Αντιο, Στεφανε
Όταν ήμουν φοιτητής του 3ου έτους της Παντείου, είχα κατεβεί στην Αθήνα για τις εξετάσεις του Ιουνίου. Μαζί με τους συμφοιτητές μου Βαγγέλη Λαμπάκη και Στάθη Παπαδόπουλο, στο σπίτι των οποίων φιλοξενούμουν, αποφασίσαμε να πάμε να δούμε ένα θέατρο και διαλέξαμε τον θίασο του Στέφανου Ληναίου και της Φωτίου στο «Καληνύχτα, Μαργαρίτα», στο θέατρο Άλφα –αν θυμάμαι καλά.
Ντυμένοι πολύ πρόχειρα φθάσαμε έξω από το θέατρο όπου είχε μαζευτεί πολύς κόσμος· φωτογράφοι, φλας, κάμερες, ανθοδέσμες και δημοσιογράφοι. Πλησιάσαμε στο ταμείο και ζητήσαμε τρία φοιτητικά εισιτήρια. Ο ταμίας τότε μας στραβοκοίταξε και, με ένα ειρωνικό χαμόγελο, μας είπε: «Καλά, απόψε που έχει πρεμιέρα ήρθατε κι θέλετε και φοιτητικά εισιτήρια; Άντε, φύγετε από εδώ, να μη βάλω τις φωνές». Εμείς διαμαρτυρηθήκαμε για την απρεπή και ειρωνική συμπεριφορά του και τότε ήρθε δίπλα μας ο Στέφανος Ληναίος και μας ρώτησε: «Τι συμβαίνει, παλικάρια, και φωνάζετε;» Εμείς του εξηγήσαμε ότι ήμασταν φοιτητές, δεν ξέραμε ότι ήταν τότε η πρεμιέρα και ότι μας μίλησε άσχημα ο ταμίας. Εκείνη τη στιγμή, έκπληκτοι εμείς, είδαμε τον Ληναίο να απευθύνεται στον ταμία και να του λέει: «Δώσε στα παλικάρια τρεις θέσεις στο πρώτο θεωρείο του εξώστη και χρέωσέ τα σε μένα».
Ήταν μεγάλος ηθοποιός αλλά και υπέροχος ΑΝΘΡΩΠΟΣ.
Καλό σου ταξίδι στην αιωνιότητα, Στέφανε.
*Ο Θεόδωρος Κ. Ορδουμποζάνης είναι νομικός και συγγραφέας, με πιο πρόσφατο βιβλίο του το μυθιστόρημα «Οι καστανιές της μνήμης» (εκδ. Επικοινωνία ΑΕ, Κομοτηνή 2026).
Ακολουθήστε το paratiritis-news.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις.
