Πιθανος τροπος γραφης για την 25η Μαρτιου

Short story

Ευρωπαϊκό το παλαιότερο πανεπιστήμιο: Πάντοβα. Σε γυρνώ χορεύοντας και ασκώ πολιτική. Με επιθυμούν βασιλιάδες. Ποιανού είμαι;

Είμαι καλός μαθητής και καθαρός. Ο πατέρας μου φορά φουστανέλα και αναλαμβάνει συμβόλαια και καταστατικά.

—Έξω! Φύγε! Ποτέ ξανά σε σχολεία της γης μας! Έκαψες τη Μoνή. Η τιμωρία επιβάλλεται και ισχύει εσαεί.

Έφυγα απο την Ιρλανδία, απο όπου κατάγομαι, ιερά νησιά και μονές και εν τω μεταξύ αλλού γίνονται έθνη. Θέλω τιμές βασιλικές, το φύλο μου δεν με προστατεύει. Εκτός αν κάνω παιδιά και παιδιά δεν κάνω. Ξέρω τι κάνω.

Η Ιστορία ή το σύνολο της ανθρωπότητας είχε συλλάβει τον Καντιανό, όπως τον έλεγαν στην Ελλάδα, «τόλμησε να έχεις δικό σου νου», όμως δεν κυκλοφορεί στα γεωγραφικά σου χώματα ώστε να μπορέσει να σε υποστηρίξει.

Γεμάτη κοριούς η Μονή. Οι κουβέρτες παραληρούν από τα τσιμπήματα. Δεν ήθελα φωτιά, καθαριότητα ήθελα.

            Τα όρια τη Ιστορίας: Μεγάλες ελπίδες, μεγάλοι φόβοι.

Ποιανού είμαι;

Εγώ δεν είμαι εμπρηστής. Με διώχνουν και ο συμβολαιογράφος πατέρας έξαλλος.

Φωνές.

Στις Ηνωμένες Πολιτείες γεννιέται η Elizabeth Blackwell. Θα γίνει η πρώτη γυναίκα ιατρός. Ο Παναμάς, το Περού, εξεγείρονται.

Μόνο τα Β;

Όχι μόνο, αλλά το ποτέ της Εκκλησίας και των ακόλουθων εκπαιδευτικών δομών είναι αμετάκλητο. Χρειάζονται άλλα γράμματα. Εντός Αγίας Λαύρας.

Κεντήθηκα ολόκληρος στη Σμύρνη. Είμαι επιτάφιος. Με συντηρεί και με διατηρεί η Μονή.

Τα δικά μου κεντήματα, τα φορώ πάνω μου. (Αυτό πιάνει για Π😉 Η μόδα με ακολουθεί σαν πιστό κατοικίδιο. Χρειάζομαι να είμαι/γίνομαι εκθαμβωτική.

Είμαι αγόρι, δώδεκα ετών. Πού θα πάω; Στα ορεσίβια χωριά οι συνθήκες είναι σκληρές αλλά είμαι από εδώ. Βέβαια δεν φοβάμαι.

Ο Παναμάς και το Περού είναι μακρυά. Η Ελλάδα μέσα μας και έξω μας. Όλοι εξεγερθήκαμε. Το ’κανε διεθνές ζήτημα η Ναυτιλία.

Έρχομαι από νερό και ταξιδεύω. Με εκτός. Διώχθηκα από το Β – Βαυαρία.

Με λένε Λόλα Μοντέζ.

Είμαι από βουνό και θα ταξιδέξω. Εξαιτίας του εκτός. Με περιμένει ο μεγάλος αδεφρός μου στην Αθήνα. Ονομάζομαι Χρήστος Σ. Μετά το -σ, το Π είναι το δεύτερο γράμμα του επωνύμου μου.

            Πολλά τα λείψανα στη Μονή. Κάρες – ιερά κρανία.

Ούτε Παναμάς ούτε Περού. Επανάσταστη έγινε όμως. Απεκτήθη το Ε. Η άρθρωση οργανώνει λόγους εξέγερσης. Διανύουμε την απόσταση από τα συμβόλαια στις ορκωμοσίες αγωνιστών. Τα ενδύματα λερώνονται.

Είμαι καθαρή, μέρος της δουλειάς μου.

Είμαι καθαρός, μέρος της πειθαρχίας μου.

            Το αγόρια και η χορεύτρια.

Από εμένα εξεγέρθηκαν στη Β-αυαρία.

Απο εμένα η Μονή καθάρισε. Ε-πε-σκεύασε τις ζημιές της και εσφιξε γύρω από τα λάβαρα και τα λείψανα.

Έ-φτασα στην Αμερική όπου και πέθανα.

Έ-φτασα στην Αθήνα όπου και πήγα εν τέλει στη Σχολή Ε-ευλπίδων.

Μένω στο -Ε.

Θα μπορούσαμε να αφηγηθούμε την ιστορία της μάνας-παρθένου. Ούτε χορεύτρια ούτε αγόρι. Θα αρχίζαμε από την αρχή. Στο Β και στο Α (Βόρεια Αμερική) στολαρχεί και η Elizabeth Blackwell. Φιλέλληνες οι Αμερικανοί. Στο Μουσείο της Παλαιάς Βουλής υπάρχει η τεκμηρίωση. Ήρθαμε στο -Α: ανεξαρτησία. Υλικό του αγοριού και της χορεύτριας.

Επίλογος

Στα βάθη της Ανατολίας, στην Οθωμανική Αυτοκρατορία, υπήρχε το yorgan. Απο πατέρα σε γιο, μόνο. Μεταξωτό πάπλωμα με λινή φόδρα και παραγέμισμα: φτερά. Ζεστό και ανεκτίμητο. Η παράδοση δεν έσπασε ποτέ, ακόμα και αν μαζί με το πέρασμα πέρναγαν και ψύλλοι.

*Η Χριστιάνα Λαμπρινίδη είναι συγγραφέας, σκηνοθέτης και ακτιβίστρια.Πρόσφατα έργα της, το θεατρικό  «Μονόλογοι των συνόρων //Βordertongues», εκδ. Άπαρσις, Αθήνα 2025 και το ποιητικό πεζογράφημα «Σμύρνη των πολλών και των όλων», εκδ.  Εστία, Αθήνα 2026.

Ακολουθήστε το paratiritis-news.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις.