Ελενη Πεχλιβανη: «Μεσα απο τη ζωγραφικη μου προσπαθω να κρατησω ζωντανα αυτα που φοβαμαι οτι χανονται»
Τις πόρτες ανοίγει σήμερα και ώρα 18.00 στο Μέγαρο Μουσικής Κομοτηνής η νέα έκθεση έργων της συμπολίτισσάς μας κ. Ελένης Πεχλιβάνη «Το κομμένο καβάκι: μικρές ιστορίες για τις γυναίκες της Θράκης» σε επιμέλεια Ίριδας Κρητικού. Λίγο πριν τα εγκαίνια, η εικαστικός φιλοξενήθηκε στη συχνότητα του Ράδιο Παρατηρητής, αναλύοντας τις πηγές έμπνευσης και τα βιώματα που την οδήγησαν στη δημιουργία του νέου συνόλου έργων της.
Όπως εξήγησε, με αφετηρία τις πιο προσωπικές της μνήμες και οδηγό τη βαθιά σχέση της με τη θρακική γη, παρουσιάζει 17 έργα, που αντλούν έμπνευση από τη γιαγιά της, το χωριό και τις μορφές της καθημερινότητας. Η μνήμη, η απώλεια και η φροντίδα αναδύονται ως κεντρικοί άξονες, ενώ η σιωπηλή δύναμη –ιδίως των γυναικών της Θράκης– διαπερνά το σύνολο της δουλειάς της.

Ελένη Πεχλιβάνη όμως αναλυτικά…
ΠτΘ: κ. Πεχλιβάνη επιστρέφετε στην Κομοτηνή με την έκθεσή σας υπό τον τίτλο «Το κομμένο καβάκι»
Ε.Π.: H τελευταία έκθεση ήταν το 2018 με την ενότητα «Οι αθέατοι ακροβάτες». Σε αυτή την καινούργια έκθεση ουσιαστικά παρουσιάζω μια ενότητα έργων που ξεκινούν από πολύ πιο προσωπικές μνήμες. Ουσιαστικά από τη γιαγιά μου, το σπίτι και τους ανθρώπους του χωριού. Γενικά είναι μορφές που μπλέκονται με το τοπίο και τα δέντρα σαν να γίνονται ένα. Μέσα από αυτά τα έργα προσπαθώ να μιλήσω για τη μνήμη, την απώλεια αλλά και τη φροντίδα.
Ο τίτλος προέκυψε έπειτα από συνεργασία με την επιμελήτρια της έκθεσης την κ. Ίριδα Κρητικού. Όταν άκουσα πρώτη φορά αυτόν τον τίτλο πραγματικά είπα ότι περικλείει μέσα αυτά που νιώθω και τον κρατήσαμε αμέσως. Το καβάκι, είναι κάτι πολύ προσωπικό για μένα. Είναι το δέντρο που είχε στην αυλή η γιαγιά μου, το οποίο κάποια στιγμή κόψαμε γιατί δεν άντεχε η γιαγιά μου να σκουπίζει τα φύλλα που έπεφταν και το θυμάμαι σαν μια μικρή απώλεια. Οπότε όταν μου προτάθηκε ως τίτλος, πραγματικά είπα ότι τα λέει όλα με έναν πολύ απλό τρόπο.

Όταν οι μνήμες βρίσκουν κοινό τόπο
ΠτΘ: Πώς προέκυψε αυτός ο κύκλος δημιουργιών σας;
Ε.Π.: Ουσιαστικά όλη αυτή η δουλειά βγήκε λίγο αθόρυβα. Δηλαδή υπήρχαν όλα αυτά μέσα μου, αλλά σιγά σιγά, όσο δούλευα άρχισαν να φουντώνουν και να βγαίνουν μνήμες και να αρχίζω να ενώνω κομμάτια, ώστε σιγά σιγά όλα άρχισαν να κουμπώνουν και να βγαίνουν στην επιφάνεια. Εκτός από παιδικές αναμνήσεις, οι ιστορίες της γιαγιάς, ο χώρος που έπαιζα, οι άνθρωποι που δούλευαν στα χωράφια, η μυρωδιά της Θράκης, όλα αυτά ήρθαν και ενώθηκαν και βγήκε όλο αυτό. Που ναι μεν είναι προσωπικό, αλλά με τη γνωστοποίηση της έκθεσης ένοιωσα πως βρήκε χώρο και σε άλλους ανθρώπους. Δηλαδή βρέθηκαν κοινά σημεία και με άλλους ανθρώπους, παρόλο που οι ιστορίες μας είναι διαφορετικές.
Η Θράκη ως ανεξάντλητη πηγή έμπνευσης
ΠτΘ: Ο τίτλος της έκθεσης αναφέρεται και στις γυναίκες της Θράκης. Οι γυναίκες της Θράκης τι ενδεχομένως το ξεχωριστό έχουν;
Ε.Π.: Νιώθω ότι κουβαλάνε μια δύναμη πολύ ήσυχη. Δεν φαίνονται εύκολα. Είναι εκεί όμως. Είναι σαν τα δέντρα. Στέκονται, αντέχουν, φροντίζουν και ξέρετε όλο αυτό χωρίς να το δηλώνουν. Είναι πολύ σημαντικό.
ΠτΘ: Βλέπουμε πως αντλείτε διαρκώς έμπνευση από τη Θράκη στα έργα σας…
Ε.Π.: Νομίζω ότι η Θράκη έχει το στοιχείο της πολυπλοκότητας που πάντα βγαίνει αβίαστα στα έργα μου. Εγώ τουλάχιστον έτσι το νιώθω. Έζησα σε ένα χωριό στο Ανθοχώρι με πολλή φύση. Αυτό όντως ήταν ένα πολύ ωραίο βίωμα. Ήταν κάτι το οποίο μπήκε μέσα μου όντως σαν ρίζα κι έμεινε εκεί. Από παιδί ήμουν μέσα στη φύση. Και συνάμα υπήρχε η συνύπαρξη πληθυσμών με διαφορετικές θρησκείες. Όλη αυτή η ζύμωση πιστεύω πως βγαίνει στα έργα του και το αγαπώ πολύ αυτό.

Τέχνη απέναντι στη λήθη
ΠτΘ: Πιστεύετε ότι οι ρίζες αυτές όπως τις αφηγείστε έχουν αρχίσει να χάνονται σήμερα;
Ε.Π.: Πιστεύω ότι μέσα από την ζωγραφική μου, τουλάχιστον, προσπαθώ να κρατήσω ζωντανά αυτά τα πράγματα που όντως κι εγώ φοβάμαι ότι χάνονται. Όμως προσπαθώ να τους δώσω έναν χώρο να συνεχίσουν να υπάρχουν. Πιστεύω ότι λίγο πολύ όλοι με τον τρόπο μας το καταφέρνουμε αυτό. Δεν μπορούν να χαθούν.
ΠτΘ: Η έκθεση θα παρουσιαστεί και αλλού;
Ε.Π.: Να πω ότι η έκθεση στο Μέγαρο Μουσικής Κομοτηνής θα διαρκέσει από 4 Απριλίου έως τις 23 Απριλίου. Περιλαμβάνει 17 έργα. Στα εγκαίνια θα είναι και η επιμελήτρια της Έκθεσης η κ. Ίριδα Κρητικού. Θα υπάρξει μία ξενάγηση και ένας διάλογος πάνω στα έργα.
Μετά η έκθεση θα μεταφερθεί στην Ξάνθη, στον Πολυχώρο Τέχνης και Σκέψης.
Θα ήθελα να ευχαριστήσω και τον Πρόεδρο της Στέγης Πολιτισμού ΑΜΘ, τον κ. Κώστα Κατσιμίγα για την πρωτοβουλία και την πρόσκληση να έρθω να εκθέσω στον χώρο. Σαφώς την επιμελήτρια που με στήριξε πολύ και όλο τον κόσμο που με στηρίζει και έτσι βοήθησε να προωθηθεί και να ολοκληρωθεί αυτή η έκθεση.
Ακολουθήστε το paratiritis-news.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις.
