέσα στον Ιούνιο.

Η ίδια, έχοντας πολυετή εμπειρία στο Συμβουλευτικό Κέντρο Κομοτηνής αλλά και πλέον μέσω του ιδιωτικού της γραφείου, εξήγησε ότι καθημερινά έρχεται σε επαφή με ανθρώπους που βιώνουν βία, πίεση και χειριστικές συμπεριφορές σε διάφορες πτυχές της ζωής τους.

Όπως τόνισε, τα περιστατικά που διαχειρίζεται δεν περιορίζονται μόνο στη συντροφική βία, αλλά αφορούν και το εργασιακό περιβάλλον, τις οικογενειακές σχέσεις και γενικότερα δυσλειτουργικές μορφές επικοινωνίας και εξουσίας που επιβαρύνουν σημαντικά την ψυχική υγεία.

Η ίδια εξήγησε ότι οι εμπειρίες αυτές αποτέλεσαν το βασικό κίνητρο για τη δημιουργία των δύο ομάδων, οι οποίες στοχεύουν στην ενδυνάμωση, την ενημέρωση και κυρίως στην αποφόρτιση ανθρώπων που μέχρι σήμερα δεν έχουν βρει ασφαλή χώρο να μιλήσουν.

Η σιωπηλή πραγματικότητα του εργασιακού bullying

Η πρώτη ομάδα υποστήριξης αφορά το mobbing, δηλαδή τον εργασιακό εκφοβισμό και την ψυχολογική πίεση μέσα στον χώρο εργασίας. Η κ. Γουντουδάκη εξήγησε ότι το φαινόμενο είναι πολύ πιο διαδεδομένο από όσο συνήθως αντιλαμβανόμαστε, όμως παραμένει σε μεγάλο βαθμό αόρατο, επειδή οι περισσότεροι άνθρωποι δυσκολεύονται να παραδεχθούν ή ακόμη και να αναγνωρίσουν αυτό που βιώνουν.

Όπως σημείωσε, πολύ λίγοι εργαζόμενοι θα πουν ανοιχτά ότι υφίστανται βία στον εργασιακό τους χώρο. Αντίθετα, χρησιμοποιούν εκφράσεις όπως «δύσκολο αφεντικό», «περίεργος συνάδελφος» ή «τοξικό περιβάλλον», αποφεύγοντας να ονομάσουν ξεκάθαρα την κατάσταση.

Η ίδια αναφέρθηκε και στην πρόσφατη υπόθεση της εκπαιδευτικού που έχασε τη ζωή της ύστερα από παρατεταμένο εργασιακό εκφοβισμό, σημειώνοντας πως η συγκεκριμένη περίπτωση ανέδειξε με δραματικό τρόπο τις ελλείψεις προστασίας ακόμη και όταν κάποιος ακολουθεί όλες τις προβλεπόμενες διαδικασίες.

«Υπάρχουν άνθρωποι που κάνουν καταγγελίες, απευθύνονται στους αρμόδιους φορείς, ζητούν βοήθεια και παρόλα αυτά συνεχίζουν να βιώνουν τις ίδιες συμπεριφορές», ανέφερε χαρακτηριστικά.

Στόχος της ομάδας είναι να βοηθήσει τους συμμετέχοντες να αναγνωρίσουν τέτοιου είδους συμπεριφορές, να κατανοήσουν τις επιπτώσεις που έχουν στην ψυχική και σωματική υγεία και να βρουν τρόπους διαχείρισης και ενδυνάμωσης.

Οι χειριστικές σχέσεις μέσα στην οικογένεια

Η δεύτερη ομάδα υποστήριξης επικεντρώνεται στις σχέσεις μέσα στο οικογενειακό περιβάλλον και στις χειριστικές συμπεριφορές που συχνά αναπτύσσονται ανάμεσα σε γονείς, παιδιά, συντρόφους ή συγγενείς.

Η κ. Γουντουδάκη εξήγησε ότι η οικογένεια αποτελεί το πρώτο περιβάλλον, μέσα στο οποίο ο άνθρωπος κοινωνικοποιείται και διαμορφώνει τον τρόπο με τον οποίο σχετίζεται με τους άλλους. Ωστόσο, πολλές φορές μέσα σε αυτό το πλαίσιο αναπτύσσονται σχέσεις ελέγχου, ενοχής και συναισθηματικής πίεσης.

Όπως σημείωσε, πολλοί άνθρωποι δυσκολεύονται να θέσουν όρια ή να υπερασπιστούν τις ανάγκες τους, επειδή φοβούνται ότι θα χαρακτηριστούν εγωιστές ή ότι δεν ανταποκρίνονται σωστά στον ρόλο τους ως σύντροφοι, παιδιά ή γονείς.

Η ίδια υπογράμμισε ότι τέτοιου είδους συμπεριφορές δεν είναι πάντα εύκολο να αναγνωριστούν, ιδιαίτερα όταν έχουν παγιωθεί μέσα σε μακροχρόνιες οικογενειακές σχέσεις και έχουν θεωρηθεί «φυσιολογικές».

Στόχος της δεύτερης ομάδας είναι να δοθεί χώρος στους συμμετέχοντες να μιλήσουν ανοιχτά για τις εμπειρίες τους, να κατανοήσουν καλύτερα τις δυναμικές των σχέσεων τους και να ενισχύσουν την ψυχική τους ανθεκτικότητα.

«Το σημαντικότερο είναι να μιλάμε»

Και οι δύο ομάδες θα λειτουργήσουν με μικρό αριθμό συμμετεχόντων, έως δέκα άτομα, ώστε να διασφαλιστούν η εμπιστευτικότητα και η ουσιαστική συμμετοχή όλων.

Η συμμετοχή απευθύνεται σε οποιανδήποτε άνδρα ή γυναίκα αισθάνεται ότι τον αφορά η θεματολογία και αναζητά έναν ασφαλή χώρο στήριξης και κατανόησης.

Όπως εξήγησε η κ. Γουντουδάκη, δεν απαιτούνται ιδιαίτερες προϋποθέσεις για τη συμμετοχή, παρά μόνο η διάθεση του κάθε ανθρώπου να μιλήσει και να αναζητήσει βοήθεια ή ανακούφιση.

Οι ενδιαφερόμενοι μπορούν να επικοινωνούν μαζί της τηλεφωνικά ή μέσω ηλεκτρονικού ταχυδρομείου, ενώ τα στοιχεία επικοινωνίας είναι διαθέσιμα διαδικτυακά.

Κλείνοντας τη συζήτηση, η ίδια επανέλαβε ότι η βία και ο εκφοβισμός δεν αφορούν μόνο ακραίες περιπτώσεις που γίνονται δημόσια γνωστές, αλλά πολλές φορές βρίσκονται κρυμμένα μέσα σε καθημερινές σχέσεις και καταστάσεις.

«Το σημαντικότερο είναι να μιλάμε», ανέφερε χαρακτηριστικά, υπογραμμίζοντας ότι η αναζήτηση βοηθείας και η δημιουργία ασφαλών χώρων επικοινωνίας αποτελούν το πρώτο ουσιαστικό βήμα για την προστασία της ψυχικής υγείας και της προσωπικής αξιοπρέπειας.

Ακολουθήστε το paratiritis-news.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις.