«Θαναση, μας διδαξες τον ερωτα σου για τη μαθηση, τη δημιουργικη ενασχοληση με την πολη, την πολιτικη και τον πολιτισμο»

Θανάση,

Καλέ μου φίλε, καλέ μας Δάσκαλε. Τι να πει κανείς αυτήν τη στιγμή; Πώς μπορεί να σε αποχαιρετίσει κανείς;

Σε γνωρίζω εδώ και 35 χρόνια, από τα χρόνια της εφηβείας μου. Είχα την τιμή να είμαι μαθητής σου. Είχα όμως και την τιμή να είμαι και φίλος σου. Υπήρξες μια από τις σημαντικότερες πνευματικές φωνές της Ξάνθης και της Θράκης, κατά τα τελευταία 60 χρόνια, με συνέπεια, υπομονή και επιμονή. Είχες ήδη υπερβεί εδώ και πολύ καιρό όλα τα μετρήσιμα, τα αντικειμενικά και αυστηρά «κριτήρια», με αποτέλεσμα να βρίσκεσαι στο επίπεδο του «παντελώς αποδεκτού» για την πνευματική και πολιτιστική σου παρουσία.

Υπήρξες γενναιόδωρος με κάθε νέα προσπάθεια και με κάθε νέο δημιουργό στον χώρο των γραμμάτων, της τέχνης και του πολιτισμού. Ήσουν ο πρώτος που θα έγραφε πάντα έναν καλό λόγο. Κατάφερες να προσφέρεις πολύτιμες υπηρεσίες σε όλους τους πολιτιστικούς φορείς της Ξάνθης, στη ΦΕΞ, στο Ίδρυμα Θρακικής Τέχνης και Παράδοσης, στο Λύκειο Ελληνίδων. Πήγαινες πάντοτε σε όποιο σχολείο, σε όποιον σύλλογο ή εκπαιδευτικό και πολιτιστικό φορέα σε καλούσε.

Το έργο σου, τόσο μεγάλο σε έκταση, πολυδιάστατο και πολυποίκιλο, εκτιμώ ότι θα αποτελέσει σημείο αναφοράς για τους ερευνητές του μέλλοντος.

Έχει ειπωθεί ότι ο πραγματικός δάσκαλος δεν διδάσκει μόνο αυτό που ξέρει, αλλά διδάσκει και αυτό που είναι. Και εσύ μας δίδαξες όντως αυτό που ήσουν. Μας δίδαξες τη φιλία, την ειλικρίνεια, τον έρωτά σου για τη μάθηση, την αγάπη σου για την ομορφιά του αρχαίου κειμένου, τη γόνιμη αμφισβήτηση, τη δημιουργική ενασχόληση με την πόλη, την πολιτική και τον πολιτισμό.

Όλοι σε αποκαλούσανε «Δάσκαλο», αυτόν τον τίτλο τον είχες κατακτήσει εσύ. Ήσουν όμως Δάσκαλος και της Θεωρίας και της Πράξης, όταν έλεγες ότι θα κάνεις κάτι, άνοιγες το σημειωματάριό σου, το σημείωνες και το έκανες. Πάντοτε είχες πλήρη την αίσθηση του καθήκοντος και της ευθύνης του λόγου του πνευματικού ανθρώπου. Πάντοτε έκανες παρεμβάσεις για την Ξάνθη και τη Θράκη.

Συνήθιζα να σου λέω: Υπάρχουν 2 Μουσόπουλοι: ο ένας είναι ο «αντικειμενικός», αυτός που όλοι σχεδόν μπορούν να προσεγγίσουν μέσα από τα κείμενά σου για την ιστορία, τη λογοτεχνία, τη φιλοσοφία, την ποίηση. Ο άλλος είναι ο «υποκειμενικός», αυτός που ο καθένας από εμάς μπορούσε να νιώσει κάθε φορά που ερχόταν σε επαφή μαζί σου.

Δεν είναι τυχαίο ότι τόσοι πολλοί και διαφορετικοί άνθρωποι είναι σήμερα εδώ. Εσύ όμως μπορούσες να συνδιαλεχθείς με τον καθένα από εμάς με διαφορετικό τρόπο. Με την ίδια όμως γλυκύτητα, ευγένεια και εξωστρέφεια της ψυχής σου. Ο καθένας από εμάς κουβαλάει και ένα κομμάτι της ύπαρξής σου μέσα του.

Πάντοτε ήσουν δίπλα σε όποιον σε είχε ανάγκη. Ήξερες να ακούς. Υπήρξες φίλος διά το άριστον. Μας λείπεις ήδη. Θα σε αποχαιρετήσω προσωρινά με ένα ποίημά σου:

«Η ζωή είναι όπως η γραμματική:

Μαθαίνουμε παραδείγματα και κανόνες.

Μία η μεγάλη διαφορά:

Η ζωή προχωρά με τις εξαιρέσεις –

Οδυνηρές και χρήσιμες».

*Ο Νικόλαος Σεργκενλίδης κατοικεί στην Ξάνθη, είναι Δικηγόρος και Αντιπρόεδρος του  Συλλόγου Φίλων Ιδρύματος Θρακικής Τέχνης και Παράδοσης.

Ακολουθήστε το paratiritis-news.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις.